Sunday, 28 February 2021

time to talk about talking therapy!


 

About 2.5 years ago, I suffered from a psychotic episode.

Talking therapy and family support gave me the strength to recover and then I started reading about mental health and mental disorders (see photo of this post of an excellent book on mental health that I read last year).

With the right medication and good diet and enough sleep, I can now live with it, and have a quality life!

The most important aspects are these: 

a. good collaboration with the psychiatrist and

b. competent support by the family and a talking therapist/coach.

These thoughts came to mind this morning when I read the story of Horatio Clare in Sunday Times.

Concluding, it's essential to treat mental health patients with compassion and talking therapy. These are the best medicines. Of course, the right medication is also needed.

Time to break the mental health taboo and talk openly about talking therapy, because medication only can not be the solution...

Talk to your people who suffer from mental health in a compassionate way and show them Love! 

Love is the best medicine, better than any anti-psychotic drug on its own...

Love and the right drugs can do miracles! Go for these miracles and don't stay in the little dark cave of mental disorders.

Open up and talk and Love!

Ioannis

 

 

Saturday, 27 February 2021

Ελληνικά τυριά… ράτσας

 


 

πηγή: Ελληνικά τυριά... ράτσας

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα ερευνούμε διεξοδικά, δοκιμάζουμε και σας προτείνουμε ελληνικά τυριά που παράγονται από αμιγές γάλα αυτόχθονων φυλών ζώων. Η ξεχωριστή νοστιμιά και οι οργανοληπτικές ιδιαιτερότητές τους θα προσδώσουν το κάτι παραπάνω στο τραπέζι μας.

Το ροκφόρ παράγεται από την πιο σημαντική φυλή προβάτων της Γαλλίας, τα μεγαλόσωμα Λακόν. Παρομοίως και το κίτρινο Beaufort d’Alpage, για να μπορεί να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη ονομασία που είναι ΠΟΠ, θα πρέπει να παράγεται από αγελαδινό γάλα της ορεσίβιας φυλής Tarine ή Tarentaise. Πολλά ακόμα ευρωπαϊκά τυριά, όπως το ιντιαζάμπαλ από τη Χώρα των Βάσκων και το μαντσέγκο από το La Mancha της Ισπανίας, παράγονται αποκλειστικά από γάλα πιστοποιημένων αυτόχθονων και καθαρόαιμων φυλών ζώων. Στην Ελλάδα υπάρχουν αρκετές καταγεγραμμένες ντόπιες φυλές ζώων γαλακτοπαραγωγής (18 ράτσες ενδημικών αιγοπροβάτων, σύμφωνα με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων). Λίγες συστήνουν μεγάλα κοπάδια που να τροφοδοτούν επαρκώς τα τυροκομεία της περιοχής. Επιπλέον, η νοοτροπία στην ελληνική τυροπαραγωγή απέχει παρασάγγας από αυτή των Γάλλων ή και των Ισπανών. Εδώ, πολύ συχνά αμφισβητούνται τα αυτονόητα: δηλαδή η χρήση φρέσκου γάλακτος (και όχι σκόνης) και η ελληνική προέλευσή του. Άρα για την πλειονότητα η παραγωγή τυριού από γάλα μιας συγκεκριμένης, ταυτοποιημένης ενδημικής φυλής ζώου είναι ψιλά γράμματα. Επιπλέον, απουσιάζει ένα κανονιστικό πλαίσιο από την πολιτεία που να κατευθύνει τους παραγωγούς και να πιστοποιεί τα τυριά από ενδημικές ράτσες.

 

Γι' αυτό κι εμείς δεν βρήκαμε έτοιμα στοιχεία για να ανατρέξουμε, πέρα από μια σχετική βιβλιογραφία και τα λιγοστά διαθέσιμα στοιχεία του Υπουργείου. Χρειάστηκε να κάνουμε εντατικό ρεπορτάζ, «ανακρίνοντας» τυροκόμους από όλη την Ελλάδα, τυροπώλες και πανεπιστημιακούς και να βασιστούμε κυρίως στις προφορικές διαβεβαιώσεις των ίδιων των παραγωγών όσον αφορά στο γάλα που χρησιμοποιούν για τα τυριά τους. Δυσκολευτήκαμε πολύ να βρούμε τυριά από αμιγές γάλα προβάτων της κυρίαρχης ελληνικής Καραγκούνικης φυλής ή από τις εξίσου δημοφιλείς ορεσίβιες ράτσες των Σαρακατσάνικων και Καλαρρύτικων προβάτων (ή Μπούτσικα ή Ορεινά Ηπείρου), τα οποία μάλιστα τη δεκαετία του ’50 συνιστούσαν σημαντικό κομμάτι της κτηνοτροφίας στην Ελλάδα – λέγεται ότι ο πληθυσμός τους ξεπερνούσε τα 200.000 ζώα. Ακόμα πιο δύσκολο ήταν να εντοπίσουμε τυροκόμους που να αξιοποιούν αμιγές γάλα από τις φυλές Ανωγείων, Σφακίων και Σερρών. Θέμα νοοτροπίας; Πιθανότατα. Μια ωραία εξαίρεση, ο Λάζαρος Μαλτέζος, που παράγει στην Εύβοια κατσικίσια τυριά γαλλικού στιλ, διαφημίζει τις ράτσες κατσικιών από το γάλα των οποίων τυροκομεί, κι ας είναι εισαγόμενες (Μούρθια και Δαμασκού).

Το απόσταγμα των συζητήσεών μας με εκτροφείς ζώων και πανεπιστημιακούς είναι ότι οι αυτόχθονες φυλές δεν έχουν εκλείψει. Έχουν όμως αποδεκατιστεί και φυτοζωούν στηριζόμενες στις επιδοτήσεις. Βέβαιο είναι επίσης πως το γενετικό τους υλικό έχει υποστεί προσμείξεις με ζώα ξενικών φυλών –που λανθασμένα θεωρούνται πανάκεια– και μάλιστα με διασταυρώσεις δίχως προγραμματισμό, εις αναζήτησιν του τέλειου ζώου. Μικρές εστίες με κοπάδια από «ευδιάκριτες» ράτσες είναι σαφώς πιο εύκολο να συναντήσουμε στα νησιά. Η έρευνα μας οδήγησε στη Λέσβο, όπου βόσκουν τα αναμικτόμαλλα ζώα της ομώνυμης φυλής προβάτων. Εκεί, τα περισσότερα μικρά τυροκομεία παράγουν τυρί από αμιγές τέτοιο γάλα, αφού ο περιορισμός των θαλάσσιων «συνόρων» διαφύλαξε το μπαστάρδεμα των φυλών. Σε Ιθάκη, Ζάκυνθο, Σκύρο, Λήμνο και άλλα νησιά, τα ζώα, μετά από τις όποιες μεταφορές και συζεύξεις στο παρελθόν, έχουν μείνει στους τόπους αυτούς για αιώνες (χωρίς από τότε να μεταφερθούν εκεί άλλες φυλές), έχουν προσαρμοστεί στο περιβάλλον και έχουν αναπτύξει τα δικά τους μοναδικά χαρακτηριστικά, σωματικά και γαλακτοπαραγωγικά. Στη Σαμοθράκη κι αλλού, πρόβατα της ομώνυμης ντόπιας φυλής υφίστανται μεν, αλλά δεν είναι τα μόνα, όπως μας λέει ο τυροκόμος Παναγιώτης Παπανικολάου. Η οικογένεια Κωσταρέλου στην Εύβοια επισήμαινε από πάντα ότι το γάλα για την φέτα και τα άλλα τυριά της προέρχεται αποκλειστικά από ζώα από ντόπιες ράτσες: Κοκκίνια ή Κάτσενα πρόβατα, αίγες Καρύστου, Μεσογίτικα μαυροκέφαλα πρόβατα και λίγα Καραγκούνικα. Ωστόσο και σε αυτή την περίπτωση το γάλα μπαίνει ανάμεικτο στα καζάνια και το τυρί που παράγεται είναι χαρμάνι τους. Για το περιβόητο Χιώτικο προβατάκι μάς μίλησε η οικογένεια Τουμάζου (τυροκομείο Μαστέλο) που τυροκομεί στον Κάμπο της Χίου από χιώτικο αγελαδινό και κατσικίσιο γάλα. «Τα μεγάλα κοπάδια Χιώτικων προβάτων εδώ στο νησί αποδεκατίστηκαν στον πόλεμο. Ήταν τέτοιος ο πληθυσμός τους που οι τσοπάνηδες αναγκάζονταν και τα πήγαιναν στα γύρω ξερονήσια για να βοσκήσουν. Οι ντόπιοι παράτησαν την κτηνοτροφία και καταπιάστηκαν με πιο κερδοφόρες δουλειές: ναυτιλία, μαστιχοπαραγωγή και εμπόριο εσπεριδοειδών». Ωστόσο σήμερα, Χιώτικα πρόβατα εκτρέφονται σε άλλα μέρη της Ελλάδας. Οι τάσεις είναι ισοπεδωτικές και, δυστυχώς, ακόμα και οι πιο ρομαντικοί δεν αντέχουν, όπως λένε, να κάνουν μακροπρόθεσμες επενδύσεις για να ενισχύσουν τις ντόπιες ράτσες. Ξεχνούν όμως αυτή την περίφημη προστιθέμενη αξία. Πόσο παραπάνω premium μπορεί να γίνει μια φέτα; Σίγουρα όχι πολύ, αν κάνεις προσμείξεις με πιπέρια, τρούφες και συναφή καρυκεύματα. Πολύ περισσότερο, όμως, αν χρησιμοποιήσεις «μονοποικιλιακό» γάλα και το κατάλληλο μάρκετινγκ, όπως κάνουν με το ροκφόρ. 


Νικολέτα Μακρυωνίτου

 

Monday, 22 February 2021

Αχ Μιχάλη, που ‘δειχνες πως θα γινόσουν άλλος


 

Πηγή: το Κουτί της Πανδώρας

Τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη τον γνώρισα προσωπικά το 2008, όταν το ΠΑΣΟΚ ετοιμαζόταν ως Αξιωματική Αντιπολίτευση να κυβερνήσει τον τόπο. Τότε, ο Μιχάλης με κάλεσε στο πολιτικό του γραφείο για να μιλήσουμε για τα καρτέλ και για το πώς θα μπορούσε να βελτιωθεί η Ανεξάρτητη Αρχή Ανταγωνισμού. Οι συνεργάτες του, με επικεφαλής τον Άκη Σκέρτσο, είχαν διαβάσει τα κείμενά μου που τότε δημοσίευα στο ΒΗΜΑ και στα ΝΕΑ και μάλλον τους άρεσαν οι ιδέες μου. Συναντηθήκαμε κάπου 3 ή 4 φορές πριν τις εκλογές του 2009 και εν τέλει δεν έγινε τίποτα...

Αυτό που έγινε όμως είναι τούτο: το ΠΑΣΟΚ κέρδισε τις εκλογές του 2009 και έγινε κυβέρνηση. Σε εκείνες τις εκλογές είχα κατέβει ως υποψήφιος βουλευτής με τους Οικολόγους Πράσινους (ΟΠ) στο νομό Ευβοίας. Ήταν τότε που γινόταν πολύς λόγος για την ασφάλεια του πόσιμου νερού στο δήμο Μεσσαπίων. Τότε υπήρχαν υψηλά επίπεδα εξασθενούς χρωμίου στις γεωτρήσεις του δήμου, μιας ένωσης που είναι καρκινογόνος. Η δραστηριότητα της ΛΑΡΚΟ στο Κοντοδεσπότι αποδείχθηκε τότε ότι ήταν μάλλον συνυφασμένη με το φαινόμενο της όξινης απορροής και έτσι βαρέα μέταλλα, νικέλιο και εξασθενές νερό ρύπαιναν τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα και το...πόσιμο νερό.

Στην κυβέρνηση που σχηματίστηκε τότε, το ΥΠΕΚΑ το ανέλαβε η «πράσινη Τίνα» και ο Μιχάλης ανέλαβε το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Την άνοιξη του 2010, στο πρώτο μνημόνιο, ένας φίλος μου πήγε σε μια πορεία και συνελήφθη με την κατηγορία ότι πετούσε μολότοφ. Στο σακίδιο στην πλάτη του, βρέθηκαν ένα σαμπουάν και μια πετσέτα μιας και ο φίλος μου, ο Μάριος Ζέρβας, δεν ήταν τρομοκράτης αλλά δάσκαλος κολύμβησης των παιδιών μου στο ΟΑΚΑ.

Ο Μάριος έμεινε προφυλακισμένος για 43 μέρες στη ΓΑΔΑ και στον Κορυδαλλό...43 μέρες που κίνησα γη και ουρανό για να τον απελευθερώσουμε! Τότε ο Μιχάλης πρωτοξεκίνησε το δόγμα «σοκ και δέος» από την μεριά των ΜΑΤ. Τότε, ένα κείμενό μου που είχα στείλει στα ΝΕΑ (στα οποία αρθρογραφούσα στην Τρίτη Άποψη, μια φορά κάθε μήνα) δεν έγινε δεκτό γιατί ήταν κατά της Κυβέρνησης. Το κείμενό μου κόπηκε και εγώ έκοψα την συνεργασία μου με τον ΔΟΛ και σταμάτησα να αρθρογραφώ (δωρεάν φυσικά!) στα ΝΕΑ και στο ΒΗΜΑ.

Ο Μάριος απελευθερώθηκε τέλος Απρίλη του 2010 αλλά τα πράγματα γύρω μου είχαν πια αλλάξει. Το ΠΑΣΟΚ με το πρώτο μνημόνιο που έφερε είχε βάλει το πρώτο λιθαράκι για την φτωχοποίηση της χώρας. Ακραία λιτότητα, μείωση των μισθών (το 2012 ο μισθός μου στο ΕΚΠΑ που εργαζόμουν μειώθηκε κατά 25%) και brain drain για νέους επιστήμονες και μηχανικούς. Μέχρι σήμερα, πάνω από 600.000 νέοι επιστήμονες και μηχανικοί έχουν φύγει από την Ελλάδα...και όλα αυτά είχαν ξεκινήσει από ένα μνημόνιο που ο Μιχάλης δεν το διάβασε καν!

Αχ, που’σαι νιότη που’δειχνες πως θα γινόταν άλλος (ο Μιχάλης). Κατά την διακυβέρνηση από την ΝΔ και τον Σύριζα, ο Μιχάλης ήταν χαμηλών τόνων...μέχρι το 2019 όταν ξανα-έγινε Υπουργός, αυτή την φορά με την Δεξιά! Πώς γίνεται, όμως, ρε γαμώτο, ένας ΠΑΣΟΚος Υπουργός και μεγαλοστέλεχος του ΠΑΣΟΚ να γίνεται Υπουργός επί Μητσοτάκη; Μαύρο θα είναι αυτό το κεφάλαιο όταν ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράψει την βιογραφία του Μιχάλη...

Σήμερα...τι έχει απομείνει από τον Μιχάλη εκτός από «σοκ και δέος»; Ο Βασίλης Μάγγος τραυματίσθηκε (θανάσιμα;) από τα ΜΑΤ στον Βόλο πέρσι τον Ιούνη και πέθανε μετά από λίγες μέρες, ο Κουφοντίνας πεθαίνει από στιγμή σε στιγμή και όλα αυτά σε ένα κράτος δικαίου (;) με Υπουργό Προστασίας του Πολίτη τον Μιχάλη τον Χρυσοχοΐδη...

Δεν θα ήθελα να προσθέσω κάτι άλλο σε αυτό το κείμενο για τον Μιχάλη. Τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους. Και τα γεγονότα δεν μπορούν να σηκώσουν δεύτερη ή διαφορετική ανάγνωση...

Αχ, Μιχάλη...

 

Sunday, 21 February 2021

Galway firm Cellnutrition Health hopes honeybee mix could be sting in tail for Covid


 

 

An enzyme produced by honeybees to protect their colonies is being tested by an Galway-based biotechnology company and two universities to see if it could be effective against Covid-19.

Cellnutrition Health plans to work with National University of Ireland (NUI) Galway and Trinity College Dublin on trials that will involve combining the bees’ enzyme with marine plasma in an effort to create a solution that could both prevent infection and treat those already infected.

Declan Clarke, the company’s head of innovation, who holds an MSc in marine science, said that the combination of the two natural materials had the potential to work as both a natural vaccine and immunotherapy.

 

the rest of the article is here.

Thursday, 18 February 2021

new project on ovine yoghurt drink


 

We just secured funding from Enterprise Ireland to work on the production of a novel yoghurt drink made from ovine milk and its bioactivities against platelet aggregation. 

It's an Innovation Partnership project collaborating with Rockfield Dairy Ltd.

We are going to soon hire a post-doctoral researcher for this 12months project, if you want to pass the word round, it would be great.

Relevant prior knowledge on this area is here and here.

Watch this area for further updates.







Tuesday, 16 February 2021

εμβολιασμοί με ρυθμό χελώνας


 

Το 1980 λέγαμε "Ελλάς Γαλλία συμμαχία". 

Ήταν τότε που εκλέχθηκε ο Μιτεράν Πρόεδρος της Γαλλίας και η μητέρα μου ευελπιστούσε σε μια νίκη του ανερχόμενου τότε ΠΑΣΟΚ.

Σήμερα, εν έτει 2021, τι έχει μείνει από όλα αυτά? εκτός από μια γλυκιά ανάμνηση...?

Σήμερα, με Δεξιές κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Ιρλανδία (όπου μένω εδώ και πεντέμιση χρόνια), το σύνθημα είναι Ελλάδα Ιρλανδία Συμμαχία.

όχι μόνο λόγω των Δεξιών ή κεντροδεξιών κυβερνήσεων που έχουμε στην Ελλάδα και στην Ιρλανδία αντίστοιχα αλλά λόγω των ρυθμών χελώνας που γίνονται οι εμβολιασμοί και εδώ και στην Ελλάδα.

Κάπου 4000 εμβολιασμοί την ημέρα γίνονται εδώ στην "προηγμένη" Ιρλανδία.

800-900 κρούσματα έχουμε κάθε μέρα και τα lockdowns καλά κρατούν. 

Μέχρι πότε;

Την επίδραση που έχουν τα lockdowns στην ψυχική μας υγεία ποιος την υπολογίζει άλλωστε?

Μα με τι ασχολούμαι... Εκεί έχει χιονιά και όλοι μου οι φίλοι στο FB και στο Twitter ανεβάζουν φωτό με χιόνι.

Ας μην τους χαλάσω την χαρά.

Ας τους αφήσω να χαρούν μια δυο μέρες που έχουν χιόνι.

Τα προβλήματα θα μας απασχολήσουν όταν με το καλό λιώσει το χιόνι.

Και τότε θα ξαναθυμηθούμε τον Μιχαλάκη τον φασίστα, τον Ανέμελο Μωυσή και την κουστωδία τους...

Και τότε θα μας απασχολήσουν ξανά οι εμβολιασμοί με ρυθμό χελώνας κι εδώ κι εκεί...

Αν υποψιαστώ όμως ότι δεν θα μπορέσω να έρθω Ελλάδα λόγω μικρού ρυθμού εμβολιασμού, τότε θα στεναχωρηθώ πολύ...

Ως τότε, ας χαρούμε την Λιακάδα εδώ, το χιόνι εκεί.

Μια άσπρη επίφαση που κρύβει την ασχήμια της σκληρής πραγματικότητας...

New Paper from our group: Antithrombotic and antiplatelet activity of an organometallic rhodium(I) complex incorporating a substituted thieno‐[2,3‐d]‐pyrimidine ligand: Synthesis, structural characterization, and molecular docking calculations


 New paper just published in Appl. Organomet. Chem.

Abstract

The antiplatelet and antithrombotic activity of a novel organometallic rhodium(I) complex of the formula [Rh(cod)Cl(tpc)] (1) (cod = cis‐1,5‐cyclooctadiene; tpc = methyl 2‐amino‐4‐(diethylamino)‐thieno‐[2,3‐d]‐pyrimidine‐6‐carboxylate) was investigated. Complex 1 was easily synthesized by a one‐pot, high‐yield reaction and was fully characterized by standard spectroscopic techniques including FT‐IR, UV–Vis, and NMR spectroscopy and by elemental analysis. The molecular structures of tpc and 1 were determined by single‐crystal X‐ray crystallography. Complex 1 displayed a slightly distorted square planar geometry and is the first crystallographically characterized example of a coordination compound bearing the ligand precursor tpc. Biological studies demonstrate that 1 displays strong antiplatelet and antithrombotic properties in vitro, by inhibiting both the aggregation of human and washed rabbit platelets induced by the potent inflammatory and thrombotic mediator, platelet‐activating factor (PAF) in the micromolar range. This is an approach of continuous interest in the field. Molecular docking calculations suggest that 1 can fit at the ligand‐binding site of the PAF receptor (PAFR) and thus block PAF thrombotic activities, through an antagonistic effect on the PAF/PAFR‐related pathway, which is in accord with the experimental findings. Complex 1 constitutes an interesting example of a metal‐based PAF inhibitor with promising antiplatelet, antithrombotic, and anti‐inflammatory activity, because PAF is the most potent inflammatory lipid mediator. This is also supported by the fact that 1 is an inhibitor of other inflammatory and thrombotic mediators like thrombin, along with well‐established platelet agonists like ADP and collagen.

Monday, 15 February 2021

Μια θερμίδα δεν είναι μια θερμίδα


 

 

πηγή: Κουτί Πανδώρας

 

Σε κάθε συσκευασμένο τρόφιμο, υπάρχει και μια ένδειξη για τις θερμίδες που περιέχει καθώς και τα ποσά υδατανθράκων και λίπους που περιέχει.

Είναι χρήσιμες όμως αυτές οι πληροφορίες; Με άλλα λόγια είναι χρήσιμο να ξέρουμε τις θερμίδες που λαμβάνουμε κάθε μέρα;

Εδώ, υπάρχουν δύο σχολές σκέψης. Η μια λέει ότι είναι απολύτως απαραίτητο να γνωρίζουμε πόσες θερμίδες καταναλώνουμε με το φαγητό μας κάθε μέρα αν θέλουμε να ελέγξουμε το βάρος μας.

Η άλλη σχολή, όμως, εκεί που ανήκουμε κι εμείς, λέει απλά ότι οι θερμίδες από μόνες τους δεν δίνουν σημαντικές πληροφορίες! Το θερμιδικό περιεχόμενο κάθε τροφίμου δεν δίνει πληροφορίες για την αξία των θρεπτικών συστατικών του τροφίμου και για το πόσο εύκολα ή δύσκολα μεταβολίζεται.

Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι οι θερμίδες που λαμβάνουμε από κάθε τρόφιμο, εξαρτώνται από τον τύπο του τροφίμου, πώς το μαγειρεύουμε το τρόφιμο αυτό, ποια βακτήρια υπάρχουν στην εντερική μας χλωρίδα και πόση ενέργεια χρειάζεται για να μεταβολίσουμε αυτό το τρόφιμο.

Οι θερμιδικοί υπολογισμοί δεν λαμβάνουν υπόψη τους κανένα από αυτά τα στοιχεία.

Η πολύπλοκη διαδικασία της πέψης

Το τρόφιμο είναι ενέργεια. Ένζυμα που υπάρχουν στο στόμα μας, στο στομάχι μας καθώς και στα έντερά μας διασπούν τις τροφές σε πιο απλές ενώσεις, όπως είναι τα απλά σάκχαρα και τα αμινοξέα που μπαίνουν κατόπιν στην ροή του αίματός μας και φτάνουν στους ιστούς όπου χρειάζονται. Τα κύτταρά μας χρησιμοποιούν την ενέργεια που είναι κρυμμένη σε αυτά τα απλά μόρια για την διατήρηση της ζωής και για τις διαδικασίες που χρειάζονται να λάβουν χώρα κάθε στιγμή μέσα στο κορμί μας.

Αυτή την ενέργεια την μετράμε σε θερμίδες ή kilocalorie που είναι η ποσότητα της ενέργειας που χρειάζεται για να θερμανθεί ένα κιλό (kg) νερού κατά ένα βαθμό κελσίου. Τα λίπη έχουν περίπου 9 θερμίδες ανά γραμμάριο, ενώ οι πρωτεΐνες και οι υδατάνθρακες έχουν περίπου 4 θερμίδες ανά γραμμάριο. Ο υπολογισμός της κάθε θερμίδας που εμφανίζεται στις ετικέτες των τροφίμων βασίζεται στους παραπάνω υπολογισμούς. Αλλά αυτή η προσέγγιση δεν είναι πια σωστή μιας και ο καθένας μεταβολίζει με διαφορετικό τρόπο την κάθε τροφή, αυτό απορρέει από την διαφορετική μικροβιακή χλωρίδα που έχουμε στο έντερό μας. Επίσης, ο τρόπος μαγειρέματος (βράσιμο, μικροκύματα, τηγάνισμα) παίζει τεράστιο ρόλο στον αριθμό των διαθέσιμων θερμίδων.

Οι διατροφολόγοι έχουν ξεκινήσει να κάνουν πιο ρεαλιστικούς υπολογισμούς των θερμίδων της κάθε τροφής αλλά η πέψη θα είναι για πάντα μια τόσο πολύπλοκη διαδικασία με μεγάλη επίπτωση στον αριθμό των διαθέσιμων, μετά την πέψη, θερμίδων κάθε τροφίμου.

Οι ασάφειες στον υπολογισμό των θερμίδων προέρχεται από τον 19ο αιώνα όταν ο Αμερικανός χημικός Wilbur Olin Atwater ανέπτυξε ένα τρόπο, που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα, για τον υπολογισμό του θερμιδικού περιεχομένου των τροφών. Ο Atwater έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε αλλά το κάθε τρόφιμο μεταβολίζεται με διαφορετικό τρόπο και άρα οι «καθαρές» θερμίδες που λαμβάνουμε είναι λιγότερες από το υπολογισθέν θερμιδικό περιεχόμενο.

Για παράδειγμα, σκεφτείτε πώς τα λαχανικά διαφέρουν ως προς την ευκολία τους πέψης. Τρώμε τους βλαστούς, τα φύλλα και τις ρίζες από πολλά διαφορετικά φυτά. Μερικά φυτά έχουν πολύ πιο σκληρά κυτταρικά τοιχώματα από άλλα φυτά. Ακόμα και για το ίδιο φυτό, τα κύτταρα δεν είναι όλα τους το ίδιο εύπεπτα. Γενικά, όσο πιο μαλακός είναι ο φυτικός ιστός τόσο πιο πολλές θερμίδες παίρνουμε από αυτό.

Τέλος, τα τρόφιμα που ίσως έχουν παθογόνους μικροοργανισμούς (π.χ. ωμό κρέας) «απασχολούν» περισσότερο το ανοσοποιητικό μας σύστημα και έτσι οι «καθαρές» θερμίδες που παίρνουμε από αυτά είναι πολύ λιγότερες.

Συμπερασματικά, το να υπολογίζουμε την θρεπτική αξία των τροφίμων βάσει του θερμιδικού τους περιεχομένου είναι απλοϊκή και ξεπερασμένη. Οι θρεπτικές ενώσεις του κάθε τροφίμου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν μελετάμε την διατροφική αξία των τροφίμων. Τέλος, καλό είναι να θυμόμαστε ότι τα τρόφιμα έχουν καλά και κακά λιπαρά όπως καλούς και κακούς υδατάνθρακες. Τα κορεσμένα λίπη και τα απλά σάκχαρα μάς προσφέρουν μόνο θερμίδες ενώ τα ακόρεστα (και ειδικά τα πολυακόρεστα!) λίπη και οι πολυσακχαρίτες (πολυμερή απλών σακχάρων) έχουν μεγάλη θρεπτική αξία πέρα από τις θερμίδες που μας προσφέρουν.

 



Sunday, 14 February 2021

Faith, Hope and Love


 

Apostle Paul, Letters to Corinthians

As virtues, faith, hope, and love have long been celebrated. Some Christian denominations consider these to be three theological virtues — each representing values that define humankind's relationship with God himself.

The Role of Faith, Hope, and Love

Faith, hope, and love are discussed individually at several points in the Scriptures. In the New Testament book of 1 Corinthians, the apostle Paul mentions the three virtues together and then goes on to identify love as the most important of the three:

And now abide faith, hope, love, these three; but the greatest of these is love. (1 Corinthians 13:13, NKJV)

Love in Cinema

The Three Colours trilogy (French: Trois couleurs, Polish: Trzy kolory) is the collective title of three films directed by Krzysztof Kieślowski: Three Colours: Blue (1993), Three Colours: White (1994), and Three Colours: Red (1994). The trilogy was a co-production between France, Poland and Switzerland, and is in the French language, with the exception of White in Polish and French. All three films were co-written by Kieślowski and Krzysztof Piesiewicz (with story consultants Agnieszka Holland and Sławomir Idziak), produced by Marin Karmitz and composed by Zbigniew Preisner.

Red received nominations for Best Director, Best Original Screenplay and Best Cinematography at the 67th Academy Awards

At the end of Blue film, this song is sung in Greek, here with English subtitles.

 

 


 

 

Saturday, 13 February 2021

PDO cheeses, Italy, Greece and ...Ireland


 

 

I have been studying for the past two weeks, the types and numbers of cheeses in Italy, Greece and Ireland that carry a PDO brand-label (Protected Designation of Origin)

It's quite remarkable that Greece has about 23 cheeses with PDO, Italy has about 50 cheeses and Ireland, with many small family businesses making amazing cheeses using goat and sheep milk, has 0 (zero!) PDO cheeses!

I have asked some Irish friends who make such cheeses and the response I got from them is that in order to get a PDO labelling is a laborious procedure and the Irish State doesn't help them with this.

In 2021 and during a pandemic, when e-commerce is a vital tool for selling unique and niche dairy products, I am still surprised with the Irish approach: they produce world-class goat and sheep cheeses and still none of them has a PDO labelling.

Why is that?

Do the Irish, in contrast of the rest of the world, believe that PDO labelling can't assist exports and sales?

What does the Irish State and its agents (e.g. Bord Bia) think about that? If they think that PDO labelling does not promote sales, then why other cheese producing countries (like Greece and Italy) do so?

Friday, 12 February 2021

new paper from our group: Beneficial Anti-Platelet and Anti-Inflammatory Properties of Irish Apple Juice and Cider Bioactives


 paper just published in Foods

1 Department of Biological Sciences, University of Limerick, V94 T9PX Limerick, Ireland
2 Health Research Institute, University of Limerick, V94 T9PX Limerick, Ireland
3 Bernal Institute, University of Limerick, V94 T9PX Limerick, Ireland
* Author to whom correspondence should be addressed. 
 
Abstract
 
Several bioactives from fruit juices and beverages like phenolics, nucleotides and polar lipids (PL) have exhibited anti-platelet cardio-protective properties. However, apple juice and cider lipid bioactives have not been evaluated so far. The aim of this study was to investigate the anti-platelet and anti-inflammatory effects and structure activity relationships of Irish apple juice and Real Irish cider lipid bioactives against the platelet-activating factor (PAF)- and adenosine diphosphate (ADP)-related thrombotic and inflammatory manifestations in human platelets. Total Lipids (TL) were extracted from low, moderate and high in tannins apple juices and from their derived-through-fermentation cider products, as well as from commercial apple juice and cider. These were separated into neutral lipids (NL) and PL, while all lipid extracts were further assessed for their ability to inhibit aggregation of human platelets induced by PAF and ADP. In all cases, PL exhibited the strongest anti-platelet bioactivities and were further separated by high-performance liquid chromatography (HPLC) analysis into PL subclasses/fractions that were also assessed for their antiplatelet potency. The PL from low in tannins apple juice exhibited the strongest antiplatelet effects against PAF and ADP, while PL from its fermented cider product were less active. Moreover, the phosphatidylcholines (PC) in apple juices and the phosphatidylethanolamines (PE) in apple ciders were the most bioactive HPLC-derived PL subclasses against PAF-induced platelet aggregation. Structural elucidation of the fatty acid composition by gas chromatography mass spectra (GCMS) analysis showed that PL from all samples are rich in beneficial monounsaturated fatty acids (MUFA) and omega 3 (n-3) polyunsaturated fatty acids (PUFA), providing a possible explanation for their strong anti-platelet properties, while the favorable low levels of their omega-6/omega-3 (n-6/n-3) PUFA ratio, especially for the bioactive PC and PE subclasses, further support an anti-inflammatory cardio-protective potency for these apple products. In conclusion, Irish apple juice and Real Irish cider were found to possess bioactive PL compounds with strong antiplatelet and anti-inflammatory properties, while fermentation seems to be an important modulating factor on their lipid content, structures and bioactivities. However, further studies are needed to evaluate these effects. 

Thursday, 11 February 2021

covid-19 and thrombosis


 

 

Today's Irish Times have an interesting article on clotting and Covid-19.

This article reminded me our recent publication in Frontiers on 

thrombosis and covid-19. 

This is the abstract of that paper of ours:

Severe acute respiratory syndrome coronavirus 2 (SARS-CoV-2), responsible for the coronavirus disease (COVID-19), is a contagion that has rapidly spread around the globe. COVID-19 has caused significant loss of life and disrupted global society at a level never before encountered. While the disease was predominantly characterized by respiratory symptoms initially, it became clear that other systems including the cardiovascular and neurological systems were also involved. Several thrombotic complications were reported including venous thrombosis, vasculitis, cardiomyopathy, and stroke. Thrombosis and inflammation are implicated in various non-communicable diseases (NCDs). This is of significant concern as people with pre-existing conditions such as cardiovascular disorders, renal disorders, obesity, metabolic syndrome, and diabetes are at greater risk of severe COVID-19 infection. Consequently, the research surrounding the use of anticoagulants, antiplatelet, and antithrombotic strategies for prophylaxis and treatment of COVID-19 is of critical importance. The adoption of a healthy diet, physical exercise, and lifestyle choices can reduce the risk factors associated with NCDs and the thrombo-inflammatory complications. In this review, these thrombotic complications and potential foods, nutraceuticals, and the antithrombotic constituents within that may prevent the onset of severe thrombotic complications as a result of infection are discussed. While nutrition is not a panacea to tackle COVID-19, it is apparent that a patient's nutritional status may affect patient outcomes. Further intensive research is warranted to reduce to incidence of thrombotic complications.

Tuesday, 9 February 2021

Fintan O’Toole: Why no laptops for schoolchildren?

A study last summer found that one in 10 parents of primary schoolchildren in Ireland lacked an appropriate digital device for home schooling. Photograph: iStock

 

 

source: Irish Times, 9.2.2021


One of the things I least like about Ireland is that it is hard to do a simple thing like giving some money to charity without having very complicated feelings. Voluntary efforts are a wonderful part of Irish society. But, far too often, they are not a supplement to a properly functioning system of social decency, but a substitute for it.

Last week, I made a small donation to the Trinity Access Programme’s nationwide effort to get laptops to second-level students whose families can’t afford to buy them. Rather than making me feel good as a person, it made me feel a bit sick as a citizen.

This is not in any way a criticism of the campaign. It’s a great initiative being run by terrific people. But what on earth is going on here? How warped does a system of values have to be when the right to a basic education is dependent on charity?

If a government takes the decision to close schools and move classes online, it takes on an absolute duty to ensure that every student is able to access digital learning.

In a lockdown, a laptop or tablet is as essential as a copybook and pencil used to be. If you don’t have one because you can’t afford it, you are being subjected to systematic discrimination.

Even the Tory government in Britain understands this. It committed itself to buying a million laptops or tablets for disadvantaged pupils. As of January 24th, it had delivered 876,013 of them. There has been criticism that this is not enough, but at least there is tangible recognition of the state’s obligation.

Last April, during the first lockdown of schools, the Government created a fund of €10 million to allow schools to buy IT equipment – €7 million for second level, €3 million for primary schools.

It’s a pittance. It represented a deliberate decision to leave thousands of children and young people without the means to access education online.

Poorest communities

In October, The Irish Times interviewed the principal of Moyross National School in one of the poorest communities in Ireland. He spoke of fundraising for technology: “We purchased 60 digital devices, and it nowhere near met the demand. We would need a further 60-80 at a minimum.” So more than half of his pupils most at need did not have proper access to digital learning.

In August, by contrast, Simon Harris announced a fund of €168 million to allow third-level institutions to buy digital equipment. The Government went out and bought 16,700 laptops directly from Dell for distribution to third-level students.

Spot the difference. Universities are important. Their students are counted as an economic asset. It matters that none of them is left without access to classes.

Meanwhile, a study last summer found that one in 10 parents of primary schoolchildren in Ireland lacked an appropriate digital device for home schooling.

The Trinity programme mounted a huge effort during the first lockdown to raise €300,000 and supply 1,000 reconditioned laptops or tablets to disadvantaged school students in the Dublin area. It is now trying to replicate that effort on a national scale and to supply 5,000 devices.

Even without a discount for bulk purchase, the Government could buy 5,000 new laptops today for well under €2 million. We know it could deliver four times that number because it already did that for college students.

Compare this with the Government’s commitment of resources to the Stay and Spend scheme introduced last October to stimulate the hospitality sector. It proved to be useless – only €300,000 was actually claimed in tax relief under the scheme before pubs, restaurants and hotels had to shut again.

But the Government set aside €250 million for it. A fraction of that would solve the immediate problem.

Stamp of exclusion

This could and should be done right now, today. Children and young people who are already coping with disadvantage do not have time to waste. Every day that goes by with a kid struggling to write an essay on a phone and giving up in tears of frustration is a day on which this State is putting a stamp of exclusion on that kid’s forehead.

So where the hell is Norma Foley? What is Roderic O’Gorman, supposedly the voice of children and young people at Cabinet, actually doing for those experiencing this acute educational crisis? If Simon Harris can get laptops to college students, why can’t they do the same for the pupils to whom they have a moral and political responsibility?

As well as being disgraceful in itself, the unwillingness to ensure that every pupil has the basic tools needed to keep up with the rest of the class points to a larger problem. It suggests a lack of thought in Government about the social consequences of the pandemic.

Coronavirus may not discriminate but our social system most certainly does. It is our collective handling of it that is determining the shape of the society that will emerge.

As things stand, we are deciding by default to handicap even further those who already face the highest obstacles. That is surely not what most citizens want to see on the far side of this trial.

 

 

Monday, 8 February 2021

Προς το Πανεπιστήμιο του Αύριο

 

 Πηγή: Κουτί της Πανδώρας

 

Κάθε Σεπτέμβρη, πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται τι θα συμβούλευα τα βλασταράκια μου, τα παιδιά μου στο Πανεπιστήμιο, και τους φίλους μου για το τι να κάνουν στην μνημονιακή Ελλάδα που να αξιοποιεί τις γνώσεις τους μεν αλλά και να έχει και ένα (σχετικά) σίγουρο εισόδημα δε.

Χρόνος μπαίνει, χρόνος φεύγει...κι εγώ μένω με τα ίδια θέλω και τους ίδιους προβληματισμούς. Από το παράθυρό μου τα καλοκαίρια, βλέπω έξω μερικά κατσίκια στην Καρυστία να βόσκουν αμέριμνα, να βόσκουν χωρίς να ξέρουν τα ίδια ότι το γάλα που φτιάχνουν έχει όλα τα χαρακτηριστικά ώστε να δώσει εξαιρετική γραβιέρα και αυτή η γραβιέρα με κατάλληλη τυποποίηση και επιθετικό πλάνο εξαγωγών να μπορέσει (ή μάλλον θα μπορούσε!) να πωληθεί σε όλα τα ντελικατέσεν μαγαζιά της Ευρώπης ως “ΠΟΠ Γραβιέρα Καρύστου” προς 30 (τριάντα! Ναι!) ευρώ το κιλό! Είναι τόσο εξαιρετική η γραβιέρα στην Καρυστία που άνετα μπορεί να “κτυπήσει” τέτοια τιμή αν κάτσουμε βεβαίως πρώτα και την κάνουμε προϊόν ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ).

Και αντί λοιπόν, να σχεδιάσουμε μαθήματα στα ΑΕΙ που να δίνουν τέτοια εφόδια στα παιδιά μας (μια σχετική μου πρόταση πριν από λίγα χρόνια στο Τμήμα Χημείας που υπηρετούσα για νέο μάθημα τυποποίησης και εξαγωγής τροφίμων απορρίφθηκε με την αιτιολογία ότι  “ξεφεύγει από τα όρια της Χημείας”! Φευ!) ασχολούμαστε με πράγματα και γνώσεις ξεπερασμένες.

Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία των γερμανικών στην πέμπτη τάξη δημοτικού όταν σήμερα τα παιδιά μας χρειάζονται κινέζικα και ισπανικά; Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία “στεγνών” μαθημάτων στα ΑΕΙ χωρίς στοιχεία επιχειρηματικότητας για να μπορούν οι αυριανοί απόφοιτοι των ΑΕΙ να σταθούν στα πόδια τους και να φτιάξουν μια δική τους εταιρεία εξαγωγής τροφίμων ή αγροτουρισμού;

Αλλά για να στήσουν μια τέτοια εταιρεία, θα πρέπει να περάσουν από μια τράπεζα και να ζητήσουν ένα δάνειο! Και εκεί θα τους πουν, όταν ζητήσουν «πώς μπορώ να δανειστώ 200.000 ευρώ για να στήσω μια δική μου εταιρεία τυποποίησης και εξαγωγής τροφίμων», “έχετε εταιρεία με 3 ισολογισμούς ή μιλάμε για νέα εταιρεία; αν μιλάμε για νέα εταιρεία, το επιτόκιο είναι πολύ υψηλότερο”, “έχετε ακίνητο προς υποθήκευση στο όνομά σας;”, “έχετε business plan;” και άλλα σχετικά. Και καλά το business plan, αλλά με τέτοιες προϋποθέσεις, κανένας νέος πτυχιούχος δεν θα είναι σε θέση να πάρει ποτέ δάνειο και να στήσει την δική του επιχείρηση.

Άρα το ζητούμενο είναι το Κράτος να δει με άλλο μάτι την νεανική επιχειρηματικότητα και να ανοίξει λίγο τις χρηματοδοτικές κάνουλες προς νέους ανθρώπους με ιδέες και εξαγωγικά projects. Συνάμα, θα είναι χρήσιμο, στον Σύριζα και στο Μέρα25 να ασχοληθούν λίγο πιο σοβαρά με το θέμα της πρωτογενούς παραγωγής και το ποιες καλλιέργειες έχουν μέλλον και εξαγωγικό δυναμικό. Διότι τίποτα απολύτως δεν έγινε από το 2015 μέχρι σήμερα, είτε με Σύριζα είτε με ΝΔ κυβέρνηση.

Και εν τέλει, αν δεν αξιοποιήσουμε τα προγράμματα σπουδών στα σχολειά και στα ΑΕΙ, τότε πώς θα εκπαιδεύσουμε επαρκώς τους νέους ανθρώπους ώστε να στήσουν δικές τους δουλειές και να μειωθεί έτσι η ανεργία; Με ευφυολογήματα και ευχολόγια καμιά νέα θέση εργασίας δεν μπορεί να δημιουργηθεί. Και αυτό ακόμα μάλλον δεν το έχει καταλάβει κανένα δεξιό ή κεντρώο ή αριστερό κόμμα…

Αυτά που πρέπει να γίνουν είναι απλά:

1. Επικαιροποίηση όλων των προγραμμάτων σπουδών σε όλα τα ΑΕΙ που δίνουν πτυχία στις Θετικές Επιστήμες και στα Οικονομικά,

2. Οι θέσεις των Υπουργών Ανάπτυξης και Αγροτικής Ανάπτυξης να σταματήσουν να είναι πολιτικές αλλά να γίνουν εσαεί τεχνοκρατικές και

3. Το Κράτος θα πρέπει να δίνει δάνεια με μηδενικό επιτόκιο στους νέους επιστήμονες που θα θελήσουν να φτιάξουν εξαγωγική εταιρεία τροφίμων ή αγροτουρισμού.

Η Ελλάδα είναι ευλογημένος τόπος και παράγει παγκόσμιας κλάσης ελαιόλαδο, βρώσιμες ελιές, τυριά, κρέατα, αλλαντικά και βότανα. Αυτά τα τρόφιμα μπορούν άνετα να σταθούν στα πιο ακριβά delicatessen σε Λονδίνο, Νέα Υόρκη, Τόκιο και Παρίσι. Μιλάμε για πολλές νέες θέσεις εργασίας που θα αυξήσουν και το ΑΕΠ αλλά και θα βελτιώσουν το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας. Οι υπεύθυνοι αυτών των πολιτικών πρωτοβουλιών σε Μέρα25 και Σύριζα τι έχουν επιπλέον να προσθέσουν; Και αναφέρομαι επίτηδες σε αυτά τα δύο κόμματα μιας και τα κεντροδεξιά κόμματα ποτέ δεν έκαναν και ποτέ δεν θα κάνουν το ελάχιστο επ’αυτών.

 

Thursday, 4 February 2021

is Diet Coke addictive?


 

some thoughts stemmed from this article.

Diet Coke as with all fizzy drinks have a unique taste and sensory properties.

As humans, once we like it, we are getting used to these sensory properties because our mind remembers the pleasure (hedonic score it is called in Sensory Science), and we are seeking this pleasure day in day out.

For coke, though, things are a bit more complicated.

From a food science point of you, we don't know the exact composition of coke since this is an in-house secret recipe that has been kept in house since coke was "invented".

Coke contains caffeine and a cola extract.

Both are addictive!

Caffeine is a powerful alkaloid that it is highly addictive.

However, there are alternatives to break the bad habit of drinking coke.

The people (like the one on the Irish Times story) need to seek an alternative source of caffeine and here Food Science can help them. Coffee and Tea contain caffeine and these two drinks can act as substitutes for caffeine. We need to highlight here that coffee and tea are much more healthy than diet coke or coke.

Therefore, there is a way to break the vicious cycle of addiction to Coke.

One more thing: the artificial sweeteners that "sugar-free" drinks contain are usually aspartame and another one.

Aspartame is a toxic sweetener and we need to keep an eye on humans' intake of this compound.

Ioannis Zabetakis

 


Wednesday, 3 February 2021

Economic, political, and futurist agendas

 source

 

Activists sometimes claim that messages and policies in favor of the consumption of animal source foods (ASFs) are fabricated by the livestock sector. This holds true for its promotional activities, as for any sector, but is at least equally valid for anti-livestock agendas. The latter are increasingly endorsed by various large investors, food corporations, ideological parties, and policy makers. It needs to be asked how much of this dynamic can be explained by genuine ethical, environmental, or health concerns, and how much by electoral or market opportunities and belief systems.
 
 
It is very unlikely that the widespread and structural propagation of minoritarian and radical dietary opinions that are stemming from religious teachings [see elsewhere], militant veganism [see elsewhere], and/or environmental activism [see elsewhere] would manage to become so permissible in public policies and mainstream discourse [see elsewhere], without a very substantial amount of political and economic interests involved. Whether or not a new dietary vision can become viable in today's society at large, beyond the status of a fad diet, depends on the Foucauldian 'conditions of possibility' and endorsement by political and industrial stakeholders [Leroy 2019]. 
 
Both dietary status quo and change rely on instrumental (e.g., lobbying and financing), discursive (i.e., shaping norms, values, and beliefs), and structural power play (i.e., controlling choice) [Sievert et al. 2020]. There are likely various reasons for the current heavily mediatized and noisy political interest in a food system that would drastically move away from livestock and its products, despite limited support in worldwide populations and electorates for vegan or vegetarian diets [cf. Wikipedia]. For a part, this disconnect is driven by (1) the peculiarities of contemporary mass media culture and its situation within the post-truth era and 'attention economy' [Leroy et al. 2018], and (2) by zealotry and white-hat bias among journalists as well as public officials [see elsewhere]. This is, however, insufficient to explain the scale and persistence of the phenomenon. 
 
The available information suggests that, in contrast to historical and marginalized forms of vegetarianism, much (if not most) of the current high-level trend of anti-livestock discourse is caused by a symbiotic convergence of profitability, ideology, and technocracy. Below, it will be documented how grand schemes for dietary change, such as the EAT Foundation's Great Food Transformation to a (near-vegetarian) Planetary Health Diet [see elsewhere], are aggressively endorsed by powerful vested interests such as the World Economic Forum, based on a rationale of 'sustainable development', market expansion, societal design, and resource control. The main supporters of this Transformation/Transition to a new food system that is low in animal source foods (ASFs) will be identified as clusters of (1) transnational corporations, (2) investors and vegan tech companies, (3) capitalist power centers, (4) philanthrocapitalists, (5) non-governmental organizations, (6) ecotopian futurists, (7) global management institutions, and (8) their combined public-private partnerships (PPP).

Each of the above-listed actors will be addressed separately. Yet, it is important to have in mind that what is essentially an alignment of self-interests should not be mistaken for a monolithic conspiratorial scheme (whether or not as an attempt to destabilize criticism) [Rothkopf 2009]. In reality, power networks are fluid and often 'messy' constellations. Some of the agendas involved are divergent if not contradictory, although think tanks and PPPs indeed allow for the streamlining of strategies. Furthermore, not all outcomes are to be categorically dismissed as harmful, but a distinction is needed between what is beneficial (e.g., innovation) and what is not (e.g., the further erosion of food resilience, livelihoods, and public health).
 
(...)
 
3. Endorsement by capitalist power centers

Both the transnational corporations and investors mentioned above operate within the bulwark of neoliberal capitalism, constituted of such (overlapping) power centers as the Trilateral Commission (TC), Group of Thirty (G30), Bilderberg Group (BG), Council on Foreign Relations (CFR), and World Economic Forum (WEF) [Shoup 2015; Phillips 2018]. These think tanks represent the strategic-planning and consensus-forming centers of the plutocracy, i.e., the 'transnational capitalist class' [Sklair 2002] or a 'superclass' of about 6000-7000 people [Rothkopf 2009].
 
It goes without saying that those having the intention to control world markets are also keen on dominating the food system. The interconnection of corporate executives and globalist bureaucrats facilitates the creation of policy frameworks that are favorable to the envisaged Great Food Transformation [see also below], without which mere supply-and-demand mechanisms would appear as insufficient. To do so, transnational power centers also have leverage over the major global media organizations [Phillips 2018].

  • The Council on Foreign Relations (CFR) is specialized in US foreign policy, serving as 'Wall Street's Think Tank in the Empire of Neoliberal Geopolitics' [Shoup 2015]. Besides representing transnational banking and industry, with very close connections to global oil corporations, it counts top officials from the governmental, military, and geopolitical spheres among its members. As such, it is able to strategically map out new directions in a rapidly changing context of capitalist globalization. Although the CFR does not have a focus on the food chain, it is indirectly involved with the Great Food Transformation through its closest allies (e.g., BlackRock, WEF, the Rockefeller Foundation, the World Resouce Institute; see below).
  • The World Economic Forum (WEF) in Davos is a transnational organization of corporate, political, intellectual, and civil society leaders, with a 'Foundation Membership' limited to 1,000 of the foremost global corporations. Its buzzword-style communication has been described as an attempt to put a 'progressive gloss on the neoliberal world of austerity, exploitation, dispossession, and destruction imposed by the globalized capitalist class on the people and ecologies of our planet' [Shoup 2015]. The WEF is closely affiliated with the CFR (28 out of its 100 corporate Strategic Partners were also corporate members of the CFR in 2010, and many CFR members have had an important role within the WEF). The forum is highly supportive of the Great Food Transformation [Whiting 2019], whereas EAT itself is a self-declared 'Davos for food' [Richert 2014; Turow-Paul 2016]. Its founder [Gunhild Stordalen] was appointed as a Young Global Leader by the WEF in 2015 [Eidem 2015] and the Great Food Transformation has evolved into the dietary arm of WEF's agenda for a Great Reset [see below].

4. Endorsement by philanthrocapitalism
 
For a corporate agenda to gain favourable public reception, mass media control is crucial [see elsewhere], yet insufficient. The business scheme also needs to be perceived as societally benign and progressive. The World Economic Forum [WEF; see above], for instance, has specified in its mission statement that it is 'committed to improving the state of the world'. In doing so, they find an important partner in philanthrocapitalism. Besides tax avoidance, the latter has the purpose to gain recognition for activities of the predatory corporations it represents, to promote reformist 'solutions' that undercut the need for state intervention and more fundamental change, and to create dependency [Shoup 2015]. Moreover, it has a problematic influence over the development of global health policies. The WHO, for instance, is pushed towards adopting its donors' business models and technological quick-fixes [Global Policy Watch 2019]. Ultra-processed ASF 'alternatives' constitute typical examples of the high-tech/quick-fix paradigm [see elsewhere]. 
 
  • The Bill & Melinda Gates Foundation (BMGF) is simultaneously a WHO top donor [Cheney 2020], an investor in 'plant-based' imitation burgers [Morgan 2018; Bloomberg 2019], and one of the most influential private foundations (due to its funding of strategic players in all sectors, from mass media to research) [Navdanya Int 2020]. Bill Gates also has become the biggest owner of farmland in the US, although it is unclear how this land is used [Shapiro 2021]. In a US system where almost half of the farmland is rented, subsidies are diverted to landowners instead of actual farmers, with the former reaping the benefits regardless of what the latter cultivate. Farmland has yielded returns of >10% for nearly 50 years [Pomranz 2021] and is indeed a lucrative option for investment by global elites [see also above].
  • The Rockefeller Foundation (RF) has billions in assets ($3.5 billion in 2012). Together with the Rockefeller Brothers Fund (RBF), it is closely interlocked with the CFR [Shoup 2015; see also above]. More than half of its Board of Trustees consist of current or former CFR members. David Rockefeller became CFR chair in 1970 (until 1985) and co-founded the Trilateral Commission with Brzezinski and other CFR members in 1972. Moreover, the Rockefeller Foundation founded the Group of Thirty (G30) in 1978. The Rockefeller interest in dietary control traces back to the 1969 'Population Growth and the American Future' report commissioned by Richard Nixon and overseen by John D. Rockefeller III. Focus was on population and resource engineering, similar to 'The Limits to Growth' report by the Club of Rome (co-founded in 1968 by David Rockefeller, the industrialist Aurelio Peccei, and OECD's Alexander King) [Meadows et al. 1972]. However, the authors also urged for a dietary shift 'away from consumption of animal livestock towards vegetables and synthetic meats' and 'a closed system of agriculture - food from factories' [Rockefeller et al. 1969]. Because such ideas are likely to meet resistance, it was said that they would require an 'international economic order, capable of dealing with natural resources and environmental conditions on a world scale', to be implemented by a body with 'assigned central responsibility' and serving as a 'lobby for the future' [Rockefeller et al. 1969]. More recently, the Rockefeller Foundation promotes the Planetary Health concept [The Lancet 2015] and a need for 'Great Transitions', by 'Doubling Down on the Sustainable Development Goals' [Rockefeller Foundation 2020]. Its food system agenda encompasses a 'Reset the Table' program to 'Transform the US Food System' (emphasis added) [Rockefeller Foundation 2020].
  • The Wellcome Trust is one of the wealthiest private philanthropies, with $29 billion in assets. It funds research in healthcare and environmental studies, but is controversial due to its problematic links with tax havens (and investments in) fossil fuel companies [Carrington 2015; Piller 2018; Rosa-Aquino 2018]. Its corporate ties are further underlined by its status as 'Health & Health Care' partner of the WEF [WEF 2020]. The Trust is also one of the UK's largest owners of arable farm land [Wellcome 2014]. It is fundamental to the Great Food Transformation; together with the Stockholm Resilience Center (SRC), the Wellcome Trust has founded EAT in 2016 which was then still an initiative within the Stordalen Foundation portfolio (since 2013) [EAT 2020].
  • The Open Philantropy Project (OPP) was founded by Dustin Moskowitz (Facebook) and has granted millions of US$ to animal rights organizations (e.g., Eurogroup for Animals) and providers of 'plant-based' imitations [OPP grants, AdaptNation 2020]. The OPP has donated $2.5 million to the Good Food Institute (GFI) in 2016-2017, a lobby group for vegan tech companies (see above) [Luneau 2020]. The organization also has considerable leverage over media. It donated $886,600 to the Guardian in 2017 to publish a series named 'Animals farmed', representing animal agriculture as harmful [Guardian 2018]. A second $900,000 was provided in 2020 [Guardian 2020]. The Guardian published an Animals Farmed article every four days on average, usually using emotional imagery [AdaptNation 2020], in addition to various other anti-livestock articles [e.g., those paid for by the vegan food brand Oatly! in the 'Parenting your Parents' series; Guardian 2021]. Furthermore, OPP gave $900,000 to Group Nine Media in 2019-2020 to produce videos on factory farming with emotional appeal [OPP 2019; 2020]. Together with other major investment funds, incl. Google Ventures and UBS, OPP has invested substantially in the vegan company Impossible Foods (OPP investments) [Business Wire 2019]. As a result, the latter has attracted $1.3bn in investment over the last 10 years [Greenfield 2021],
 
5. Endorsement by non-governmental organizations

Besides white-washing via mass media disocurse and philantrocapitalism, further legitimization of the corporate model for dietary control requires formal support from non-governmental organizations (NGOs), especially those with a focus on environmental issues (e.g., WWF). Since the Rio Summit in 1992, this has resulted in the gradual neutralization of leading environmental NGOs by the corporate system [Chatterjee & Finger 1994]. Another class of corporatized NGOs is constituted of 'think tanks' (e.g., WRI). Because the latter play a central role in the development of new policy ideas and the setting of agendas, they are needed to shape key debates and to guide both professionals and the public [Shoup 2015]
 
  • The World Wide Fund for Nature (WWF), formerly the World Wildlife Fund (still so in US), is the world largest conservation group. Its first president, the controversial Prince Bernhard of the Netherlands, also co-founded the Bilderberg group and established WWF's financial endowment, the elitarian '1001 club'. WWF has been criticized by various activists for assisting corporations in laying claims to land that cause the resettlement of indigenous peoples [BuzzFeed; Survival International 2017] and for its corporate ties allowing for the greenwashing of such companies as IKEA, Shell, and Monsanto [Pearce 2009; Huismann 2014; Vidal 2014]. WWF is one of the key players within the corporate-driven Natural Capital Coalition [NCC], and is interlocked with global power centers. Its Global Conservation Director (Kavita Prakash-Mani), for instance, has ties to the World Economic Forum's Global Agenda Council on Food Security and Nutrition, the World Resources Institute, and Unilever [WWF 2019]. Its current President (Pavan Sukhdev) is specialized in international finance, launched the 'Corporation 2020' campaign, and has ties to UNEP, the WEF, and the Stockholm Resilience Center [i.e., the co-founder of EAT; see below]. WWF has described ASFs as central to humanity's 'Appetite for destruction' [WWF 2017] and supports the Great Food Transformation's 'hard policy' interventions to reduce ASF consumption [see elsewhere], in a report written by an ex-EAT member [WWF 2020].
  • The World Resources Institute (WRI) is a research non-profit organization founded in 1982 by James Gustave Speth. Its Board of Directors consists of various CFR members and has close ties to corporate networks (e.g., Goldman Sachs, IKEA, Unilever, Shell, Oxford Analytica, WEF, World Bank) [WRI]. Its Corporative Consultative Group encompasses some of the world's largest companies, including major players in the food and beverages industry [WRI]. As mentioned above, WRI's co-chair (David Blood) and a former member of its board of directors (Al Gore) are invested in the 'plant-based' market through their firm Generation Investment Management. Food is one of WRI's seven declared areas of interest, e.g., by developing scenarios for social engineering towards diets that are low in ASFs [Ranganathan et al. 2016]. On WRI's board of directors we also find Christiana Figueres, UNFCCC’s ex-Executive Secretary who is in favour of expelling meat eaters from restaurants [Vella 2018]. She has ties with Eni, Unilver, and the World Bank [WRI] and various business fronts such as and Nature4Climate and We Mean Business, now part of a massive Global Common Alliance PPP together with WRI, WEF, WBCSD, and EAT [see below]. Figueres is also on the board of directors of Impossible Foods, together with representatives from investment funds (Khosla Ventures, Horizons Ventures) [Business Wire 2021]. Livestock farming is portrayed by WRI as mostly harmful in its reports, and pleas for the rewilding of agricultural lands are common [see also above]. Resource control is of course at the heart of the hegemonic strategies of corporate elites. Through its founder, Gus Speth, the WRI has a historical connection to the Tellus Institute and its ecotopian mindset of Great Transitions [see below].