Showing posts with label Ελλάδα. Show all posts
Showing posts with label Ελλάδα. Show all posts

Tuesday, 23 January 2024

Greek tourism is being strangled by its own success

 from the Irish Times


With increasing multinational hotel chains, minimal consideration has been paid to the impact on landscape, history, culture, or the lives of people

= = = = = = =  = = = = = =  = =

 

It is official at last. Parts of Greece, including the islands of Santorini, Mykonos, Corfu and Zakynthos, were last month designated as “saturated” as far as over-building is concerned.

A new Spatial Planning Framework divides the country into five zones, based on saturation levels and sets development limits. Also included in the “red” zone are parts of Crete, Rhodes, Kos and Tinos. In addition to the red “saturated-controlled” areas, there are blue zones which are “developed” but not yet saturated, light-blue (“developing”), green (“mild development-supported”) and grey (zoned for “special selective support”, whatever that may mean).

There is no question of banning building in the saturated zones, and there is some ambiguity about what will be permitted. The emphasis seems to be on high-grade hotels with plenty of ambient land. Cynics would say that the momentum towards large-scale developments will turn the designated blue, green and grey areas into red ones.

The entire planning – or lack of it – in Greek tourism is, indeed, a grey area. Illegal building, tax avoidance and tax incentives, the “fakelaki” or “little envelope” to facilitate planning applications, have made a mockery of good intentions.

The minister of tourism. Olga Kefalogianni, has said that the aim of the five-zone plan is to “create conditions for a more sustainable tourism product”. Sceptics would say that we have heard all of that from many of her predecessors.

“Product” puts the emphasis on the conveyor-belt aspect of business, rather than a skills- or people-based experience. Niche markets for a more “discriminating” clientele, such as skiing, wine and food culture, or mountain-walking, have remained just that: minority pursuits with little or no planned investment incentive or other forms of encouragement.

Despite the undeniable fact that tourism is Greece’s biggest industry (in terms of income generated and the size of the workforce), an almost total lack of national planning has created conditions in which a free market has been allowed free play. With the increasing trend towards foreign investment from multinational hotel chains, minimal consideration has been paid to the impact on the raw material: landscape, history and culture, or the everyday lives of ordinary folk.

In 2018 the then mayor of Santorini, Nikolaos Zorzos, warned: “If we do not do anything, the success will return as a boomerang against us. So we have to see what we can do to protect and preserve our uniqueness. The challenges we face are many. We are an island with urban problems.”

With increased leisure and cheaper air travel, mass tourism was going to happen anyway, but in Greece, as elsewhere, tourism is being strangled by its own success.

On the tiny island of Ios, people who are struggling to ensure that the island remains viable for small businesses have warned that favouring large-scale developments will not only push smaller operators out of the market but will damage the environment on which the attraction of tourism depends, especially with the exponential growth in marinas and the damage they can cause to marine biology.

It is not only the Greek islands that are experiencing saturation. A special report on Athens by Kathimerini newspaper last month acknowledged that Airbnb had been hugely beneficial for households struggling in the wake of the economic crisis, but has led to “entire neighbourhoods overrun with tourists dragging their luggage from one apartment building to the next”.

A Grant Thornton study showed that such rentals account for 14 per cent of all Greek tourism. Measures have been announced to bring the Airbnb industry more effectively within the tax net, but this does not solve the problem for students, since the price increase has pushed it beyond their reach.

While the government struggles to achieve a balance in this type of accommodation, Kathimerini wryly points out that “until all this becomes law, there is widespread mistrust, because tourism is regarded as the golden goose of the Greek economy, and you don’t mess with the golden goose”. In Athens, as in many other smaller cities, and particularly on the favourite islands for tourists, the fabric of social life and the quality of that life for its residents has been imperilled by worship at this shrine of the golden goose.

The anguish local residents feel at the way their areas are becoming magnets for tourists is palpable. When I recently wrote about the situation in Corfu, where I live, people spoke to me in the street to thank me for voicing their fears and anxieties. One owner of a traditional craftshop (the type which is being squeezed out by exorbitant rents and replaced with trendy coffee bars) said: “We have no way of saying these things. Not even at the ballot box, because we cannot trust the politicians.”

 

 

 

 

 

Εξέτασαν 48 διαφορετικά ελληνικά μέλια | Ποια είναι τα καλύτερα

 πηγή: Αγροτών Ανάγνωσμα

 

Έρευνα από το ΑΠΘ αποδεικνύει την ευεργετική δράση των ελληνικών μελιών στο ανθρώπινο οργανισμό. Συλλέχθηκαν 48 διαφορετικά δείγματα μελιού από όλη την Ελλάδα και από όλες τις ανθοφορίες και κανείς δεν περίμενε ότι η σύνθεση τους κρύβει τόσες ιδιότητες καλύτερες ακόμα και από τα πολυδιαφημισμένα μέλια του εξωτερικού όπως π.χ. το manuka!

 

Στην έρευνα συμμετείχαν μέλι βελανιδιάς, πεύκου, ελάτου, καστανιάς, πορτοκαλιάς, θυμαριού και για όλα υπήρχε κάτι ξεχωριστό, που σύμφωνα με την καθηγήτρια Χρυσούλα Τανανάκη είχαν τρομερή αντιοξειδωτική δράση και μπορούσαν με απίστευτη αποτελεσματικότητα να καταπολεμήσουν τις ελεύθερες ρίζες και τον εκφυλισμό των κυττάρων που προκαλούν τον καρκίνο. Σπάνια ευρήματα λοιπόν για το ελληνικό μέλι! Επίσης αυτές οι αντιοξειδωτικές ιδιότητες δημιουργούσαν στον οργανισμό τη δυνατότητα να τον ''υπερφορτώσουν'' με αμυντικούς μηχανισμούς για όλες τις ασθένειες.

Η γλυκόζη και η φρουκτόζη στο μέλι είναι στην πιο απλή τους μορφή. Τόσο εύπεπτες για τον οργανισμό που μπορούν να κάνουν ένα πραγματικό θαύμα. Δεν υπάρχει ουδεμία σχέση με τη ζάχαρη που καταστρέφει τα όργανα και την εύρυθμη λειτουργία τους. Το μέλι όταν μπαίνει στον οργανισμό, αναγνωρίζεται ως “βιολογικό προϊόν” και η γλυκόζη που απορροφάται στο αίμα γίνεται με μέτρο (παίρνει όση έχει ανάγκη ο οργανισμός) και όχι ανεξέλεγκτη όπως συμβαίνει με τη ζάχαρη.

Στην έρευνα που έγινε ελέγχθηκαν τα διάφορα μελιού ως προς τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

Α. Μικροσκοπικά Χαρακτηριστικά

Β. Ολικές φαινόλες επί τοις εκατό (%)

Γ. Αντιοξειδωτική δράση

Δ. Ηλεκτρική αγωγιμότητα (mS/cm)

Α. Μικροσκοπικά Χαρακτηριστικά

1η θέση είναι: Το μέλι Καστανιάς

2η θέση είναι: Το μέλι Ερείκης

3η θέση είναι: Το μέλι από Παλιούρι

4η θέση είναι: Το μέλι Μανούκα

5η θέση είναι: Το μέλι από Θυμάρι

6η θέση είναι: Το μέλι από Πορτοκαλιά

7η θέση είναι: Το μέλι από Βαμβάκι

8η θέση είναι: Το μέλι από Έλατο

9η θέση είναι: Το μέλι από Πεύκο

10η θέση είναι: Το μέλι από Βελανιδιά

Τα μικροσκοπικά χαρακτηριστικά ενός μελιού χαρακτηρίζονται κυρίως από τα ποσοστά και τα είδη των γυρεόκοκκων που υπάρχουν σε αυτό, αλλά και από τις ζύμες και οτιδήποτε άλλο μπορεί να εμφανιστεί στο ίζημα του προϊόντος. Τα είδη και ο αριθμός των γυρεόκοκκων προσδιορίζονται με τη γυρεοσκοπική ανάλυση με τη βοήθεια ηλεκτρονικού μικροσκοπίου και δίνουν αποτελέσματα για τη βοτανική και τη γεωγραφική προέλευση.

Β. Ολικές φαινόλες επί τοις εκατό (%)

1η θέση είναι: Το μέλι Βελανιδιάς

2η θέση είναι: Το μέλι Μανούκα

3η θέση είναι: Το μέλι του Κάστανου

4η θέση είναι: Το μέλι Ερείκης

5η θέση είναι: Το μέλι του Έλατου

6η θέση είναι: Το μέλι Πεύκου

7η θέση είναι: Το μέλι από Παλιούρι(Τσαλί)

8η θέση είναι: Το μέλι από Βαμβάκι

9η θέση είναι: Το μέλι από Θυμάρι

10η θέση είναι: Το μέλι από Πορτοκάλι

<Οι φαινόλες του μελιού>> συμβάλλουν στην προστασία των λιπιδίων του αίματος από το οξειδωτικό στρες,στα πλαίσια μιας ποικίλης και ισορροπημένης διατροφής.

Γ. Αντιοξειδωτική δράση

1η θέση είναι: Το μέλι Βελανιδιάς

2η θέση είναι: Το μέλι του Κάστανου

3η θέση είναι: Το μέλι του Έλατου

4η θέση είναι: Το μέλι Πεύκου

5η θέση είναι: Το μέλι Ερείκης

6η θέση είναι: Το μέλι Μανούκα

7η θέση είναι: Το μέλι από Παλιούρι

8η θέση είναι: Το μέλι από Θυμάρι

9η θέση είναι: Το μέλι από Βαμβάκι

10η θέση είναι: Το μέλι από Πορτοκάλι

Τα αντιοξειδωτικά είναι ουσίες που δρουν με τέτοιο τρόπο,ώστε να δεσμεύουν και να εξουδετερώνουν τις ελεύθερες ρίζες,μετατρέποντάς τες σε μη τοξικές, άρα και ακίνδυνες για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Δ. Ηλεκτρική αγωγιμότητα(mS/cm)

1η θέση είναι: Το μέλι Καστανιάς

2η θέση είναι: Το μέλι του Έλατου

3η θέση είναι: Το μέλι της Βελανιδιάς

4η θέση είναι: Το μέλι του Πεύκου

5η θέση είναι: Το μέλι Ερείκης

6η θέση είναι: Το μέλι από Βαμβάκι

7η θέση είναι: Το μέλι από Παλιούρι

8η θέση είναι: Το μέλι Μανούκα

9η θέση είναι: Το μέλι από Θυμάρι

10η θέση είναι: Το μέλι από Πορτοκάλι

Η ηλεκτρική αγωγιμότητα, στην περίπτωση του μελιού, χρησιμοποιείται για τη διάκριση των ανθόμελων από τα μέλια μελιτώματος. Είναι μια παράμετρος για τα μέλια με αγωγιμότητα μικρότερη από 0,2 mS/cm, που θεωρούνται ύποπτα νοθείας.

με πληροφορίες  makedonikesmelisses.gr

 

Monday, 1 January 2024

Μνήμες Ελλάδας - Μνήμες Αθήνας [Log Post (XXV)]




= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = 

on board from Athens to Dublin, 29.12.2023

= = = = = = = = = = = = = = = =

Μια άσπρη γραμμή στον ουρανό, 

μια αχτίδα ήλιου μέσα από τα σύννεφα,

ένα μωρό που κλαίει,

τρία αγόρια να παίζουν μπάλα στην μικρή πλατεία,

τρεις κουραμπιέδες σ'ένα πιατάκι κόσμημα,

μια δύση μαγεία,

μια φωτεινή και λαμπρή Πανσέληνος,

αποστάγματα κάτω από τον Ιερό Βράχο,

live your myth in Athens (επιγραφή σε ένα περίπτερο)

και δίπλα ακριβώς... 

να κοιμάται ένας άστεγος...

Η ζωή με τα γλυκόπικρά της...




 

 [Log posts on this blog are short texts/poems that I started writing in Oct 2018, I chose this name for these posts as Georgios Seferis has written poems using this title]


[Τα Log Posts σε αυτό το ιστολόγιο είναι σύντομα ποιήματα που ξεκίνησα να γράφω τον Οκτώβρη του 2018, διάλεξα αυτό το όνομα μιας και ο Γιώργος Σεφέρης έχει γράψει ποιητικές συλλογές με τίτλο "Ημερολόγια Καταστρώματος"]

Wednesday, 13 December 2023

Γ. Ζαμπετάκης: Ο καθηγητής Πανεπιστημίου Χημείας Τροφίμων που εισάγει ελληνικά προϊόντα στην Ιρλανδία


 

 

 “All Greek to You” – Πρόσκληση σε Έλληνες παραγωγούς για εξαγωγές στην Ιρλανδία.

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = 

πηγή: Cibum.gr

= = = = = = = = = = = = = = = = = = =

 

 

O Γιάννης Ζαμπετάκης, πρώην Αναπληρωτής Καθηγητής της Χημείας Τροφίμων στο ΕΚΠΑ, νυν Αναπληρωτής Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λίμερικ και αρθρογράφος στο Cibum, είναι αναφανδόν υπέρ της κοινής παραδοχής πως η ζωή βοηθάει τους τολμηρούς. Τα βήματα «χωρίς καμία εγγύηση» στη ζωή του δεν είναι λίγα. Το πλέον χαρακτηριστικό ήταν να αφήσει μία σίγουρη δουλειά σε ελληνικό Πανεπιστήμιο για να δοκιμάσει τις δυνατότητες και αντοχές του ως καθηγητής στην Ιρλανδία, εννοείται ξεσηκώνοντας όλη του την οικογένεια, αλλά και το πιο πρόσφατο τόλμημα να ξεκινήσει στο μακρινό Λίμερικ το δικό του «μπακάλικο» με τρόφιμα ελληνικής παραγωγής. Το τελευταίο βήμα ήταν η αφορμή για αυτή τη συνέντευξη , προκειμένου να μας αποκαλύψει πως και γιατί αποφάσισε να ασχοληθεί με εισαγωγές ελληνικών τροφίμων.

Ο κ. Ζαμπετάκης έχοντας εργαστεί ως Ακαδημαϊκός σε 3 διαφορετικά Πανεπιστήμια σε 3 διαφορετικές χώρες (University of Leeds, Μεγάλη Βρετανία, ΕΚΠΑ και University of Limerick, Ιρλανδία) έχει πλούσια εμπειρία για το πώς λειτουργούν τα ΑΕΙ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Αξίζει να αναφέρουμε επίσης πως την περίοδο που ήταν Καθηγητής στο ΕΚΠΑ έχει συγγράψει 6 βιβλία στα Ελληνικά και παράλληλα εργαζόνταν ως Lead Auditor σε επιθεωρήσεις βιομηχανίας τροφίμων κατά BRC, ISO9001 και ISO22000.

Η άποψη του Γιάννη Ζαμπετάκη για την τριτοβάθμια εκπαίδευση δεν είναι καλή όπως άλλωστε φαίνεται και από τα άρθρα του στο Cibum ως ”Αριστερό εξτρέμ”. Ο Καθηγητής Χημείας Τροφίμων υποστηρίζει πως «Μετά από 25 χρόνια Ακαδημαϊκής θητείας σε τρία διαφορετικά ΑΕΙ (Αγγλίας, Ελλάδας και Ιρλανδίας), έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα Πανεπιστήμια είναι, δυστυχώς, θερμοκήπια όπου, μεταφορικά, επωάζουμε μυαλά νέων ανθρώπων με αποστειρωμένες γνώσεις. Στις πιο πολλές περιπτώσεις, αυτές οι γνώσεις που μεταδίδουμε είναι κατά 10-20 χρόνια απαρχαιωμένες και έτσι οι απόφοιτοι βγαίνουν στην αγορά εργασίας χωρίς τα κατάλληλα εφόδια! Βέβαια, υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις, όχι όμως στην Ελλάδα(!), όπου τα προγράμματα σπουδών συνεχώς επικαιροποιούνται»

«Τολμάν ανάγκη, καν τύχω καν μη τύχω» είχε γράψει ο αρχαίος τραγικός Ευριπίδης (Πρέπει να το τολμήσω είτε πετύχω είτε όχι) κάτι που ο κ. Ζαμπετάκης το ασπάζεται πλήρως. Γι αυτό και οραματίστηκε σχεδίασε και τελικά τόλμησε να εισάγει στην Ιρλανδία ιδιαίτερα προϊόντα της ελληνικής γης, από ξεχωριστούς Έλληνες παραγωγούς. Πως του ήρθε η ιδέα; Όπως τονίζει αιτία ήταν το «σύνδρομο στέρησης» ελληνικών γεύσεων.

«Έχοντας ζήσει 8 χρόνια στην Αγγλία στα 90ies και τα προηγούμενα 8 χρόνια στην Ιρλανδία, αυτό που βλέπω γύρω μου και με στεναχωρεί βαθύτατα είναι ότι στην πατρίδα, στην Ελλάδα μας, έχουμε πολλούς και πολύ αξιόλογους παραγωγούς τροφίμων και ποτών με άριστα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά και υψηλότατη διατροφική αξία. Αυτά τα τρόφιμα έχουν εξαιρετικό ισχυρό εξαγωγικό δυναμικό, με άλλα λόγια μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα στα τρόφιμα του ανταγωνισμού από άλλες χώρες» λέει ο πανεπιστημιακός και συνεχίζει: «Πάρτε για παράδειγμα τα Ελληνικά κρασιά. Με 15-25 ευρώ στην Ελλάδα, μπορείτε να αγοράσετε εξαιρετικά κρασιά. Τα αντίστοιχης ποιότητας Γαλλικά, Ισπανικά και Ιταλικά κοστίζουν από 40 ευρώ και πάνω. Εδώ στο Λίμερικ (στη δυτική Ιρλανδία) μπορώ να βρω (μόνο σε μια κάβα!) τρεις Ελληνικές ετικέτες κρασιών ενός μόνο Έλληνα παραγωγού. Με δεδομένη την αξία των Ελληνικών κρασιών και τις υπέροχες και σπάνιες ποικιλίες αμπελιών που έχουμε στην πατρίδα, γιατί, λοιπόν, δεν υπάρχουν στην Ιρλανδία πιο πολλές Ελληνικές ετικέτες; Αποφασίσαμε λοιπόν να πάψουμε να είμαστε θεατές σε αυτό το κακόγουστο έργο και να κάνουμε κάτι. Κάτι απτό».

Η ιδέα υλοποιείται από μία παρέα “τροφιματζίδων” με σχέδιο και όραμα όπως λέει  ο ίδιος. «Το όνομα αυτής “All Greek to You” και ο σκοπός της είναι να εισάγουμε στην Ιρλανδία και να πουλάμε λιανικώς τα καλύτερα τρόφιμα της Ελλάδας, από λάδι και ελιές και δίκταμο και κρόκο κοζάνης μέχρι χυλοπίτες, φασόλια Πρεσπών, μαστίχα και τα παραγωγά της…»

Η ιδέα είναι απλή: Οι “Τροφιματζήδες”  θα προμηθεύονται χονδρικώς από τους καλύτερους Έλληνες παραγωγούς τα πιστοποιημένα τους προϊόντα και θα τα πουλάνε λιανικώς στην Ιρλανδία, χωρίς μεσάζοντες και, χωρίς καρτέλ.

Ο στόχος της ομάδας είναι να κάνουν την Ελλάδα γνωστή σε ολάκερη την Ιρλανδία αλλά και να εκπαιδεύσουν το Ιρλανδικό καταναλωτικό κοινό πώς να τρώει πιο γευστικά και πιο υγιεινά τρόφιμα. «Η Μεσογειακή διατροφή είναι γνωστή εδώ αλλά τα Ελληνικά τρόφιμα που είναι διαθέσιμα εδώ είναι μόνο λάδι, φέτα και γιαούρτι» λεέι ο Γιάννης Ζαμπετάκης.

Στην ερώτηση εάν θα πουλάνε μόνο λιανική απαντά κατηγορηματικά ναι. «Ναι, γιατί πιστεύουμε στην αξία των Ελληνικών τροφίμων και στο δυναμικό τους να σταθούν επάξια στην εδώ αγορά. Στο site μας (http://www.allgreektoyou.com/ ) που έχουμε καταχωρήσει και είναι υπό δημιουργία, θα έχουμε όλα τα logo  των προμηθευτών μας και ένα ιστολόγιο όπου θα γράφουμε σε τακτική βάση κείμενα στα Αγγλικά για τα προϊόντα μας αλλά και για την ιστορία των προμηθευτών μας»

Ξέρετε, ένα βότανο έχει πίσω του ιστορία δεκαετιών αν όχι… αιώνων. Αυτήν την ιστορία (το λεγόμενο food story) θέλουμε να προβάλουμε στο εδώ καταναλωτικό κοινό. Ένα τρόφιμο χωρίς food story σε σχέση με ένα τρόφιμο με μία ενδιαφέρουσα ιστορία δεν έχει καμιά τύχη στο σύγχρονο επιχειρείν. Παράλληλα όμως θα έχουμε και e-shop ώστε να είμαστε σε θέση να καλύπτουμε όλη την Ιρλανδία».

Στην ερώτηση πως θα γίνει η επιλογή των προμηθευτών ο Γιάννης Ζαμπετάκης απάντησε: «Έχουμε ήδη φτιάξει μια λίστα με τα τρόφιμα που θέλουμε να φέρουμε εδώ. Το επόμενο βήμα είναι να ταυτοποιήσουμε τους καλύτερους παραγωγούς στην Ελλάδα για το κάθε τρόφιμο της λίστας μας. Έχουμε την γνώση στην ομάδα μας για αυτό τον σκοπό. Αλλά παράλληλα, θα ήθελα μέσω αυτής της συνέντευξης να στείλω ένα μήνυμα (μια πρόσκληση αν θέλετε) σε όλους τους παραγωγούς μη αλλοιώσιμων τροφίμων και ποτών να έρθουν σε επαφή μαζί μας.

Θα ακολουθήσει ένα ταξίδι μου σε όλη την Ελλάδα να γνωρίσω από κοντά αυτούς τους παραγωγούς και να τους εξηγήσω το όραμά μας και να τους προσκαλέσω να γίνουν αρωγοί αλλά και συνεργάτες. Οι καλές συνεργασίες στήνονται μόνο με συναντήσεις από κοντά, πρόσωπο με πρόσωπο, και όχι μέσω τηλεδιασκέψεων μέσω zoom και teams.

Αφού «οργώσουμε» την Ελλάδα και βρούμε τους προμηθευτές μας, τα υπόλοιπα είναι εύκολα. Μια αποθήκη στην Αθήνα, μεταφορά με καράβι από Πειραιά στο Δουβλίνο (για να έχουμε το ελάχιστο κόστος μεταφορικών) και από εκεί στα μαγαζιά μας εδώ»

Ο Γιάννης Ζαμπετάκης και οι “Τροφιματζήδες”του, καλούν τους παραγωγούς να έρθουν σε επαφή με την ομάδα της Ιρλανδίας, μέσω email στο funfood16@gmail.com.

 

 

Thursday, 7 December 2023

Did the ancient Greeks have computers?


 A reconstruction of the Antikythera mechanism in Athens. Photograph: Louisa Gouliamaki/AFP/Getty Images

 

source: The Irish Times

 

= = = = = = = = = = = = = = =

I was recently listening to an audiobook reading of Homer’s Iliad when I heard something that grabbed my attention. The poet seemed to be describing machines that moved automatically by themselves – in a text written in the 8th century BC. Was I already dreaming?

Apparently not. On looking up the text, I was able to read back over what I’d heard.

The scene occurs when Thetis, mother of Achilles, visits the famous divine smith and craftsman Hephaestus in his workshop to ask him to make armour for her son.

Hephaestus seems to have some form of disability. The poem describes him as “lame”, limping, or clubfooted, with thin legs. But he has invented machines to assist him.

Thetis “found him busy with his bellows, sweating and hard at work, for he was making 20 tripods”, the poem recounts. Hephaestus has given the three-legged machines “golden wheels” so that they can travel around by themselves. They can “go of their own selves to the assemblies of the gods, and come back again – marvels indeed to see”.

These are not the only machine assistants that Hephaestus made.

He is attended by “golden handmaids also who worked for him”. Apparently possessed of artificial intelligence, these androids “were like real young women, with sense and reason, voice also and strength, and all the learning of the immortals”, the poem states. They busy themselves carrying out Hephaestus’s instructions.

The divine craftsman also has automated processes to help him build such clever machines. He does not need to physically work his 20 bellows to keep his smith’s fire hot. He instructs them – programmes them, if you will – “turning them towards the fire and bidding them do their office”.

“They blew blasts of every kind, some fierce to help him when he had need of them, and others less strong” according to how Hephaestus “willed it in the course of his work”.

Reading this reminded me that I had once seen an ancient Greek machine in person.

The kleroterion was on display in the Ancient Agora Museum in Athens, on the hill below the Acropolis. It is token-operated and looks like a large and complex Connect 4. It was used to randomly select qualified citizens for jury duty during the period of democracy in Athens in the 4th century BC.

It’s not the most famous ancient Greek machine. In 1901, divers excavated an ancient shipwreck off the Greek island of Antikythera. Among the statues, jewellery, pottery and coins was a lump of bronze and wood that was initially set aside. It was only later that archeologists noticed it had a gear wheel.

X-rays in the 1970s revealed its inner mechanisms, and over the decades historians and scientists were able to decipher the machine’s function by translating its markings.

These studies revealed the machine is a hand-powered model of the solar system that tracked the positions of the sun and moon, allowing for eclipses to be predicted years in advance. It could provide the user with calendar tracking of the lunar and solar cycles, as well as the great games that would take place every four years.

Now known as the Antikythera mechanism, the device is estimated to date from the 2nd century BC, and it drew on the knowledge of Greek astronomers. It has been called the oldest known analogue computer.

There are references in surviving texts to other complex machinery used by the ancient Greeks: water clocks, steam-powered machines, a temple vending machine that dispensed holy water when coins were inserted, pumping systems and central heating.

The ability to build advanced technology relies on complex and stable societal structures: resources, knowledge that is preserved and passed down, interconnected networks of skilled people.

These conditions did not survive the fall of the ancient Greek world. Some knowledge was likely retained in Islamic and Byzantine scholarship, along with ancient Greek philosophy and mathematics at a time when these were lost to northern Europe. Some simpler devices were built in the Middle Ages, and the Chinese scientist Su Song created a famous water-powered astronomical clock tower in the 11th century. But the ability to build machines as complex as the Antikythera mechanism was lost in Europe until the 14th century, a millennium and a half on.

The descriptions of automation, and even artificial intelligence, in ancient Greek literature are a reminder of the vast abilities of the human imagination. But the circumstances in which such complex technological ideas can be realised are, in historical terms, rare and fragile. A lesson for our times.

 

 

 

 

 



Thursday, 2 November 2023

Οι μπλε ζώνες και οι Έλληνες


 [αριστερό εξτρέμ]

Όπως θα έχετε διαβάσει σε αυτή τη στήλη, οι μπλε ζώνες του πλανήτη μας έχουν 9 κοινά χαρακτηριστικά που ονομάζονται power of 9 (εικόνα).

Σε ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στο cibum.gr, διαβάσαμε τι θεωρούν πιο σημαντικό οι Έλληνες για να ζήσουν καλά και …πολύ!

Οι Έλληνες θεωρούν ως βασικότερους παράγοντες για μια μακρόχρονη ζωής τους εξής 5:

   *   Υγεία και Ευεξία, σε ποσοστό 60%

   *   Χρήματα και Οικονομική Ασφάλεια, σε ποσοστό 38%

   *   Η Δύναμης της Προσαρμογής, σε ποσοστό 34%

   *   Το να έχουν Σκοπό στη ζωή τους, σε ποσοστό 33%

   *   Η Συνταξιοδότηση, σε ποσοστό 23%.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε μεταξύ Ιανουαρίου -Φεβρουαρίου 2023 σε δείγμα 11.585, εκ των οποίων 1.284 Έλληνες.

Είναι ελπιδοφόρο που οι Έλληνες θεωρούν αυτούς τους 5 παράγοντες σημαντικούς για μια καλή και μακρόχρονη ζωή.

Θα ήταν ακόμη πιο ελπιδοφόρο αν ο ΕΦΕΤ και φορείς διατροφής προωθούσαν εκτενέστερα την αξία του “power of 9”.

Μας ακούει ο ΕΦΕΤ και ο κ. Ζαμπέλας ;

Wednesday, 1 November 2023

Ο πανηγυρικός Λόγος από την μαθήτρια της Γ’ Λυκείου, Σάντρα Αμπασχαρούν

 

[ source of image: https://jooinn.com/greek-flag.html#google_vignette ]

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

[Ο πανηγυρικός Λόγος από την μαθήτρια της Γ’ Λυκείου, *Σάντρα Αμπασχαρούν*, του 1ου Γενικού Λυκείου Παλαιού Φαλήρου, αριστούχο και Σημαιοφόρο, την 28η Οκτωβρίου 2023 στην επίσημη Δοξολογία στον Ι.Ν. Αγ. Αλεξάνδρου Π. Φαλήρου]_

Σεβαστοι πατέρες, Αξιότιμε κ. Δήμαρχε, βουλευτές, Αγαπητοί Καθηγητές, Γονείς
(Φίλοι και φίλες)
Στέκομαι με δέος ενώπιόν σας, κρατώντας στα χέρια μου την Ελληνική Σημαία. Είναι μεγάλη μου τιμή και αισθάνομαι βαθια ευγνωμοσύνη απέναντι σε όλους τους ανθρώπους κοντά μου, στο Θεό και απέναντι σε όλους όσους θυσίασαν τη ζωή τους για να μπορώ εγώ κι εσείς σήμερα να ζούμε σε μια χώρα ελεύθερη!


Είπαν πώς Ό,τι είναι ο νους και η καρδιά για τον άνθρωπο, είναι και η Ελλάδα για την οικουμένη. Πράγματι. Δεν είναι μόνο η φυσική ομορφιά, τα γραφικά νησιά , τα βουνά, τα ηλιοβασιλέματά της. Δεν είναι μόνο τα μνημεία και η ιστορία της. Ούτε μόνο η υπέροχη γλώσσα της, ο αρχαίος πολιτισμός και η τέχνη της. Η Ελλάδα είναι μια χώρα που γέννησε ανθρώπους με θέρμη καρδιά, ανθρώπους φιλόξενους και πάνω απ' όλα ανθρώπους με ΠΙΣΤΗ και ΙΔΑΝΙΚΑ!


Ο Ουίνστον Τσώρτσιλ ο πρωθυπουργός της Βρετανίας εξυμνώντας το θάρρος και την ανδρεία των Ελλήνων δήλωσε «Στο εξής δεν θα λέμε ότι οι Έλληνες πολεμούν σαν ήρωες, αλλά ότι οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες».


Έπειτα ο ίδιος ο Χίτλερ σε λόγο που εκφώνησε το 1941 είπε: «Χάριν της ιστορικής αλήθειας οφείλω να διαπιστώσω ότι μόνον οι Έλληνες, από όλους τους αντιπάλους οι οποίοι με αντιμετώπισαν, πολέμησαν με παράτολμο θάρρος και ύψιστη περιφρόνηση προς τον θάνατο…».

 
Ακόμα, Ο ραδιοφωνικός σταθμός της Μόσχας, όταν ο Χίτλερ επιτέθηκε εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, αναφερόμενος στους Έλληνες, μετέδιδε το εξής μήνυμα: «Πολεμήσατε άοπλοι και νικήσατε, μικροί εναντίον μεγάλων. Σας οφείλουμε ευγνωμοσύνη, γιατί κερδίσαμε χρόνο για να αμυνθούμε. Σαν Ρώσοι και σαν άνθρωποι σας ευχαριστούμε».

 
Η Ελλάδα το 1940 ήταν μια χώρα μικρή και αδύναμη μπροστά στις ισχυρές δυνάμεις, μια χώρα περιτριγυρισμένη από εχθρούς και παρόλα αυτά 80 περίπου χρόνια από σήμερα ο Ιωάννης Μεταξάς απαντά απλά στον Εμμανουέλε Γκράτσι με μια λέξη ιστορική. "Όχι" του απάντησε απέναντι στην ιδέα της παράδοσης της Ελλάδας και η απάντηση αυτή αποδείχθηκε αντιπροσωπευτική για όλους τους Έλληνες, αφού την επόμενη κιόλας μέρα, Ελληνίδες μητέρες και παιδιά με χαρά αποχαιρετούσαν τα μέλη των οικογένειων τους που "με το χαμόγελο στα χείλη" όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Σοφία Βέμπο, κατευθύνονταν προς το μέτωπο. Σαν να μην ηχούσαν σειρήνες πολέμου. Σαν να ξημέρωσε μια μέρα πανηγυρική… όπως και ίσως ήταν γιατί η Ελλάδα δεν έπεσε στα χέρια ιταλικών και γερμανικών δυνάμεων.
 

Αυτό που οδήγησε τους Έλληνες στο μεγάλο θαύμα της νίκης ήταν η ΠΙΣΤΗ και η ΑΓΑΠΗ στην πατρίδα. Χρειάστηκαν πολλές θυσίες και αυταπάρνηση για να μπορεί να κυματίζει η γαλανόλευκη σημαία σε κάθε σπίτι σήμερα. Άραγε κυματίζει στις καρδιές όλων μας;


Η ελληνική σημαία φέρει επάνω και αριστερά έναν λευκό Σταυρό. Έναν Σταυρό που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής ταυτότητας. Σταυρός που σημαίνει θυσία και αγάπη! Θυσία του «εγώ» για το «εσύ», θυσία του κόπου μου και του χρόνου μου «σήμερα», για το αύριο « όσων θα γεννηθούν». Σταυρός που σημαίνει αγάπη. Αγάπη που ξεπερνά το «προσωπικό δικαίωμα» ακόμα και στη ζωή για χάρην της ελευθεριας. Σταυρός που σημαίνει πίστη στο Θεό! Γιατί πώς μπορούμε να αμφισβητήσουμε αυτό που οι ίδιοι οι αγωνιστές ομολογούν. Ότι τα θαύματα ήταν καθημερινά κατά τη διάρκεια της μάχης. Γι’ αυτό και σήμερα 28η Οκτωβρίου τιμούμε και την Παναγία μας, την Αγία Σκέπη που με τη προστασία και τη βοήθειά της συνέβαλε καθοριστικά στο έπος του ’40.
 

Γεννήθηκα στην Ελλάδα αλλά δεν είναι η πατρίδα μου. Δε μεγάλωσα με Έλληνες παππούδες και γιαγιάδες για να κληρονομήσω μια έμφυτη αγάπη για κάθετί ελληνικό μέσα από ιστορίες, βιώματα και αναμνήσεις. Όταν ήμουν μικρή η "Ελλάδα" ήταν για μένα κάτι άγνωστο και ξένο. Σήμερα όμως στέκομαι εδώ με μεγάλη υπερηφάνεια και ευγνωμοσυνη. Αγαπώ την Ελλάδα από επιλογή. Αγαπώ την Ελλάδα γιατί έχει άμεση σχέση με την ίδια μου την προσωπικότητα. Θαυμάζω τον τρόπο που ο Έλληνας κάθε εποχής δεν διστάζει να υπερασπιστεί την γη στην οποία μεγάλωσε, την γλώσσα του, τη θρησκεία του, την ταυτότητά του, τους ανθρώπους του χωρίς φοβο, χωρίς να ζυγίζει και να υπολογίζει τις απώλειες. Αγαπώ τον Έλληνα που δεν προκαλεί αλλά υπερασπίζεται μέχρι θανάτου αν του πειράξουν ο, τι αγαπά. Παραδειγματιζομαι από τη γυναίκα της Πίνδου που ξεπροβόδισε με δάκρυα και χαμόγελο τον άντρα της και τα αγόρια της για το μέτωπο και σήκωσε βάρη ασήκωτα με τις κορες της ανεβαίνοντας τα κακοτράχαλα βουνά.
 

Η Ελλάδα μεγάλωσε Έλληνες και …Φιλέλληνες, χαρίζοντας αξίες και εμπνέοντας ιδανικά που συγκινούν. Ας την αγαπήσουμε όπως της αξίζει, όπως μας διδασκει η θυσία των αγωνιστών του 1940, που αποτελούν πρότυπο για κάθε νέο άνθρωπο ανεξαρτήτως καταγωγής.
Ας μάθουμε την ιστορία της, ας διδαχθούμε από το παρελθόν και ας ελεγχθούμε από το παρόν, με την ελπίδα να φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον. Ας κάνουμε το καθήκον μας με συνέπεια, με ζήλο και αγωνιστικότητα και ας πούμε ένα ηρωικό ΟΧΙ στον εύκολο δρόμο της άνεσης και του συμφέροντος.
 

Ο μεγάλος ποιητής Κ. Παλαμάς γράφει:


Γνώμες, καρδιές, όσοι Έλληνες,
ό,τι είστε, μην ξεχνάτε,
δεν είστε από τα χέρια σας μονάχα, όχι.
Χρωστάτε και σε όσους ήρθαν, πέρασαν,
θα ’ρθούνε, θα περάσουν.
Κριτές, θα μας δικάσουν
οι αγέννητοι, οι νεκροί.
 

Πράγματι χρωστάμε. Χρωστάμε να παραδώσουμε την Ελλάδα που παραλάβαμε… ελεύθερη και ΚΑΛΥΤΕΡΗ!
Σας ευχαριστώ!

Tuesday, 31 October 2023

Υπάρχει «ταβάνι» στα κρασιά;


 

Το σπάνιο κρασί της Νάξου που πωλείται 550 ευρώ η φιάλη

 

 = = = = = = = = = 

πηγή: cibum.gr

 

 

Η είδηση όπως την διάβασα στην έγκυρη «Κ»: «Εκλεκτό κρασί για λίγους από παλιά αμπέλια στο νησί του Διονύσου».

 ‘Ενα μοναδικό κρασί, που θα πωλείται 550 ευρώ η φιάλη από αμπελώνες στη Νάξο, αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στον επόμενο μήνα. Οι φιάλες, μόλις 1.050, θα διατεθούν χέρι με χέρι σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το κρασί και βέβαια παράλληλα μπορούν να πληρώσουν το συγκεκριμένο κόστος.

Mια πρόκληση που αφορά λίγους; Μάλλον ένα πείραμα που κοστίζει αλλά μπορεί να αλλάξει πολλά από αυτά που γνωρίζουμε για το κρασί. Πατέρας του νέου μοναδικού κρασιού ο διάσημος Λοΐκ Πασκέ, ο οινοποιός και οινολόγος του Μπορντό που φτιάχνει το πιο ακριβό κρασί στον κόσμο, το Liber Pater, μια φιάλη από το οποίο κοστίζει 30.000 ευρώ. Ο Λοΐκ Πασκέ, εκτός από ευφάνταστος οινοποιός, είναι πρωτοπόρος του κινήματος που προωθεί την παραγωγή κρασιού από παλιά αμπέλια, που υπήρχαν πριν από τη φυλλοξήρα, την ασθένεια που ξεκλήρισε τον ευρωπαϊκό αμπελώνα τον 19ο αιώνα.

Δικό μου σχόλιο: υπάρχει «ταβάνι» στο κρασί; Φυσικά ΚΑΙ ΟΧΙ.

 

*O Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Χημείας Τροφίμων, στο Τμήμα των  Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Λίμερικ (UL) στην Ιρλανδία και “παίζει” πάντα Αριστερό Εξτρέμ.
 .

Email: funfood16@gmail.com

Twitter: @yanzabet

 

Tuesday, 11 April 2023

Τρώμε ό,τι μας επιτρέπει το πορτοφόλι μας

 πηγή: ΕΦΣΥΝ


Ενώ τα κύματα ακρίβειας και οι πληθωριστικές πιέσεις εξαϋλώνουν μισθούς και συντάξεις, η δημόσια συζήτηση εξαντλείται στο «καλάθι» της κοροϊδίας και στα φτώχεια-pass. Ωστόσο, οι απογειωμένες τιμές δεν είναι συγκυριακό φαινόμενο, όπως άλλωστε και οι κρίσεις που παράγει το καπιταλιστικό μοντέλο παραγωγής με την… επιβαρυντική περίσταση των ελληνικών στρεβλώσεων. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο –και με τη νέα Κοινή Γεωργική Πολιτική να ξεκινά φέτος με ορίζοντα το 2027–, είναι περισσότερο παρά ποτέ αναγκαίο να ανοίξουμε τη συζήτηση για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας και να διεκδικήσουμε διατροφική δικαιοσύνη και διατροφική κυριαρχία.

«Oλη η εργασία αρχικά κατευθύνεται προς την ιδιοποίηση και την παραγωγή τροφής»
Καρλ Μαρξ, Το Κεφάλαιο

«Τρώτε μακαρόνια, τρώτε μακαρόνια, είναι μια απόλαυση υγιεινή! Τρώνε οι παππούδες, τρώνε και τα εγγόνια, είναι μια απόλαυση σωστή!» Το μακρινό 1979, ο Θανάσης Βέγγος γυρίζει μια από τις πιο πολιτικές ταινίες του. «Ο παλαβός κόσμος του Θανάση» ξεδιπλώνεται μέσα από 7 σπονδυλωτές ιστορίες που σατιρίζουν τη νεοελληνική πραγματικότητα.

Σε μια από αυτές, παριστάνει έναν άνεργο ηθοποιό, που αναγκάζεται να παίξει το ρολάκι του καλοφαγά σε διαφήμιση για ζυμαρικά. Καθώς πεινάει, πέφτει με τα μούτρα στα μακαρόνια, πριν ακόμα το γύρισμα αρχίσει, κάνοντας έξαλλο τον σκηνοθέτη. «Δεν τρώω ποτέ πριν την εργασία μου», απολογείται ο Θανάσης, «δεν έχω τα μέσα δηλαδή να φάω».

Θυμηθήκαμε όλοι το απόσπασμα από την ταινία τα πιο σκοτεινά χρόνια της οικονομικής κρίσης, όταν η χώρα μας μπήκε στη μέγγενη των πολιτικών λιτότητας που έριξαν εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και τη στεγαστική και επισιτιστική επισφάλεια.

Monday, 3 April 2023

H ροδαυγή που ένωσε Ελλάδα και Ιρλανδία




από την Καθημερινή 


Οταν ένα ποίημα σπάει τα δεσμά με τη χώρα του και ταξιδεύει. Οταν μια μελωδία μιλάει κατευθείαν στην καρδιά ενός ολόκληρου λαού. Οταν ένα τραγούδι γίνεται ύμνος. Χάρη σε μια σπάνια συναστρία, από αυτά που συμβαίνουν και δεν ξανασυμβαίνουν, ένα ποίημα που ο Ιρλανδός αγωνιστής Βrendan Behan είχε γράψει στα 13 του έφτασε να γίνει σύμβολο αντίστασης στην Ελλάδα μέσα από τη μουσική του Μίκη Θεοδωράκη και εκείνη την ανατριχιαστική ερμηνεία της Μαρίας Φαραντούρη στην ιστορική συναυλία του 1974 στο στάδιο Καραϊσκάκη. Ποιος γνωρίζει όμως ότι το «γελαστό παιδί» δεν ήταν άλλος από τον εμβληματικό Ιρλανδό επαναστάτη Μάικλ Κόλινς;