Φέτος το καλοκαίρι, οι διακοπές ήταν κάπως διαφορετικές. Κάναμε (με
την σύντροφό μου και τον Θησέα) ένα road trip από την Ιρλανδία στην
Ελλάδα, μέσω Ισπανίας, Γαλλίας και Ιταλίας και στον γυρισμό πετάξαμε από
Αθήνα στο Δουβλίνο με την αγαπημένη μου εταιρεία (Aegean Airlines)
(δεν γουστάρω να δίνω τα χρήματά μου σε Ιρλανδικές εταιρείες όταν μπορώ
να στηρίξω μια Ελληνική!).
Σε όσες παραλίες πήγαμε, παντού υπήρχαν κουβούκλια για αποδυτήρια και τουαλέτα! Σε όλες!
Σε πόσες Ελληνικές παραλίες, υπάρχουν και τα δύο;
Και δεν μιλάμε για παραλίες που ακουμπά κανείς € 30-50 για ομπρέλα και
ξαπλώστρες. Αλλά από αυτές που είναι ανοικτές στον κόσμο.
Κάναμε μεταξύ μας ένα γκάλοπ για το ποια παραλία είναι η καλύτερη.
Ομόφωνα καταλήξαμε στις παραλίες της Νότιας Εύβοιας, όπου δεν υπάρχουν
και αποδυτήρια και τουαλέτα! Μόνο αποδυτήρια έχουν μερικές…
Και τουαλέτα; Πίσω από τα βράχια!
Έτσι, θα προωθήσουμε τον τουρισμό μας; Έτσι, θα αυξήσουμε τον ποιοτικό τουρισμό;
Στον γυρισμό (μιας και έχω μαζέψει αρκετά μίλια με την Aegean) είχαμε
πρόσβαση στο business lounge στο Ελευθέριος Βενιζέλος. Και μείναμε
κατάπληκτοι αλλά και ευχαριστημένοι με τις οινικές προτάσεις της Aegean.
‘Ενα μοναδικό κρασί, που θα πωλείται 550 ευρώ η φιάλη από αμπελώνες στη Νάξο,
αναμένεται να κυκλοφορήσει μέσα στον επόμενο μήνα. Οι φιάλες, μόλις
1.050, θα διατεθούν χέρι με χέρι σε ανθρώπους οι οποίοι έχουν ιδιαίτερο
ενδιαφέρον για το κρασί και βέβαια παράλληλα μπορούν να πληρώσουν το
συγκεκριμένο κόστος.
Mια πρόκληση που αφορά λίγους; Μάλλον ένα πείραμα που κοστίζει αλλά
μπορεί να αλλάξει πολλά από αυτά που γνωρίζουμε για το κρασί. Πατέρας
του νέου μοναδικού κρασιού ο διάσημος Λοΐκ Πασκέ, ο
οινοποιός και οινολόγος του Μπορντό που φτιάχνει το πιο ακριβό κρασί
στον κόσμο, το Liber Pater, μια φιάλη από το οποίο κοστίζει 30.000 ευρώ.
Ο Λοΐκ Πασκέ, εκτός από ευφάνταστος οινοποιός, είναι πρωτοπόρος του
κινήματος που προωθεί την παραγωγή κρασιού από παλιά αμπέλια, που
υπήρχαν πριν από τη φυλλοξήρα, την ασθένεια που ξεκλήρισε τον ευρωπαϊκό
αμπελώνα τον 19ο αιώνα.
Δικό μου σχόλιο: υπάρχει «ταβάνι» στο κρασί; Φυσικά ΚΑΙ ΟΧΙ.
*O
Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Χημείας Τροφίμων, στο
Τμήμα των Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Λίμερικ (UL) στην
Ιρλανδία και “παίζει” πάντα Αριστερό Εξτρέμ. .
H Ελλάδα είναι ένας από τους πιο υποσχόμενους και ανερχόμενους οινοτουριστικούς προορισμούς παγκοσμίωςσημειώνει σε συνέντευξη του ο José Antonio Vidal ιδρυτής – πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Παγκοσμίου Οργανισμού Οινοτουρισμού (GWTO) τονίζοντας ότι η χώρα μας διαθέτει περισσότερες από 300 ποικιλίες δικών της σταφυλιών και αμπελώνες 150.000 εκταρίων περίπου. Μάλιστα ο κ. Vidal κάνει λόγο για 4 περιοχές που ξεχωρίζουν στο ελληνικό οινικό περιβάλλον και αναφέρει τις εξής:
1. Βόρεια: Ήπειρος, Μακεδονία και Θράκη
2. Νησιά του Αιγαίου: Σαντορίνη, Σάμος και Λήμνος
3. Στερεά Ελλάδα: Στερεά Ελλάδα, Θεσσαλία και Αττική
4. Νότια Ελλάδα: Κρήτη, Πελοπόννησος και Κεφαλονιά
Στο μεταξύ για την περαιτέρω ανάπτυξη του οινικού τουρισμού στην Ελλάδα ο José Antonio Vidal συνιστά την δημιουργία “επώνυμων περιοχών” (destinationBrands), όπως και ένταση τωνεπικοινωνιακών εκστρατειώντης χώρας γύρω από τον οινοτουρισμό, μέσω των εκδηλώσεων του Παγκοσμίου Οργανισμού Οινοτουρισμού. Σε κάθε περίπτωση ο κ.Vidal προτείνει τη δημιουργία Ελληνικού Οινοτουριστικού Συνδέσμου. Ο GWTO, όπως εξηγεί, συμβουλεύει για το συνεταιριστικό μοντέλο που απαιτείται σε κάθε περίσταση, σύμφωνα πάντα με τις ιστορίες επιτυχίας που έχουν πετύχει άλλες χώρες. Στην συνέντευξη του ο πρόεδρος του Παγκοσμίου Οργανισμού Οινοτουρισμού δίνει το στίγμα του οινοτουρισμού στην παγκόσμια τουριστική βιομηχανία και γενικότερα τι αναζητάει ο ταξιδιώτης που ενδιαφέρεται για την κουλτούρα του κρασιού.
Εν κατακλείδι, ας θυμηθούμε ξανά τι μπορούμε να κάνουμε για τα εξαιρετικά κρασιά που παράγονται στην χώρα μας.
Ναι, μπορούμε να ελκύσουμε τουρισμό υψηλού επιπέδου! Αλλά χρειαζόμαστε στρατηγική και σχέδιο!
Εκσυγχρονίζεται το σύστημα ελέγχου των ΠΟΠ κρασιών της χώρας μας – Καταργούνται οι αναχρονιστικές χάρτινες ταινίες ελέγχου ΠΟΠ οίνων – Πρόσβαση των καταναλωτών στην πληροφορία
Τις δυνατότητες της τεχνολογίας αξιοποιεί ο τομέας του κρασιού ανοίγοντας νέους δρόμους στη ψηφιακή εποχή. Σύμφωνα με όσα ανέφερε η γενική γραμματέας του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Χριστιάνα Καλογήρου στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που πραγματοποίησε η Εθνική Διεπαγγελματική Οργάνωση Αμπέλου και Οίνου το σύστημα ελέγχου των ΠΟΠ κρασιών της χώρας εκσυγχρονίζεται.
Συγκεκριμένα, το υπουργείο προχώρησε στη σύσταση ομάδας εργασίας για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος χορήγησης ταινιών ελέγχου οίνων ΠΟΠ. Έργο της ομάδας ήταν η διερεύνηση εκσυγχρονισμού του συστήματος χορήγησης ταινιών ελέγχου οίνων ΠΟΠ, μέσα από τη διασύνδεση των υφισταμένων διαδικασιών και ψηφιακών συστημάτων του υπουργείου (αμπελουργικό μητρώο, δήλωση συγκομιδής, δήλωση παραγωγής, δήλωση αποθεμάτων) με νέα ηλεκτρονική διαδικασία κατάταξης οίνων ΠΟΠ και ενός νέου ολοκληρωμένου συστήματος σήμανσης οίνων ΠΟΠ.
Οι διαδικασίες ολοκληρώθηκαν και όπως ανακοίνωσε η κ. Καλογήρου «ο τομέας του κρασιού αξιοποιώντας τις δυνατότητες της τεχνολογίας εισέρχεται πλέον στη ψηφιακή εποχή. Από τις αναχρονιστικές χάρτινες ταινίες ελέγχου ΠΟΠ οίνων περνάμε στο QR Code, μέσω του οποίου οι καταναλωτές θα έχουν πρόσβαση στην πληροφορία». Πρόσθεσε επίσης, ότι «τις επόμενες ημέρες αναμένεται η απόφαση της ΚΕΠΟ και από εκεί και πέρα μπαίνουμε στο στάδιο υλοποίησης».με QR Code για τα ΠΟΠ κρασιά
Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Πάτρας, μετά από χρόνια έρευνας, ανακάλυψαν καινοτόμα μέθοδο για την απομάκρυνση της αλκοόλης – Διατηρεί άρωμα, γεύση και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά!
Τα τελευταία 15 χρόνια από την έξαρση των βιολογικών προϊόντων και έπειτα, επικρατεί παγκοσμίως μια αυξητική τάση για προϊόντα διατροφής τα όποια είτε είναι βιολογικά είτε περιέχουν λιγότερες πρόσθετες χημικές ουσίες, γιατί επεξεργάζονται με διαφορετικό τρόπο. Έρευνες ετών έχουν αποδείξει ότι δύο ποτήρια κόκκινου κρασιού κάνουν καλό στην υγεία στους καρδιοπαθείς έως τους διαβητικούς, καθώς και ότι τα αντιοξειδωτικά του συστατικά συμβάλλουν στην πρόληψη διαφόρων ασθενειών.
Ο περιορισμός όμως στην κατανάλωση οίνου στα δυο ποτήρια την ημέρα, εξαρτάται από το αλκοόλ που περιέχει το κρασί, γιατί σε κάθε περίπτωση το αλκοόλ που περιέχεται, δεν είναι ωφέλιμο για τον ανθρώπινο οργανισμό. Έτσι δημιουργήθηκε μια παγκόσμια τάση τα τελευταία 7 χρόνια για τη δημιουργία προϊόντων με χαμηλό ή καθόλου αλκοόλ, (όπως η μπύρα), και το οποίο προϊόν, κερδίζει χρόνο με τον χρόνο περισσότερο μερίδιο αγοράς από τα αλλά προϊόντα που περιέχουν αλκοόλ.
Στους οίνους αντίθετα ο κύριος λόγος της εμφάνισης των οίνων με χαμηλό αλκοόλ ή καθόλου αλκοόλη, ξεκίνησε λόγω των τελωνειακών δασμών που έχει η κάθε χώρα και επιβαρύνει τα προϊόντα εισαγωγής ανάλογα. Στη συνέχεια όμως, και ειδικότερα από το 2013 και μετά, οι καταναλωτές άρχισαν να προτιμούν αυτού του είδους τους οίνους, όχι κατά κύριο λόγο για την τιμή τους, αλλά για τη χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ και για τις χαμηλές θερμίδες που ως αποτέλεσμα συνεισφέρουν στη διατροφή αυτά τα κρασιά σε σχέση με τα κανονικά. Έτσι αυτοί οι οίνοι χαρακτηρίστηκαν τα τελευταία χρόνια ως “Lifestyle Wines” αλλά δεν έχουν καταφέρει να ενταχθούν δυναμικά στην αγορά ή ακόμα και να απειλήσουν την ήδη υπάρχουσα αγορά κρασιών, όπως συμβαίνει με την μπύρα, διότι το βασικό τους μειονέκτημα είναι πως δεν θυμίζουν σε καμία περίπτωση ξηρό οίνο.
Οι υπάρχουσες κατηγορίες τέτοιων οίνων χαρακτηρίζονται από τρία είδη τα όποια:
Α) Παράγονται από πρώιμα σταφύλια, και συνεπώς δεν έχουν αναπτύξει ούτε τα αρώματα τους αλλά ούτε και την γεύση τους (7-8,5% Vol.) έχοντας μια γεύση ελαφρώς πικρή και αρώματα άγουρων φρούτων (κατηγορία η όποια καταναλώνεται κυρίως από βόρειες χώρες και ενδεικτικά από το 45% των Γερμανών, αφού κατά κύριο λόγο παράγονται εκεί).
Β) Κρασιά με υπολείμματα σακχάρων, όπως το moscato d’asti, με αλκοολικό βαθμό που κυμαίνεται στο 5-7% vol. τα όποια είναι γλυκά κρασιά και δεν έχουν καμιά σχέση με έναν φυσικό ξηρό οίνο.
Γ) Κρασιά όπου η περιεκτικότητα σε αλκοόλη κυμαίνεται στους 0,5- 5% Vol και έχουν υποστεί ειδική επεξεργασία (αντίστροφη όσμωση), όπου το τελικό προϊόν σε γεύση θυμίζει περισσότερο χυμό σταφυλιού, ελαφρώς γλυκό με πρόσθετα τεχνητά αρώματα φρούτων, παρά ένα ξηρό κρασί με τα φυσικά του αρώματα.
Έτσι αυτή η αγορά έχει σταματήσει την ανάπτυξη της, διότι δεν μπορεί να δημιουργήσει ένα κρασί ξηρό όπου θα διατηρεί τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά και το μόνο που θα του λείπει θα είναι το αλκοόλ. Όμως ο Αναπληρωτής Καθηγητής Βιοχημείας Κωνσταντίνος Πουλάς, του Τμήματος Φαρμακευτικής του Πανεπιστήμιου Πατρών και ο οινολόγος Χρήστος Κολυπέρας, ύστερα από χρόνια δοκιμών και έρευνας κατάφεραν να δημιουργήσουν κόκκινο και λευκό κρασί με χαμηλό αλκοολικό βαθμό και συγκεκριμένα 4,7%Vol για το ερυθρό και 2,3%Vol για το λευκό διατηρώντας τα φυσικά του αρώματα όπως και τη γεύση του. Πρόκειται για ένα προϊόν καινοτόμο, αφού η αγορά των οίνων με χαμηλή αλκοόλη δεν έχει καταφέρει να αναπτυχθεί για τους λόγους που προαναφέραμε. Την διατήρηση των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών επιβεβαίωσαν και έμπειροι Σομελιέ (Εικόνα 1).
Εικόνα 1: Ο αρχικός οίνος αξιολογήθηκε με 20/35 ενώ τα προϊόντα μειωμένης αλκοόλης με 24/35 (12% και 5,5%)
Διεξοδικές εργαστηριακές αναλύσεις που ακολούθησαν απέδειξαν μάλιστα πως η μέθοδος της επιστημονικής ομάδας του Πανεπιστημίου Πατρών, για τη μερική απομάκρυνση της αλκοόλης (και η οποία δεν έχει χρησιμοποιηθεί έως τώρα από άλλους οινοπαραγωγούς παγκόσμια) όχι μόνο μειώνει την αλκοόλη αλλά αυξάνει και τα αντιοξειδωτικά στοιχεία του οίνου (δηλαδή τα στοιχεία που είναι ωφέλιμα για τον ανθρώπινο οργανισμό) (Εικόνα 2).
Επομένως εκτός από την καινοτομία που εισάγουν οι Έλληνες επιστήμονες, όσον αφορά την χαμηλή περιεκτικότητα αλκοόλης και τη διατήρηση των οργανοληπτικών του στοιχείων, καταργείται εν μέρει και ο περιορισμός της περιορισμένης κατανάλωσης οίνου (ένα με δυο ποτήρια κρασιού ημερησίως), αφού πλέον ένα μπουκάλι κρασιού 750ml με χαμηλή αλκοόλη και αυξημένους τους αντιοξειδωτικούς του δείκτες θα ισοδυναμεί με ένα ποτήρι κρασιού των 250 ml. Οι έρευνες συνεχίζονται και στο λευκό κρασί όχι μόνο για την μείωση του αλκοόλ (κάτι το οποίο έχει ήδη επιτευχθεί) αλλά και για, ενδεχόμενα, την αύξηση των αντιοξειδωτικών του στοιχείων για την ανάπτυξη (με τη μεθοδολογία αυτή) του πρώτου λευκού οίνου, το οποίο θα είναι ευεργετικό για τον ανθρώπινο οργανισμό όσο και οι ερυθροί οίνοι.
«Βουνίτης», «Προφήτης» και «Ερημίτης»: Η νέα σειρά άθικτων οίνων που μόλις κυκλοφόρησαν από τον Οινοποιητικό Συνεταιρισμό της Σάμου, σε τρεις εκδοχές και σε περιορισμένες ποσότητες. Είναι όλοι εσοδείας 2019.
Πρόκειται για λευκά ξηρά κρασιά της ποικιλίας «Μοσχάτο Σάμου», τα οποία παράγονται από επιλεγμένα σταφύλια συγκεκριμένων αμπελώνων του νησιού που καλλιεργούνται βιολογικά. Παράλληλα, η οινοποιητική φιλοσοφία που τα διέπει, είναι εκείνη της «ελάχιστης οινολογικής παρέμβασης». Γίνεται δηλαδή χωρίς την προσθήκη οινολογικών ουσιών και δίχως κολλάρισμα ή φιλτράρισμα κατά την εμφιάλωση.
Η λέξη «άθικτος» προέρχεται από το αρχαίο ελληνικό ρήμα «θιγγάνω», που σημαίνει ακουμπώ ελαφρά. Οι «Άθικτοι Οίνοι» του ΕΟΣ Σάμου ενσαρκώνουν την πεμπτουσία της φιλοσοφίας των οίνων ήπιας οινοποίησης ή, όπως έχει επικρατήσει να λέγονται, «φυσικά κρασιά».
Η είδηση που διάβασα στο cibum.gr την περασμένη εβδομάδα ήταν χαρμόσυνη!
Η κ. Όλγα Καραπάνου-Crawford, έγινε «Master of Wine (MW)», τίτλος που κατέχουν μόλις 419 άνθρωποι παγκοσμίως, εκ των οποίων οι 151 γυναίκες (η Όλγα έγινε η πρώτη Ελληνίδα ΜW). Τίτλος που απονέμει το «Institute of Masters of Wine» στο Λονδίνο.
Το Ελληνικό κρασί έχει τρομερό δυναμικό αλλά δεν αξιοποιείται το λεγόμενο USP (Unique Selling Point) των κρασιών μας.
Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε λοιπόν; Όχι μόνο για τα κρασιά αλλά για όλα τα Ελληνικά τρόφιμα;
Θα πρέπει να δούμε πώς μπορούμε να φτιάξουμε μια «ιστορία» για το κάθε τρόφιμο, μια ιστορία για τον τόπο όπου παράγεται, τις πρώτες ύλες, τον τρόπο παραγωγής, τις λειτουργικές του ιδιότητες και τα οργανοληπτικά του χαρακτηριστικά.
Εδώ στο Λίμερικ, στη Δυτική Ιρλανδία, υπάρχει μόνο μια κάβα όπου μπορώ να βρω Ελληνικά κρασιά. Και αυτές οι 3 ετικέτες από Ελλάδα είναι πάνω πάνω σε ένα ράφι που αν δεν το ψάξει κανείς…δεν θα το βρει ποτέ.
Και είναι στενάχωρο αυτά τα καλά κρασιά να μην είναι σε κεντρικό ράφι…
Αν δεν δούμε μεθοδικά το θέμα του marketing μέσα από την δημιουργία μιας ιστορίας για το κάθε τρόφιμο, πολύ φοβάμαι ότι θα μείνουμε στις… other countries.
*O Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Χημείας Τροφίμων, Πρόεδρος του τμήματος Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Λίμερικ στην Ιρλανδία και “παίζει” πάντα Αριστερό Εξτρέμ.
Αφορμή για το σημερινό μου σχόλιο ήταν ένα άρθρο για τον κ. Ιωάννη Σταμούλη, οινοπαραγωγού στην Σάμο, ο οποίος πρόσφατα δημιούργησε ένα νέο κρασί ονόματι «Αρχέγονα Εδάφη». Από ότι διαβάζουμε στο cibum.gr “η επιλογή των σταφυλιών έγινε αποκλειστικά από τον αμπελώνα ιδιοκτησίας του, με χειρωνακτικό τρύγο κατά τις πρώτες πρωινές ώρες. Ο αμπελώνας του έχει βόρεια έκθεση, βρίσκεται σε μεγάλο υψόμετρο, με εδάφη όξινα, μέσης σύστασης, φτωχά, βαθιά, χαλικώδη και σχιστολιθικά”.
Ο κ. Σοφούλης, με αφορμή την κυκλοφορία του κρασιού αυτού, δήλωσε ότι προέρχεται από αμπελώνα «δασά φυτεμένο» σε υψόμετρο 1000 μέτρων από «αναργιώρογο και αρωματικό μοσχάτο», από τα πιο παλιά κλήματα του νησιού.
Διαβάζοντας αυτή την είδηση, σκέφτηκα τον αμπελουργικό πλούτο που έχει η Ελλάδα και λόγω αυτού του πλούτου έχει τρομερά αξιόλογο οινολογικό δυναμικό.
Ονόματα οίνων με εξαιρετικά οργανοληπτικά χαρακτηριστικά και συνεπώς υψηλό εξαγωγικό δυναμικό…
Και ποιο είναι το οξύμωρο; Εδώ στη Δυτική Ιρλανδία, μπορώ να βρω δυο μόνο Ελληνικά κρασιά, Αγιοργήρτικο και Μοσχοφίλερο… Ενώ τα ξένα κρασιά είναι βασικά 4-5 ποικιλίες (Cabernet Sauvignon, Cabernet Blanc, Syraz, Merlot)…Μονοτονία θα έλεγα…
Γιατί να μένουν αναξιοποίητα τόσα δυνατά κρασιά που παράγει η Ελλάδα;
Αυτό που χρειάζεται είναι η δημιουργία συνεργειών για να μπορέσει το Ελληνικό κρασί να ταξιδέψει στα πέρατα του κόσμου! Το αξίζουν οι Οινοπαραγωγοί, το αξίζει και το κρασί που φτιάχνουν με τόσο μεράκι!
Το "Αριστερό Εξτρέμ" είναι μια νέα στήλη στο cibum.gr και θα παίζει μπάλα καθημερινά σχολιάζοντας θέματα τροφίμων, επιστημονικά, εμπορικά ή ότι άλλο προκύψει...
*O Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Χημείας Τροφίμων, Πρόεδρος του τμήματος Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Λίμερικ στην Ιρλανδία και “παίζει” πάντα Αριστερό Εξτρέμ.
Ο ελαιοχρωματιστής, το κρασί και το Γαλλικό Παράδοξο…Ο ελαιοχρωματιστής, το κρασί και το Γαλλικό Παράδοξο…
