Friday, 17 December 2021

2021: Year Review


2021 has been a good year.

The year started with an interview on Irish Times.

With the help and support of colleagues, a lot of work has been done around the license of Irish Cement Factory burning toxic waste working for LAP and waste recycling working at ZWAI

In Greece, I supported the work of Syros Environment Observatory and their legal fight on the SLAPP lawsuits they faced on trial on Friday 10th December. 

Last October, I also joined the Board of Management (BOM) of Saint Munchins College, as parent representative, working with College's teachers on a number of important projects.

The new year will find us more united in all fronts fighting for a cleaner and healthier Environment and therefore healthier and tastier food.

Our motto is simple: the Environment is not ours but we have only borrowed it from our children and the next generations.

Merry Christmas and may 2022 bring you and yours Health!

Καλά Χριστούγεννα και ας σας φέρει ο νέος χρόνος Υγεία!

Ioannis Zabetakis 



Thursday, 9 December 2021

Τα SLAPP και η Δικαιοσύνη


 

Πηγή : Εφημερίδα των Συντακτών 8.12.2021

Γιάννης Ζαμπετάκης*

Το ακρωνύμιο SLAPP μάς έρχεται από την αγγλική γλώσσα και σημαίνει πρακτικά αγωγές και μηνύσεις κατά ανθρώπων που συμμετέχουν στα κοινά. Το SLAPP είναι τα αρχικά των λέξεων Strategic Lawsuit Against Public Participation, σε ελεύθερη μετάφραση παραπέμπουν σε ποινικές στρατηγικές για να αποθαρρύνουν την ενασχόληση με τα κοινά.

Ο σκοπός του SLAPP είναι απλός: να «κόψουν τον βήχα» και εν τέλει να λογοκρίνουν φωνές που ασκούν δημόσια κριτική. Τα θύματα υπόκεινται σε εξευτελισμό και υπέρογκα δικαστικά έξοδα μέχρι που αργά ή γρήγορα αποθαρρύνονται, αποκαρδιώνονται και… σωπαίνουν. Στην Καλιφόρνια τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά ώστε έχει θεσπιστεί και αντι-SLAPP νομοθεσία (California Code - Section 425.10) για να προστατεύονται οι πολίτες που υπόκεινται σε SLAPP.

Μια «Στρατηγική Αγωγή κατά της Συμμετοχής του Κοινού» (Strategic Lawsuit Against Public Participation - SLAPP) είναι μια αγωγή που έχει σκοπό να λογοκρίνει, να εκφοβίσει και να φιμώσει όσους ασκούν κριτική, επιβαρύνοντάς τους με το κόστος της νομικής τους υπεράσπισης μέχρις ότου εγκαταλείψουν την κριτική ή την αντίθεσή τους. Ο τυπικός ενάγων μιας τέτοιας αγωγής SLAPP συνήθως δεν περιμένει να την κερδίσει. Οι στόχοι του ενάγοντος έχουν επιτευχθεί αν ο εναγόμενος υποκύψει στον φόβο, την τρομοκράτηση, τα αυξανόμενα δικαστικά έξοδα ή απλώς την εξάντληση και εγκαταλείψει την κριτική. Mια αγωγή SLAPP μπορεί επίσης να εκφοβίσει άλλους και να τους αποτρέψει από τη συμμετοχή στον διάλογο (από τη wikipedia.org).

Ο τυπικός ενάγων μιας τέτοιας αγωγής SLAPP συνήθως δεν περιμένει να την κερδίσει ή τουλάχιστον να εισπράξει όλα όσα διεκδικεί.

Οι νόμοι κατά του SLAPP επιδιώκουν να αποτρέψουν τις αγωγές αυτού του είδους, θεμελιώνοντας και επεκτείνοντας τη νομική προστασία που είναι διαθέσιμη στους υποψήφιους «κατηγορούμενους» και παράλληλα επιβάλλοντας πρόστιμα σε όσους κινούν τέτοιες διαδικασίες.

Στο πλαίσιο αυτό ήδη η Ε.Ε. έχει λάβει πρωτοβουλία για σχετική νομοθετική παρέμβαση, συγκεκριμένα με την πρόταση Οδηγίας υπό τον τίτλο «Δράση της Ε.Ε. κατά της καταχρηστικής προσφυγής στη Δικαιοσύνη (στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού - SLAPP) με στόχο δημοσιογράφους και υπερασπιστές δικαιωμάτων».

Η πρόταση «αποσκοπεί στην προστασία δημοσιογράφων και ακτιβιστών των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο στρατηγικών αγωγών προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού (SLAPP). Πρόκειται για αγωγές που κατατίθενται κατά των προσώπων αυτών με σκοπό να αποτραπεί η ενημέρωση του κοινού και η υποβολή εκθέσεων σχετικά με ζητήματα δημόσιου συμφέροντος».

Στη χώρα μας οι πρόσφατες υποθέσεις πολυεθνικών που στρέφονται με μηνύσεις και αγωγές κατά περιβαλλοντικών ακτιβιστών στη Σύρο και δημοσιογράφων στη Θεσσαλονίκη φέρουν έντονα χαρακτηριστικά της τακτικής των Στρατηγικών Αγωγών για την Αποθάρρυνση της Συμμετοχής του Κοινού, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη ανάληψης νομοθετικής πρωτοβουλίας κατά των SLAPP.

Πριν από λίγες μέρες το ΜέΡΑ25 κατέθεσε τροπολογία για να εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη ο όρος «Στρατηγική Αγωγή», προκειμένου να καθίσταται αυτός ο όρος αναγνωρίσιμος και διακριτός από την κοινή αγωγή αποζημίωσης, η οποία με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο αντιμετωπίζεται με τη γενική ρήτρα της «καταχρηστικότητας». Η τροπολογία αποσκοπεί στη θωράκιση του δημόσιου διαλόγου από αδικαιολόγητες και καταχρηστικές παρεμβάσεις, στη διασφάλιση της ελευθερίας του λόγου, της ελευθεροτυπίας και στην ορθή λειτουργία του ελέγχου των εξουσιών σε μια υγιή δημοκρατική κοινωνία.

Η δίκη που ξεκινά την Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου στη Σύρο έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Η νομική στρατηγική είναι απλή: να αποδειχτεί στο δικαστήριο ότι η αγωγή έχει χαρακτηριστικά SLAPP, να αναδειχτεί ότι οι εναγόμενοι δεν άσκησαν κριτική για να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα, αλλά για την προάσπιση του περιβάλλοντος από τη ρύπανση με καρκινογόνες ουσίες (βαρέα μέταλλα). Διότι το περιβάλλον (η θάλασσα, το νερό, το δάσος) ανήκει σε όλους μας και η προστασία του από ρυπαντές είναι καθήκον κάθε ενεργού πολίτη και οι εναγόμενοι στη Σύρο αυτό προσπαθούν να κάνουν με τις ενέργειές τους: να προστατέψουν το περιβάλλον από την καρκινογόνο ρύπανση.

*Πρόεδρος Βιολογικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία ioannis.zabetakis@ul.ie

Wednesday, 8 December 2021

I wish I could have eased dad’s suffering


 

Source: The Times, 08.12.2021


It has been almost a year since I lost my dad, Aristotelis. He died in Athens, Greece, four days before Christmas, aged 76. I had moved to Ireland five years earlier and couldn’t travel home to see him or attend his funeral due to Covid-19 restrictions. Like Ireland, voluntary assistance in death is illegal in Greece. If it was permitted in Ireland I would have brought him here to die. In my mind, dad died when he became bedridden, 16 months before he took his last breath.

My dad studied chemistry and economics at the University of Athens and went on to work in the textile industry. In the later stages in his career, he researched how to make fabrics more UV-radiation protective, the system for rating clothes now known as the Ultraviolet Protection Factor.

Dad inspired me in many ways. He taught me to be practical and always to look at the bigger picture. I owe to him my disposition for applied research, which led me to pursue a career in academia.

Dad was diagnosed with Parkinson’s in 2013. We knew what was coming; we knew that at some point he would not be able to eat, to move, to breathe. The summer of 2018 was the last time I was able to spend quality time with him. By the following year dad couldn’t walk down the stairs of his second storey apartment. It was a downward spiral from there.

By September 2019 dad was bedridden and cared for full time by a live-in nurse. He couldn’t swallow. His medicine was crushed up and delivered with his food through a stomach peg. He had a catheter and wore a nappy. On the good days he could say one or two words, or smile.

On New Year’s Day last year I showed dad photos of the fireworks in Limerick. He said: “Wow, this is impressive.” The next day he couldn’t speak. Soon after, there was no communication at all. I could still hug him, hold his hands and talk to him, although I do not know if he could understand me. He couldn’t express himself, he couldn’t tell us how he felt.

It was very hard, especially in the last four months as dad’s oxygen levels were dropping. We couldn’t do anything; we could only watch him die slowly. If I could have eased his suffering earlier I would have. He had a long fight and there was no quality of life for him. When he passed away it was a relief — for him from the suffering and for us watching him die. It wasn’t a decent death.

We need to show more empathy to people who have terminal or degenerative illnesses. We need to have legislation in place so that people can make the choice to die with dignity. I’m not sure if my dad would have chosen medical assistance to die, but I think everyone should have the right to choose.

Dad loved travelling, dancing and soccer. When he retired, he moved to the village of Styra in Southern Evia where he joined a local dance society that he would attend three times a week. Every summer he would dance in the local festival.

When I travel with my sons or we watch soccer matches together, I feel closer to dad. These are the things we shared in the good days. That’s how I try to remember him. Not the way that he died.

Dr Ioannis Zabetakis, head of the biological sciences department at the University of Limerick, backs the Times and Sunday Times campaign to legalise assisted dying













Thursday, 2 December 2021

Is there a God? Why is there something instead of nothing? This article explains it all

 

How good can a God be? Stephen Fry and Gottfried Wilhelm von Leibniz have opposing views. Photograph: PA/Getty

Source: Irish Times

Unthinkable: No of course it doesn't, but it does try to address life’s ultimate questions

Ο covid-19, η φλεγμονή και η διατροφή μας



πηγή: Κουτί της Πανδώρας, 30.11.2021


 Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, το 95% των θανάτων από covid-19 στην Ελλάδα είναι συνάνθρωποί μας με υποκείμενο νόσημα. Τα υποκείμενα νοσήματα είναι οι λεγόμενες χρόνιες ασθένειες, όπως διαβήτης, καρκίνος, καρδιαγγειακά νοσήματα, υψηλή αρτηριακή πίεση και η παχυσαρκία. 

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ιός προκαλεί οξεία φλεγμονή στο σώμα μας και ειδικά στο αναπνευστικό μας σύστημα. Η προστασία μας θα πρέπει να είναι κατ’αρχήν το εμβόλιο. Είναι επιτακτικό να πειστούν οι μη ανεμβολίαστοι συμπολίτες μας να εμβολιαστούν. Αν και δεν είναι πανάκεια το εμβόλιο, μειώνει σημαντικά το κίνδυνο να νοσήσουμε βαριά από το ιό αν είμαστε εμβολιασμένοι. 

Τα εμβόλια στην Ελλάδα έχουν σώσει 12.175 ζωές (11.429 μετά τις δύο δόσεις και 746 μετά την πρώτη δόση), αποτρέποντας ισάριθμους θανάτους λόγω Covid-19, σύμφωνα με κοινή μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) σε 33 χώρες, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας.Οι θάνατοι λόγω Covid-19 που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα στις ηλικίες άνω των 60 ετών αναφέρεται ότι είναι 11.703. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο Eurosurveillance, εκτιμά ότι το ποσοστό των αναμενόμενων θανάτων ανθρώπων άνω των 60 ετών λόγω κορονοϊού, που αποτράπηκαν στην Ελλάδα χάρη στα εμβόλια, είναι 51%, δηλαδή τα εμβόλια περιόρισαν τουλάχιστον στους μισούς τους θανάτους που αλλιώς θα υπήρχαν.

Παράλληλα, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η διατροφή μας μπορεί να μας προσφέρει μια επιπλέον ασπίδα εναντίον της χρόνιας φλεγμονής και άρα των χρόνιων παθήσεων. Ας θυμηθούμε την περίφημη ρήση του Ιπποκράτη: «κάνε το φάρμακο τροφή σου και την τροφή σου φάρμακό σου». Συνεπώς, θα πρέπει να φροντίζουμε η καθημερινή μας διατροφή να είναι πλούσια σε αντιφλεγμονώδη τρόφιμα. 

* Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Πρόεδρος Βιολογικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία

ioannis.zabetakis@ul.ie

@yanzabet

Tuesday, 30 November 2021

SLAPP : τροπολογία για εισαγωγή αντι-SLAPP νομοθεσίας στην Ελλάδα


Για το θέμα των SLAPP έχουμε γράψει εδώ κι εδώ

Είναι ελπιδοφόρο ότι το ΜΕΡΑ25 κατέθεσε τροπολογία για εισαγωγή αντι-SLAPP νομοθεσίας στην Ελλάδα.



Το ΜέΡΑ25 κατέθεσε τροπολογία για εισαγωγή αντι-SLAPP νομοθεσίας στην Ελλάδα

Sunday, 28 November 2021

Is it enough to use our hearts and our heads to solve migrant problem?


 

Here are some thoughts of mine based on this excellent article on the Sunday Times by Matthew Syed.

I was lucky to be born in Athens, Greece. My birthplace gave me the automatic right to have a Greek passport (and hence the freedom to travel within EU) so when I finished my BSc studies in Athens, I moved to Leeds to do my PhD and years later, while living in the UK, I was naturalised British and got two nationalities.

Nothing of this would have happened if I was born in Syria or Iran or Afghanistan.

The main problem with immigrants from the East to the West is simple and it is this: millions of people in these countries lose their jobs, their quality of life, their dignity by wars caused or supported by the West! Have a look on which companies trade weapons to these Eastern countries. No need to look further: it's France, UK, US and Germany. So these western countries cause and create wars for geopolitical reasons; wars that affect millions of children, women and men. Wars that are the root cause of immigration. 

 

Around a third of the migrants in the new Samos camp will stay in 240 small houses, the rest will live in large halls

 

Go and have a look at the "detention" camps for refugees in Lesvos, in Samos. Go and have a look at the Wall the Greek government has built in Evros, at the borders with Turkey, in order to stop the immigrants from entering Greece and hence EU.

And then think again...what can we really do to help these innocent people who are simply looking for a job and a home?

Lack of political willingness is the root cause.

While at the same time, wars are going on and on and on... Money makes the world go round...

Immigrants are just collateral image...

Ioannis Zabetakis

On your marks, get set, innovate!

 


Innovation is the lifeblood of success in a fast-changing world. Whether you want to develop a new product to fill a gap in the market or make your processes more efficient or environmentally friendly, you need to innovate. Many companies know what they need to do but fail because they try to do it alone, which is a shame because there is help at hand.

The perceived wisdom used to be that research and innovation was for only big companies. Small businesses couldn’t afford it and relied on things such as good customer service to stay afloat. That is no longer the case. All businesses need to innovate to survive and the best way to do that successfully is to engage with Ireland’s public research network to find a suitable partner and identify potential funding options.

“So much has changed in the world over the past two years,” Siobhan Horan, head of industry and partner engagement at Knowledge Transfer Ireland (KTI), said. “The way we live and work has changed completely, which has created the requirement for a whole new set of products and services.

“Knowledge transfer between academic research and business plays a crucial role in getting these products and services to market quickly and efficiently. Everyone should be doing it. It can help organisations of all sizes across a wide range of requirements by giving them access to state-of-the-art research facilities and top level expertise as required. The combination of expertise and funding can help to transform smaller companies with limited resources by enabling them to scale up quickly.”

 

the full article is here.

Friday, 26 November 2021

Diet Inflammatory Index and Dementia Incidence: A Population-Based Study

 


the full paper is here

Abstract

Background and objectives: Aging is characterized by a functional shift of the immune system towards a proinflammatory phenotype. This derangement has been associated with cognitive decline and has been implicated in the pathogenesis of dementia. Diet can modulate systemic inflammation; thus, it may be a valuable tool to counteract the associated risks for cognitive impairment and dementia. The present study aimed to explore the associations between the inflammatory potential of diet, assessed using an easily applicable, population-based, biomarker-validated diet inflammatory index (DII), and the risk for dementia in community-dwelling older adults.

Methods: Individuals from the Hellenic Longitudinal Investigation of Aging and Diet (HELIAD) were included in the present cohort study. Participants were recruited through random population sampling, and were followed for a mean of 3.05 (SD=0.85) years. Dementia diagnosis was based on standard clinical criteria. Those with baseline dementia and/or missing cognitive follow-up data were excluded from the analyses. The inflammatory potential of diet was assessed through a DII score which considers literature-derived associations of 45 food parameters with levels of pro- and anti-inflammatory cytokines in the blood; higher values indicated a more pro-inflammatory diet. Consumption frequencies were derived from a detailed food frequency questionnaire, and were standardized to representative dietary intake normative data from 11 different countries. Analysis of dementia incidence as a function of baseline DII scores was performed by Cox proportional hazards models.

Results: Analyses included 1059 individuals (mean age=73.1 years; 40.3% males; mean education=8.2 years), 62 of whom developed incident dementia. Each additional unit of DII was associated with a 21% increase in the risk for dementia incidence [HR=1.21 (1.03 - 1.42); p=0.023]. Compared to participants in the lowest DII tertile, participants in the highest one (maximal pro-inflammatory diet potential) were 3 [(1.2 - 7.3); p=0.014] times more likely to develop incident dementia. The test for trend was also significant, indicating a potential dose-response relationship (p=0.014).

Conclusions: In the present study, higher DII scores (indicating greater pro-inflammatory diet potential) were associated with an increased risk for incident dementia. These findings might avail the development of primary dementia preventive strategies through tailored and precise dietary interventions.

Wednesday, 24 November 2021

Ο μαύρος χρυσός της Ελλάδας και οι πρωθυπουργικές πομφόλυγες



Πηγή : Κουτί της Πανδώρας 24.11.2021


Σήμερα (Τρίτη 23.11.2021) που γράφω αυτές τις γραμμές για το «Κουτί της Πανδώρας» μάθαμε από την Εφημερίδα των Συντακτών ότι «Με την επωνυμία «Χάρισμα Διός», το μπουκαλάκι των 250 ml με το ντόπιο ελαιόλαδο έχει τοποθετηθεί στο πωλητήριο του Αρχαιολογικού Μουσείου της Αρχαίας Ολυμπίας και, οσονούπω, φτάνει στο πωλητήριο του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου στην Αθήνα. Δεν ξέρουμε πόσο έξτρα αγνό και παρθένο είναι, ξέρουμε όμως ότι πωλείται στην τιμή των 14 ευρώ. Οπότε για μαγειρική ούτε κουβέντα. Τώρα, πόσοι τουρίστες θα αγοράσουν ένα τόσο ακριβό λαδάκι, αντί οποιουδήποτε άλλου σουβενίρ, μένει το δούμε από την πορεία των πωλήσεων. Η τοπική κοινωνία, πάντως, άρχισε να δυσανασχετεί, καθώς βλέπει από την κυβέρνηση εμπαιγμό και δυσφήμηση του τοπικού προϊόντος της, με την τιμή του κιλού να φτάνει τα 54 ευρώ!».

Κλαυσίγελος...

Κλάμα γιατί δεν μπορούμε να τυποποιήσουμε το ελαιόλαδο, τον μαύρο χρυσό της Ελλάδας. Οι εξαγωγές του ελαιολάδου το 2018 έφεραν €655.000.000 στην χώρα μας την ώρα που μόλις το 27% του ελληνικού ελαιολάδου τυποποιείται κάθε χρόνο. Τα ποσοστά τυποποίησης στην Ιταλία και στην Ισπανία είναι 80% και 50%, αντίστοιχα.

Αν σκεφτούμε ότι το ελληνικό ελαιόλαδο πωλείται χονδρικώς σε εταιρείες τυποποίησης στην Ιταλία και στην Ισπανία σε τιμές €2,50-3,50 το λίτρο ενώ το τυποποιήμενο ελαιόλαδο μπορεί να πωληθεί άνετα €10-25 ευρώ το λίτρο, τότε δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε τι επιστημονική και οικονομοτεχνική μπαρούφα ξεστόμισε πρόσφατα ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας για το λάδι της Αρχαίας Ολυμπίας! Οι ελιές της αρχαίας Ολυμπίας δεν ξεπερνούν τις 150 ρίζες, οπότε και η παραγωγή του ελαιολάδου είναι μικρή. Στην Ήλιδα δεν είναι περισσότερες από 50-60 ελιές και οι καρποί τους δεν συνελέγησαν ούτε πέρυσι ούτε φέτος. Αντί λοιπόν ο πρωθυπουργός να δουλέψει με τον καθ’ύλην αρμόδιο υπουργό του (κ. Σπήλιο Λιβανό) στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, πετάει επικοινωνιακές πομφόλυγες για να κερδίσει τι; Γέλια από το ακροατήριο;
Κλαυσίγελος λοιπόν...

Αλλά ας δούμε τώρα σοβαρά το πρόβλημα!

Η Ελλάδα πάσχει βαριά στον τομέα της τυποποίησης τροφίμων. Το κρασί μας, το λάδι μας, το ούζο μας, το τσίπουρό μας, οι εδώδιμες ελιές και πολλά γαλακτοκομικά προϊόντα είναι άριστης ποιότητας, με βέλτιστα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά και θα μπορούσαν να κάνουν διεθνή καριέρα! Αντί λοιπόν να μιλάμε για το λάδι της Ολυμπίας, θα πρέπει να δούμε πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε πρεσβείες ελληνικών τροφίμων στην ΕΕ, στις ΗΠΑ και στον Καναδά και την Κίνα. Εκεί είναι οι μεγάλες αγορές, εκεί υπάρχει εισόδημα που μπορούμε να το προσελκύσουμε προς τα Ελληνικά τρόφιμα και ποτά!  

Για το θέμα έχω ξαναγράψει στο Κουτί της Πανδώρας στις 7 Μάη 2020.

Τότε έγραφα: «Αυτό θα πρέπει, λοιπόν, να είναι η προτεραιότητά μας σήμερα: πώς θα μπορέσουμε να παραγάγουμε νέα προϊόντα με άριστα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά, εξαιρετική διατροφική αξία και «άρωμα Ελλάδας». Η χώρα μας ποτέ δεν ήταν καλή στο «branding». Σε κάθε μικρό μουσείο στο εξωτερικό υπάρχει και ένα μαγαζάκι με αναμνηστικά. Ενώ εμείς, με μια από τις καλύτερες πολιτιστικές κληρονομιές της υφηλίου, ούτε αυτό δεν έχουμε… Σήμερα όμως είναι ανάγκη να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι επιστήμονες και πολιτικοί και να σχεδιάσουμε στρατηγικές που θα συνδυάζουν την Ανάπτυξη και την Καινοτομία με έναν μόνο στόχο: την προώθηση της νεανικής επιχειρηματικότητας στη χώρα μας αλλά και της επανακατάρτισης των νέων άνεργων λόγω κορονοϊού».

Κάθε καλοκαίρι, από το παράθυρο του σπιτιού μου στη Νότια Εύβοια, βλέπω μερικά κατσίκια στην Καρυστία να βόσκουν αμέριμνα, να βόσκουν χωρίς να ξέρουν τα ίδια ότι το γάλα που φτιάχνουν έχει όλα τα χαρακτηριστικά ώστε να δώσει εξαιρετική γραβιέρα και αυτή η γραβιέρα με κατάλληλη τυποποίηση και επιθετικό πλάνο εξαγωγών να μπορέσει (ή μάλλον θα μπορούσε!) να πωληθεί σε όλα τα ντελικατέσεν μαγαζιά της Ευρώπης ως “ΠΟΠ Γραβιέρα Καρύστου” προς 30 (τριάντα! Ναι!) ευρώ το κιλό! Είναι τόση εξαιρετική η γραβιέρα στην Καρυστία που άνετα μπορεί να “κτυπήσει” τέτοια τιμή αν ασχοληθούμε (σοβαρά!) βεβαίως πρώτα και την κάνουμε προϊόν ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ).

Και αντί λοιπόν, να σχεδιάσουμε μαθήματα στα ΑΕΙ που να δίνουν τέτοια εφόδια στα παιδιά μας, με άμεση και επιτακτική ανάγκη να εκσυγχρονίσουμε τα μαθήματα που παρέχουμε σε προπτυχιακό επίπεδο, ασχολούμαστε με πράγματα και γνώσεις ξεπερασμένες. Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία των γερμανικών στην πέμπτη τάξη δημοτικού όταν σήμερα τα παιδιά μας χρειάζονται κινέζικα, αραβικά και ισπανικά; Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία “στεγνών” μαθημάτων στα ΑΕΙ χωρίς στοιχεία επιχειρηματικότητας για να μπορούν οι αυριανοί απόφοιτοι των ΑΕΙ να σταθούν στα πόδια τους και να φτιάξουν μια δική τους εταιρεία εξαγωγής τροφίμων ή αγροτουρισμού;

Εκτός όμως από ξεπερασμένες γνώσεις που δίνουμε στους μαθητές και στους φοιτητές μας, δεν υπάρχει και κρατική στήριξη προς τα εμπρός. Η Ελλάδα υστερεί δραματικά στην κρατική χρηματοδότηση εφαρμοσμένης έρευνας και ειδικά έρευνας γύρω από προϊόντα που έχουν το δυναμικό να γίνουν η ατμομηχανή της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.

Χθες, μάθαμε ότι το Υπουργείο Παιδείας έχει σκοπό να καταργήσει Τμήματα στα ΑΕΙ της χώρας που δεν έχουν πλέον φοιτητές. Αλλά δεν έχει καμία στρατηγική και αυτό το κυβερνητικό πλάνο! Αντί να καταργηθούν σχολές, μήπως θα έπρεπε η κ. Κεραμέως να εργαστεί με τον κ. Λιβανό και να μελετήσουν ποια επαγγέλματα έχουν μέλλον σε σχέση με τις εξαγωγές των τροφίμων και έτσι να βρουν ποιες νέες Σχολές χρειάζονται;

Επιγραμματικά προτείνω τα εξής ως άμεσες και επιτακτικές ανάγκες για να φτιάξουμε ένα Εθνικό Στρατηγικό Πλάνο:

- παραγωγή τροφίμων με υψηλό εξαγωγικό δυναμικό

- τυποποίηση και πιστοποίηση τροφίμων

- επιθετική πολιτική στο θέμα των ΠΟΠ τροφίμων (είναι γελοίο σήμερα να έχουμε μόνο 23 ΠΟΠ τυριά όταν η Ιταλία έχει πάνω από 50!)

- εκπαίδευση των νέων αγροτών με αυτήν την φιλοσοφία

- μπόλιασμα όλων των εκπαιδευτικών βαθμίδων με μαθήματα για την κομποστοποίηση, τις ΑΠΕ, την παραγωγή τροφής (π.χ. ένα μικρό θερμοκήπιο σε κάθε δημοτικό μπορεί να γίνει ένα εξαιρετικό εκπαιδευτικό εργαλείο!) και την δημιουργία προστιθέμενης αξίας από τα παραγόμενα τρόφιμα.

Όλα αυτά προϋποθέτουν πλάνο, όραμα, στρατηγική και η τωρινή κυβέρνηση δεν τα κατέχει...
Αρέσκεται στο να ξεστομά πομφόλυγες...

Ας εργαστεί η Αντιπολίτευση λοιπόν για να έχουμε ένα πλάνο μετά τις επόμενες εκλογές διότι ο μαύρος χρυσός της Ελλάδας μπορεί να γίνει ο Δούρειος Ίππος για επιχειρηματικές επιτυχίες! 

* Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Πρόεδρος Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία.
ioannis.zabetakis@ul.ie, Twitter: @yanzabet

Γιάννης Ζαμπετάκης: Εσύ Γιατί Ασχολείσαι Με Τα Κοινά;


 Πηγή: Mylos 


Ξεκινώντας αυτό το άρθρο θα ήθελα να ευχηθώ κάθε Επιτυχία στην καινούργια προσπάθεια (μέσω του προσωπικού της site) της Ευτυχίας Παπαλουκά. Με την Ευτυχία, είμαστε φίλοι και συνεργάτες από το 2014 όταν κατεβήκαμε μαζί ως Υποψήφιοι Δημοτικοί Σύμβουλοι στην πόλη μας με την Δύναμη Πολιτών, δουλέψαμε σκληρά στο να φτιάξουμε ένα πραγματικό πρόγραμμα θέσεων και η δουλειά μας αναγνωρίστηκε από την κοινωνία και η Δύναμη Πολιτών νίκησε στις εκλογές του 2014.

Ας κάνω τώρα μια εξομολόγηση, δημόσια.

Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα ασχολιόμουν με τα κοινά. Αυτή η ενασχόληση έγινε πιο συστηματική όταν από το 2006 ξεκίνησα να αρθρογραφώ στο ΒΗΜΑ και στα ΝΕΑ (τότε ήταν πραγματικά καλές εφημερίδες με άλλο αφεντικό) και σταμάτησα να γράφω το 2010 όταν σε μια πορεία για το πρώτο μνημόνιο τα ΜΑΤ συλλάβανε τον δάσκαλο κολύμβησης των παιδιών μου τον Μάριο τον Ζέρβα και τον φυλάκισαν επί 43 μέρες. Τότε, ο Διευθυντής Σύνταξης των ΝΕΩΝ αρνήθηκε να δημοσιεύσει ένα κείμενό μου για τον Μάριο και από τότε έπαψα να γράφω σε αυτές τις εφημερίδες. Σήμερα, αν και ζω στην Ιρλανδία, συνεχίζω να ασχολούμε με τα κοινά της πατρίδας και αρθρογραφώ σε άλλα (πιο αριστερά) μετερίζια.

Αλλά μην σας κουράζω με τα δικά μου.

Πριν ασχοληθώ το 2014  με τα της τοπικής αυτοδιοίκησης, είχα κατέβει Υποψήφιος Βουλευτής Ευβοίας με τους Οικολόγους Πράσινους (ΟΠ) το 2009. Τότε είχα δει ότι ακόμα και στους κύκλους των ΟΠ υπήρχαν άνθρωποι που αν τους ρωτούσε κανείς τον τίτλο του κειμένου αυτού, άλλοι θα σου έλεγαν για το καλό της Πατρίδας, άλλοι για την προώθηση της Οικολογίας αλλά πίσω από μια πρώτη ανάγνωση κρύβονταν συμφέροντα εταιρειών που έφτιαχναν ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά, κλπ.

Ας πάμε στην πόλη μας τώρα, στη Νέα Φιλαδέλφεια και στη Νέα Χαλκηδόνα.

Ας θυμηθούμε τις τελευταίες εκλογές και ας κάνουμε την ερώτηση «εσύ, γιατί ασχολείσαι με τα κοινά;» σε όλους αυτούς που ζήτησαν την ψήφο μας.

Από πρώην ποδοσφαιριστές, ηθοποιούς και άλλους που μερικοί εξ’αυτών δεν ζουν καν στην πόλη μας! Τι απάντηση θα μας έδιναν άραγε;

Σήμερα, λοιπόν, που η χώρα μας κυβερνάται από ένα τσούρμο Αρίστων (sic!), αν ρωτήσουμε τον κάθε Υπουργό τον τίτλο του άρθρου, τι θα μας απαντούσε άραγε;

Αλλά και στα της τοπικής αυτοδιοίκησης (από τους Περιφερειάρχες μέχρι τους απλούς Δημοτικούς Συμβούλους), γιατί όλοι αυτοί ασχολούνται με τα Κοινά; Και με τι προσόντα ασχολούνται με τα Κοινά; Έχουν γνώση του αντικειμένου; Έχουν βιογραφικό με βαρύτητα; Ή απλά βρέθηκαν από συγκυρίες στη θέση που είναι σήμερα;

Αν αρχίσουμε να βλέπουμε τις κινήσεις του καθένα εκ των Αρχόντων μας με την ερώτηση του τίτλου στο πίσω μέρος του μυαλού μας, τότε πολλά θα καταλάβουμε και πιο σοφοί θα γίνουμε για τις επόμενες εκλογές.

Κλείνω με μια Ευχή: στην πόλη μας, δεν έχουμε την πολυτέλεια να βάζουμε τα προσωπικά πάνω από τα Πολιτικά! Νέοι και ικανοί άνθρωποι που θέλουν να προσφέρουν ανιδιοτελώς πρέπει να ξεπερνάνε τις προσωπικές τους διαφορές και να κάθονται στο ίδιο τραπέζι για το Καλό του τόπου μας! Ας αφήσουμε λοιπόν τις μικρόψυχες προσεγγίσεις και ας δούμε το δάσος και όχι το δέντρο!

Tuesday, 23 November 2021

«Χρυσός» σε μπουκαλάκι 250ml



Ο Οργανισμός Διαχείρισης και Ανάπτυξης Πολιτιστικών Πόρων έθεσε σε κυκλοφορία το νέο σουβενίρ του Αρχαιολογικού Μουσείου Αρχαίας Ολυμπίας, «Χάρισμα Διός», το ντόπιο ελαιόλαδο που, όποιος το αγοράσει, σίγουρα δεν θα το φάει καθώς κοστίζει... 54 ευρώ το λίτρο! ● Αγανάκτηση στην τοπική κοινωνία, καθώς αυτή η «τουριστική παγίδα» δυσφημεί τον τόπο τους.


πηγή: Εφημερίδα Συντακτών 23.11.2021

Tuesday, 16 November 2021

COVID-19 and Inflammation



Covid-19 is coming back and the number of cases in Ireland and Greece are going through the roof.

Today, we need to remember that COVID-19 is related to inflammation and chronic diseases.

Our group has been working actively on this link and we have published a number of papers.


Here they are:

COVID-19: The Inflammation Link and the Role of Nutrition in Potential Mitigation

Editorial: Coronavirus Disease (COVID-19): Diet, Inflammation and Nutritional Status

The Role of an Anti-Inflammatory Diet in Conjunction to COVID-19


A diet rich in anti-inflammatory foods combined with vaccination is the best strategy to mitigation.

Quote on Success

 


Snack sales expose cynical, misleading rhetoric

 source: The Irish Times, 16.11.2021

More than 36,700 tonnes of chocolate bought in Ireland last year shows extent of health challenge

More than 35,700 tonnes, or 7.2kg per person, of snack bars and biscuits were sold in Ireland last year. If a packet of Digestive biscuits is 400g, that’s 18 packs, for everyone. Photograph: Adam Petto/iStock

More than 35,700 tonnes, or 7.2kg per person, of snack bars and biscuits were sold in Ireland last year. If a packet of Digestive biscuits is 400g, that’s 18 packs, for everyone. Photograph: Adam Petto/iStock

 

In an opinion piece in the London Times a few months ago, the managing director of Haribo in Britain and Ireland, writing in opposition to restrictions of the online advertising of sweets to children, implored the British public to see sense: “Haribo’s goal is to create moments of childlike happiness. We believe an occasional sweet treat with loved ones is a key part of happiness. Given the year we’ve had, small moments of happiness are sorely needed.”


Mondelez, the manufacturer of snacks aplenty – its portfolio including Toblerone, Cadbury, Green & Black’s, Oreo and Fry’s – want to “help consumers easily enjoy the right snacks throughout their day, and inspire them to snack mindfully so they can savour and feel good about each and every snack”.

Bórd Bia, the Irish food board, advise snack brand manufacturers that “giving people ‘permission to indulge’ in your product is a smart strategy and one that’s behind many successes. It’s also a strategy that dairy is well placed to capitalise on, since it already has a ‘halo of health’.”

It is indeed a good marketing strategy.

Every single snack brand says you’ve had a bad day, treat yourself, you’ve had a good day, treat yourself. It appeals to that deep sense in all of us that we deserve something – the brand’s tone-of-voice is reassuring, indulgent, like a mother in a fairytale.

With the now common knowledge that snack food is inherently bad for you, the only way to market the oxymoron of “responsible” snacking if you are such a brand is to put up your hands, say it’s “indulgent” (code word for bad) and advocate it as an occasional treat, an indulgence to share. A lobby group called the European Snacks Association reminds us that “savoury snacks can be part of a balanced diet”. Those killjoy public health people want to take away those special moments we are trying to create for you, and your family. Sure, it is only a packet of sweets.


So, every brand in every snack category advocates its food as an occasional treat, which is individually logical. But taken together, these messages become collectively absurd. Let’s run the numbers. Euromonitor (the global market information database) disseminates reports on snacking categories in many countries, including Ireland.

Here’s a back of the envelope look at snack sales in Ireland during 2020.

  • Chocolate confectionary: 37,600 tonnes. That’s 7.4kg per person per year. If a Mars bar weighs 51g, that’s 145 of them, for everyone.
  • Ice-cream and frozen desserts: 20,409 tonnes – 4.16kg per person per year. If a Magnum ice-cream is 86g, that’s 48 of them, for everyone.
  • Sweet biscuits and snack bars: 35,709 tonnes – 7.2kg per person per year. If a packet of Digestive biscuits is 400g, that’s 18 packs, for everyone.
  • Soft drinks: 338.0 million litres. 68.97 litres per person per year. If a bottle of coke is 500ml, that’s 136 bottles, for everyone.
  • Sugar confectionary: 22,088 tonnes. 4.5kg per person per year. If a packet of Skittles is 45g, that’s 100 packets, for everyone.
  • Savoury snacks: 58,500 tonnes. 11.9kg per person per year. If a packet of Tayto crisps is 35g, that’s 340 packets
  • Ready meals: 44,500 tonnes. 9.08kg per person per year. If a Dr Oetker frozen pizza is 335g, that’s 27 pizzas, for everyone.
  • Packaged bakery: 320,000 tonnes. Packaged cakes, pastries and desserts make up about 40 per cent of this, so 128,000 tonnes. 26.1kg per person per year. If a Cuisine de France croissant weighs 50g, that’s 522 of them, for everyone.

In order to account for this consumption, each man, woman and child is eating the equivalent of a third of a Mars bar, a bite of a Magnum, a couple of biscuits, a glass of Coke, a handful of Skittles, a packet of crisps, a bite of a pizza, and a croissant and a half, every single day. Just a little treat makes logical sense.


But put this logic in an environment of stiff competition and it’s nonsense.

And don’t forget, we are not including fast food, meat snacks, dairy, unpacked pastries and baked goods, breakfast cereals, sweet spreads, hot drinks or weaning foods in this analysis. Nor alcohol nor energy drinks. We are not talking about food service (deli counters, lunch portables) or dining out (about a third of meals in Ireland).

We are simply highlighting a subset of a subset: the “snack”. So ours might be considered a recklessly conservative underestimate of snacking.

But it does expose how cynical, inaccurate and misleading the discourse of “treatwise” can be.

While the Haribo director is right about the pursuit of happiness, what about the cumulative harms which inherently unhealthy snack food products pose to customers.

Rather than listening to the whisper, we all need to hear the clamour.

This is death by a thousand snacks.

Dr Norah Campbell is associate professor of marketing at Trinity Business School, TCD; Dr Sarah Browne is assistant professor of marketing and strategy at Trinity Business School; and Prof Francis M Finucane is consultant endocrinologist at Galway University Hospitals and NUI Galway