«Με τον Στέφανο!» – Ο καθηγητής Γιάννης Ζαμπετάκης εξηγεί γιατί στηρίζει Κασσελάκη

 από το Κουτί της Πανδώρας

Ο Γιάννης Ζαμπετάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Χημείας Τροφίμων, Τμήμα Βιολογικών Επιστημών, στο Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία εξηγεί για ποιους λόγους στηρίζει την υποψηφιότητα του Στέφανου Κασσελάκη για την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ και υπογραμμίζει χαρακτηριστικά:

«Μακάρι να μπορούσα να βρεθώ στην Ελλάδα την Κυριακή και να ψηφίσω τον Στέφανο που είναι μια ανάσα δροσιάς στο δεινοσαυρικό πολιτικό τοπίο της Ελλάδας του 2023».

Αναλυτικά το κείμενο Γ. Ζαμπετάκη:

Τα γεγονότα όπως τα έχει γράψει η ιστορία:

1. Μάρτης του 2010, στην πρώτη μεγάλη πορεία κατά του πρώτου μνημονίου που υπέγραψε ο Γεώργιος Παπανδρέου Jr και δεν πρόλαβε να το διαβάσει ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης πριν το ψηφίσει (!), η ΕΛΑΣ συνέλαβε τον δάσκαλο κολύμβησης των παιδιών μου, τον Μάριο Ζέρβα. Στο σακίδιό του βρέθηκαν ένα μπουρνούζι και ένα σαμπουάν μιας και μετά την πορεία, ο Μάριος θα πήγαινε στο κολυμβητήριο του ΟΑΚΑ για να διδάξει τα παιδιά του! Αντί για το ΟΑΚΑ όμως, βρέθηκε στη ΓΑΔΑ και από εκεί προφυλακισμένος (συνολικά 43 ημέρες!) στην πρώτη πτέρυγα των φυλακών Κορυδαλλού. Για 43 μέρες και νύχτες, δεν μπορούσε να διδάξει τα παιδιά του αλλά δίδαξε όλους εμάς πώς να μη σιωπούμε μπροστά στο άδικο!
2. Το 2012, η τότε κυβέρνηση εν μία νυκτί κόβει κατά 25% τους μισθούς ΟΛΩΝ των δημοσίων υπαλλήλων. Ως Επίκουρος Καθηγητής στο ΕΚΠΑ τότε, έχασα σε μια νύχτα το 25% του εισοδήματός μου, χωρίς να έχω πάει καν στο καζίνο!
3. Το Γενάρη του 2015, ψήφισα για πρώτη φορά ΣΥΡΙΖΑ έχοντας πιστέψει στο παραμύθι του Αλέξη και του Γιάνη (με ένα ν!) ότι θα σκίσουν τα μνημόνια.
4. Τον Ιούλη του 2015, μετά από κάπου 25 ώρες διαπραγμάτευση, ο Αλέξης κάνει πίσω και προδίδει την λαϊκή εντολή που είχε λάβει τον Γενάρη του 2015. Η Μέρκελ τον συμβουλεύει ότι πρέπει να πάει σε εκλογές, το κάνει και τον Σεπτέμβρη του 2015 παίρνει ξανά την λαϊκή εντολή να κυβερνήσει. Ο Γιάνης (προς τιμήν του!) είχε παραιτηθεί την επόμενη του δημοψησίσματος του Ιούλη του 2015 όταν ο Αλέξης έκανε το ΟΧΙ…ΝΑΙ.
5. Τον Νοέμβρη του 2015, παίρνω την οικογένειά μου και τα δυο σκυλιά μου και μεταναστεύουμε στην Ιρλανδία, όπου και εκεί είχαν την τρόικα πάνω από το κεφάλι τους για 2-3 χρόνια αλλά την έδιωξαν για τα καλά και το 2015 η Ιρλανδική οικονομία είχε αρχίσει να παίρνει τα πάνω της και πάλι! Ο Κέλτικος τίγρης δεν είχε πεθάνει αλλά είχε προσαρμοστεί στην πραγματικότητα.

Από το 2010 ως σήμερα, πάνω από 600.000 επιστήμονες και μηχανικοί έχουν φύγει από την Ελλάδα! Η Ελλάδα που τους μόρφωσε…τους έδιωξε και αυτοί οι άνθρωποι συνεισφέρουν σήμερα στο ΑΕΠ των χωρών που έχουν πάει!

Και πάμε στο σήμερα…

Σε λίγες μέρες, τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα σε ένα νέο και άφθαρτο άνθρωπο και μια «δοκιμασμένη» πρώην Υπουργό που το βιογραφικό της όμως πάντα θα γράφει κατά κάποιο τρόπο «ναι, δυστυχώς, για την Ελλάδα, ήμουν πιόνι της τρόικας».

Μακάρι να μπορούσα να βρεθώ στην Ελλάδα την Κυριακή και να ψηφίσω τον Στέφανο που είναι μια ανάσα δροσιάς στο δεινοσαυρικό πολιτικό τοπίο της Ελλάδας του 2023.

Ο ανθός της χώρας σε μαρασμό

 ΕΦΣΥΝ

Η ανεργία ήταν η πιο οδυνηρή «κληρονομιά» της χρεοκοπίας της χώρας, των μνημονίων και της ύφεσης που προκάλεσαν. Στην κορύφωση της κρίσης, το 2013, καταγράφηκε ανεργία πάνω από το 28%, με τους ειδικούς να εκτιμούν ότι το πραγματικό μέγεθός της ξεπερνούσε το 30%.

Η ανεργία των νέων έως 29 ετών έφτασε τότε πάνω από το 50% και ήταν μακράν η υψηλότερη στην Ε.Ε., υπερδιπλάσια από τον πανευρωπαϊκό μέσο όρο, με μόνη την Ισπανία να μας συναγωνίζεται σε αυτόν τον θλιβερό «πρωταθλητισμό». Στην καρδιά της μνημονιακής περιόδου κορυφώθηκε και το φαινόμενο της μαζικής φυγής των νέων ανθρώπων από τη χώρα, ακριβώς για αναζήτηση εργασίας σε άλλες χώρες, κυρίως της Ε.Ε.

Το πολιτικό σύστημα εν χορώ θρηνούσε για το brain drain, τη διαρροή εγκεφάλων, δηλαδή τη μαζική φυγή σε τρίτες χώρες νέων ανθρώπων με υψηλού επιπέδου σπουδές, προσόντα και δεξιότητες.

Από τότε έχουν αλλάξει πολλά πράγματα, στατιστικά προς το καλύτερο. Η συνολική ανεργία έχει πέσει στο 11,4% και των νέων έως 25 ετών στο 29%. Από το 2019, μάλιστα, η μείωσή της καταγράφεται θεαματική. Επεσε 8 ολόκληρες ποσοστιαίες μονάδες τόσο η συνολική όσο και των νεότερων. Και φυσικά η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρουσιάζει την εξέλιξη ως δικό της επίτευγμα. Το ίδιο φυσικά θα μπορούσε να ισχυριστεί και η προηγούμενη κυβέρνηση, κατά τη θητεία της οποίας η ανεργία έπεσε 9 ποσοστιαίες μονάδες.

Ωστόσο, πίσω από τη «μαγεία» της στατιστικής υπάρχει μια πιο σκοτεινή εικόνα, την οποία φωτίζει έρευνα του ινστιτούτου ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ που δημοσιοποιήθηκε χθες. Μαζί με την ανεργία, και ιδιαίτερα την ανεργία των νέων, που παραμένει στα τρομακτικά επίπεδα του 25%- 34% για τους μέχρι 29 ετών, πέφτει και η συμμετοχή τους στο εργατικό δυναμικό. Γεγονός που προδίδει τόσο το ότι η φυγή εκτός χώρας για αναζήτηση δουλειάς συνεχίζεται -όπως έχει δείξει πρόσφατη δημοσιογραφική έρευνα της «Εφ.Συν.» («Τα παιδιά της μεγάλης φυγής» 14-16/4)-, όσο και ότι οι νέοι παρά τα υψηλά προσόντα τους απογοητεύονται και παραιτούνται από την αναζήτηση μιας «κανονικής» θέσης εργασίας.

Αυτό είναι άλλωστε και το μείζον πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας, παρά την υποτιθέμενη ανάπτυξη για την οποία επαίρεται η κυβέρνηση: οι λίγες, κακής ποιότητας και κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας που προορίζονται για τον ανθό της χώρας, ο οποίος, μοιραία, μαραίνεται πρόωρα.

H αδικία του brain drain

Του Γιάννη Ζαμπετάκη

 Όταν ως χώρα βλέπεις τα νέα παιδιά να φεύγουν…

Ο τίτλος του άρθρου όπως εμφανίστηκε στο cibum “8 στους 10 Έλληνες εργοδότες δεν βρίσκουν εξειδικευμένα ταλέντα – Cibum“.

Όταν ως Ελλάδα, με τα μνημόνια, έχουμε διώξει από την πατρίδα μας πάνω από μισό εκατομμύριο επιστήμονες και μηχανικούς, τότε τι να περιμένει κανείς;

Όταν οι μισθοί για τους νέους επιστήμονες είναι μισθοί πείνας, τότε γιατί να μείνουν οι νέοι πτυχιούχοι στην Ελλάδα;

Όταν δεν κάνουμε τίποτα για να σταματήσουμε αυτή τη μαζική έξοδο, τότε πώς να βρουν οι εργοδότες εξειδικευμένα ταλέντα;

Και ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται.

Το έχουμε ξαναπεί και μας έχουν κατηγορίσει (οι πιο συντηρητικοί αναγνώστες μας εδώ) για «αριστερούς», «κομμουνιστές» και άλλα γραφικά.

Με την δεδομένη πολιτική, κανείς επιστήμονας με ισχυρό βιογραφικό και ψήγματα αυτοσεβασμού, δεν θα μείνει στην Ελλάδα…

Και το πιο πικρό είναι τούτο: η Ελλάδα εκπαιδεύει και διδάσκει νέα παιδιά, τα οποία όταν παίρνουν το πτυχίο τους, μεταναστεύουν…σε χώρες που τους δέχονται με ανοικτές αγκαλιές! Τσάμπα εργατικό δυναμικό που το πληρώνουν αδρά γιατί οι Έλληνες το αξίζουμε!

Και έτσι όλοι εμείς του… εξωτερικού, μιλάμε με skype και viber με τους δικούς μας, μας λείπουν η αγκαλιά τους αλλά… έτσι τα κατάφεραν οι ελάχιστοι βεληνεκούς πολιτικοί που κατάντησαν έτσι την χώρα μας… από το 2010 ως σήμερα.

Η νέα γενιά των Gastarbeiter

 

“Γιατί δεν είμαστε χρυσόψαρα…“

του Γιάννη Ζαμπετάκη

Πριν από λίγες μέρες, έγραψα για το brain drain που συνεχίζεται αμείωτο. Ένας καλός συνάδελφος σχολίασε στο LinkedIn με τις παρακάτω λέξεις το κείμενο μου και τον ευχαριστώ από καρδιάς.

Γράφει ο Παναγιώτης: «Μιας και γίνεται αναφορά στο ΣΕΒ και στα στατιστικά στοιχεία για το brain drain να θυμίσω ότι ο ΣΕΒ υποστήριξε -για να μην γράψω επεδίωξε- την κατάργηση των ΣΣΕ (συλλογικών συμβάσεων εργασίας) και την κατάργηση της επεκτασιμότητας τους, δημιουργώντας μια εργασιακή ζούγκλα, όπου πτυχιούχοι επιστήμονες κλήθηκαν να παρέχουν εργασία με 500€ μισθό. Αυτό ισχύει έως και σήμερα στα 700€.
Αυτό δεν αναφέρεται στο άρθρο. Ο ΣΕΒ που γράφει για ενέργειες επαναπατρισμού αρνείται έως σήμερα την επαναφορά βασικών δικαιωμάτων εργασίας. Πρακτικά δεν υπογράφει ομοιεπαγγελματικές συμβάσεις.
Είναι κατά τη γνώμη μου αδύνατον να μιλάμε για το brain drain και να μην ασκούμε κριτική σε πολιτικές και σε αυτούς που υποστήριξαν και δημιούργησαν το πρόβλημα και τώρα έρχονται ως φωστήρες να μας προτείνουν λύσεις.
Αυτό είναι brain washing. Δεν είμαστε χρυσόψαρα. Θυμόμαστε.
Δημιουργήσαμε μια νέα γενιά Gastarbeiter και αυτοί που ευθύνονται προτείνουν λύσεις με ποστεράκια για ενέργειες επαναπατρισμού. Έλεος πια».

Οι παράπλευρες απώλειες του brain drain

 

του Γιάννη Ζαμπετάκη

Κυνηγώντας τα όνειρά μας σε άλλες πολιτείες…

Την ιστορία του Ναπολέοντα Τσάνη όπως την διαβάσαμε στο cibum είναι σημαντικό να την αναφέρουμε σε όσους πιο πολλούς νέους ξέρουμε είτε επαγγελματικά είτε προσωπικά.

Το παράδειγμά του, που έφυγε από την Ελλάδα, σε ηλικία 10 ετών και γύρισε μετά από 40 χρόνια στην πατρίδα μας είναι αξιοσημείωτο. Ο ρομαντισμός του, αξιοθαύμαστος.

Αλλά, τι πραγματικά κάνει η πατρίδα μας σήμερα για να κρατήσει στην Ελλάδα τα πιο φωτεινά μυαλά;

Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει ο ΣΕΒ την περίοδο 2008-2017 έφυγαν από τη χώρα περίπου 500.000 Έλληνες νέοι και ικανοί άνθρωποι, δηλαδή το 4,6% του συνολικού της πληθυσμού. Προέρχονται από το πιο παραγωγικό κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας με το 51,4% να είναι στην «κρίσιμη» ηλικιακή κατηγορία 25-44, και σχεδόν στο 70%, απόφοιτοι ανώτατης εκπαίδευσης. Σύμφωνα με τις διαθέσιμες έρευνες, μεγάλος αριθμός αυτών που έφυγαν, είτε δεν σκοπεύουν να γυρίσουν καθόλου, είτε προσδιορίζουν τον επαναπατρισμό τους στο απώτερο μέλλον και υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Ιδού η Ρόδος (η σημερινή πρόκληση): σήμερα, η Ελλάδα αιμορραγεί… Χάνει τα καλύτερα μυαλά και αυτοί οι άνθρωποι προσφέρουν τις γνώσεις τους σε χώρες του εξωτερικού με μισθούς που δεν μπορεί να προσφέρει η Ελλάδα. Και το οξύμωρο είναι τούτο: αν υπολογίσουμε πόσο κοστίζει η εκπαίδευση κάθε επιστήμονα σε ένα ΑΕΙ της Ελλάδας, τότε θα καταλάβουμε ότι δεν πρέπει να μιλάμε μόνο για brain drain αλλά και για μια οικονομική καταστροφή. Σκεφτείτε, ένα γιατρό που σπούδασε στην Ελλάδα και σήμερα εργάζεται στην Γερμανία ή την Αγγλία. Οι χώρες του εξωτερικού έχουν δωρεάν ανθρώπινο δυναμικό προερχόμενο από την Ελλάδα χωρίς να έχουν ξοδέψει ούτε ένα σεντ του ευρώ για την εκπαίδευση αυτών των ανθρώπων.

Συνεπώς, ας μην μένουμε μόνο στην επιφάνεια του θέματος και ας μην χαμογελάμε μόνο όταν διαβάζουμε ιστορίες σαν του κ. Τσάνη. Αλλά ας δούμε, το θέμα της αξιοποίησης των νέων ανθρώπων στην Ελλάδα. Και σε αυτή την περίπτωση, το θέμα είναι ότι δεν υπάρχει μια εθνική στρατηγική αλλά μόνο επικοινωνιακοί βερμπαλισμοί, όπως εκείνον τον βερμπαλισμό του πρωθυπουργού μας όταν παρουσίασε ως παράδειγμα brain gain την περίπτωση του νέου επιστήμονα κ. Παύλου Σεπετά που γύρισε στην Ελλάδα για να εργαστεί στην…οικογενειακή του επιχείρηση…