Η κυβέρνηση που βλέπει τα τρένα να περνούν...

 

Αντιγράφω από το antinews, ένα εξαιρετικό κείμενο του Πάνου Σώκου:

«Η ακρίβεια έχει σπάσει όλα τα ρεκόρ. Η κυβέρνηση την αποδίδει στη διεθνή συγκυρία και κυρίως στον πόλεμο της Ρωσίας στην Ουκρανία. Αυτή είναι η απάντηση που τη βολεύει. Η αλήθεια όμως είναι πως, από τον Οκτώβριο του 2021, περίπου τρεις μήνες πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, είχαν αρχίσει να αυξάνονται με γοργούς ρυθμούς οι τιμές στην ενέργεια και στα είδη πρώτης ανάγκης, και από τότε δεν έχουν σταματήσει την ανοδική τους πορεία. Ο πόλεμος επιδείνωσε δραματικά την κατάσταση ιδίως στην ενέργεια, αλλά ειδικά στην Ελλάδα δεν ήταν η γενεσιουργός αιτία. Σε πρόσφατες δημοσκοπήσεις, οι έξι στους 10 Έλληνες θεωρούν την ακρίβεια ελληνικό φαινόμενο. Η κυβέρνηση με τα μέτρα που παίρνει κατά καιρούς δίνει μικρές και πρόσκαιρες ανάσες στους πολίτες, οι οποίοι σε όλες τις δημοσκοπήσεις αναδεικνύουν την ακρίβεια στο βασικότερο πρόβλημά τους και κρίνουν τα κυβερνητικά μέτρα ως ανεπαρκή, καθώς οι τιμές αυξάνονται συνεχώς όλο και πιο πολύ. Και αναρωτιέται κανείς: Δύο χρόνια μετά τη ρωσική εισβολή και ενώ τα κόστη παραγωγής έχουν μειωθεί σε σχέση με πέρυσι, είναι δυνατόν τα προϊόντα να φτάνουν στο ράφι στις ίδιες υψηλές τιμές; Είναι, διότι η πραγματική αιτία είναι η αισχροκέρδεια, για την οποία η κυβέρνηση δεν παίρνει μέτρα.

 

[η συνέχεια εδώ]

 

 

Γιατί η φέτα και το ελαιόλαδο είναι πιο φθηνά στο εξωτερικό;

του Γιάννη Ζαμπετάκη, Cibum.gr

 

 

Θα τα μάθετε όλα και ακόμα περισσότερα On air – Παρασκευή 6 Οκτώβρη.

 

Αυτή την Παρασκευή (6.10.23), θα συνομιλήσω on air στην φιλόξενη συχνότητα του Real FM (97.8 στην Αθήνα) με τον «πολυλογά» της παρέας (κ. Γιώργο Ψάλτη) σχετικά με τις τιμές των τροφίμων, στις 07.30 (ώρα Ελλάδας).

Γιατί στην Ιρλανδία, μπορώ να βρω φέτα Ελληνική με ιδιωτική ετικέτα, με τιμή 5.45 ευρώ το κιλό; Γιατί το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο ιδιωτικής ετικέτας κοστίζει από 3.75 (Ισπανικό) ως 4.50 (Ελληνικό) ευρώ τα 750ml;

Με δεδομένο ότι η Ιρλανδία είναι κάπου 3500km από την Ελλάδα, θα περίμενε κανείς η φέτα και το λάδι να είναι πολύ πιο ακριβά από την Ελλάδα.

Υπάρχουν καρτέλ στην Ελλάδα;

Τι κάνει η Επιτροπή Ανταγωνισμού εκτός από το να παρακολουθεί;

Και το έτερο οξύμωρο είναι τούτο: ο μέσος μισθός στην Ιρλανδία είναι πάνω από 3 φορές πιο υψηλός από τον Ελληνικό.

Το κατά κεφαλήν ΑΕΠ στην Ιρλανδία το 2021 ήταν 100.172 USD, στην Ελλάδα το 2021 ήταν 20.192 USD…

Για να μην πούμε για τον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης (human development index)…

Οι 10 πρώτες χώρες το 2021:

1. Switzerland: 0.962
2. Norway: 0.961
3. Iceland: 0.959
4. Hong Kong: 0.952
5. Australia: 0.951
6. Denmark: 0.948
7. Sweden: 0.947
8. Ireland: 0.945
9. Germany: 0.942
10. Netherlands: 0.941

Καλώς ορίσατε στην Ελλάδα 3.0

 

Καρπούζι σε τιμές ...χρυσού

 Ισχυρό πλήγμα δέχτηκαν οι αγρότες εξαιτίας του παρατεταμένου καύσωνα κι έτσι καλλιέργειες που βρίσκονταν στο τελικό στάδιο της συγκομιδής, όπως το καρπούζι, το πεπόνι, η ντομάτα, η μελιτζάνα, η πιπεριά και γενικά οπωροκηπευτικά ή στη φάση της καρποφορίας, όπως η ελιά, καταστράφηκαν ολοκληρωτικά, ενώ στην Ηπειρο επλήγησαν οι δεντροκαλλιέργειες (ακτινίδια, εσπεριδοειδή, ελιές και αμπέλια), αλλά και λαχανικά, όσπρια και ζωοτροφές.

πηγή

Ακάθεκτη η άνοδος των τιμών στα τρόφιμα

 Ο γενικός δείκτης καταγράφει επιβράδυνση τον Απρίλιο όμως οι τιμές στα τρόφιμα συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία.

Πηγή.

Τρώμε ό,τι μας επιτρέπει το πορτοφόλι μας

 πηγή: ΕΦΣΥΝ

Ενώ τα κύματα ακρίβειας και οι πληθωριστικές πιέσεις εξαϋλώνουν μισθούς και συντάξεις, η δημόσια συζήτηση εξαντλείται στο «καλάθι» της κοροϊδίας και στα φτώχεια-pass. Ωστόσο, οι απογειωμένες τιμές δεν είναι συγκυριακό φαινόμενο, όπως άλλωστε και οι κρίσεις που παράγει το καπιταλιστικό μοντέλο παραγωγής με την… επιβαρυντική περίσταση των ελληνικών στρεβλώσεων. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο –και με τη νέα Κοινή Γεωργική Πολιτική να ξεκινά φέτος με ορίζοντα το 2027–, είναι περισσότερο παρά ποτέ αναγκαίο να ανοίξουμε τη συζήτηση για το παραγωγικό μοντέλο της χώρας και να διεκδικήσουμε διατροφική δικαιοσύνη και διατροφική κυριαρχία.

«Oλη η εργασία αρχικά κατευθύνεται προς την ιδιοποίηση και την παραγωγή τροφής»
Καρλ Μαρξ, Το Κεφάλαιο

«Τρώτε μακαρόνια, τρώτε μακαρόνια, είναι μια απόλαυση υγιεινή! Τρώνε οι παππούδες, τρώνε και τα εγγόνια, είναι μια απόλαυση σωστή!» Το μακρινό 1979, ο Θανάσης Βέγγος γυρίζει μια από τις πιο πολιτικές ταινίες του. «Ο παλαβός κόσμος του Θανάση» ξεδιπλώνεται μέσα από 7 σπονδυλωτές ιστορίες που σατιρίζουν τη νεοελληνική πραγματικότητα.

Σε μια από αυτές, παριστάνει έναν άνεργο ηθοποιό, που αναγκάζεται να παίξει το ρολάκι του καλοφαγά σε διαφήμιση για ζυμαρικά. Καθώς πεινάει, πέφτει με τα μούτρα στα μακαρόνια, πριν ακόμα το γύρισμα αρχίσει, κάνοντας έξαλλο τον σκηνοθέτη. «Δεν τρώω ποτέ πριν την εργασία μου», απολογείται ο Θανάσης, «δεν έχω τα μέσα δηλαδή να φάω».

Θυμηθήκαμε όλοι το απόσπασμα από την ταινία τα πιο σκοτεινά χρόνια της οικονομικής κρίσης, όταν η χώρα μας μπήκε στη μέγγενη των πολιτικών λιτότητας που έριξαν εκατομμύρια ανθρώπους στην ανεργία και τη στεγαστική και επισιτιστική επισφάλεια.

Καταναλωτές σε απόγνωση, καταναλωτικό κίνημα στο... ψάξιμο

 από την ΕΦΣΥΝ

Τέσσερις από τις μεγαλύτερες και πλέον αναγνωρίσιμες οργανώσεις στην Ελλάδα απαντούν σε 4 κοινές ερωτήσεις της «Εφ.Συν.» για τον ρόλο και τις δράσεις τους, το νομικό πλαίσιο και τη μεταξύ τους συνεργασία.

ΙΜΕ - ΓΣΕΒΕΕ: Τα λεφτά των νοικοκυριών φθάνουν μέχρι τις 18 του μήνα

πηγή: ΕΦΣΥΝ 

Ένα στα δύο νοικοκυριά δεν βγάζει τον μήνα, έξι στους δέκα βλέπουν επιδείνωση το 2023. Δεν έχει βοηθήσει το καλάθι του νοικοκυριού.

Έρευνα-κόλαφος για την ακρίβεια, την ώρα που πρωθυπουργός και κυβέρνηση πανηγυρίζουν και διαφημίζουν την επιδοματική πολιτική με τα ψίχουλα που μοιράζουν στους πολίτες.

Η 11η ετήσια έρευνα του ΙΜΕ – ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και τις δαπάνες διαβίωσης καταγράφει μια εξαιρετικά ζοφερή εικόνα, με τα μηνύματα και για το 2023 να είναι δυσοίωνα.

Κάτω από τη βάση το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα

 πηγή: Καθημερινή

Η ανάκαμψη μετά την αποκατάσταση της σταθερότητας στην ελληνική οικονομία την τελευταία 4ετία συμβάδισε με την επιδείνωση του διεθνούς περιβάλλοντος. Ως αποτέλεσμα, η ενίσχυση των εισοδημάτων μέσα από την ανάπτυξη και τη συγκρατημένη μείωση των φόρων προσκρούει στην εκτόξευση του κόστους διαβίωσης, μετά την πανδημία και την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία. Συντηρεί έτσι νωπές τις δομικές συνέπειες της πολυετούς οικονομικής καθήλωσης.

Την περίοδο 2019-2022 στην Ελλάδα ο αριθμός των εργαζομένων αυξήθηκε κατά 13% και οι μέσες μηνιαίες αποδοχές ενισχύθηκαν κατά 12,4% («Eργάνη»). Ωστόσο, οι θετικές αυτές εξελίξεις που σηματοδοτούν το οικονομικό rebound σαν ελατήριο μετά την κρίση έρχονται να τοποθετηθούν πάνω σε χαμηλή βάση. Το 2021, ο μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα ανήλθε σε 15.879 ευρώ, έναντι 33.500 ευρώ στην Ευρώπη. Ως εκ τούτου, με βάση το ύψος των αποδοχών, η χώρα μας κατατάσσεται 22η ανάμεσα στις 26 χώρες της Ε.Ε. (Eurostat).

ΙΝΕ-ΓΣΕΕ: Έως 40% η απώλεια αγοραστικής δύναμης για μισθούς έως 750 ευρώ

 Η απώλεια αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών με μηνιαίο εισόδημα χαμηλότερο των 750 ευρώ φτάνει έως και το 40%, είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα του Δελτίου Οικονομικών Εξελίξεων του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ. Διαπιστώνεται επίσης όξυνση των ανισοτήτων, λόγω του κόστους ζωής, που συνδέεται με την ενεργειακή κρίση και τον πληθωρισμό.

Το Δελτίο Οικονομικών Εξελίξεων του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ με τίτλο «Η κρίση κόστους ζωής στην Ελλάδα», καταγράφει την εξέλιξη της ακρίβειας στη χώρα μας και αποτυπώνει την όξυνση της οικονομικής ανισότητας, τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και τις επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των νοικοκυριών. Ταυτόχρονα, μέσα από την έρευνα υποστηρίζονται μια σειρά από αναγκαίες παρεμβάσεις, οι οποίες στοχεύουν στην προστασία της αγοραστικής δύναμης των μισθωτών και των πιο ευάλωτων κοινωνικών ομάδων.

το πλήρες άρθρο είναι εδώ.

Αγρότες και κτηνοτρόφοι σε απόγνωση

 ΕΦΣΥΝ.

Να σας συστήσω…

 

…τα παιδιά του πληθωρισμού: Την φτώχεια και την πείνα…

του Γ. Ζαμπετάκη

Σύμφωνα με την Εφημερίδα των Συντακτών,

«Κάθε επίσκεψη των καταναλωτών στο σουπερμάρκετ, στον φούρνο, στη λαϊκή ή στο μανάβικο επιφυλάσσει και μια δυσάρεστη έκπληξη. Οι τιμές από εβδομάδα σε εβδομάδα «τσιμπάνε». Σε άλλα είδη ανεπαίσθητα, σε άλλα κραυγαλέα. Τα νοικοκυριά μετρούν τον πληθωρισμό της επιβίωσης με έναν ρυθμό πολύ πιο ραγδαίο από αυτόν της στατιστικής.

Ίσως το πιο αποκαλυπτικό στοιχείο είναι της Eurostat που δημοσιοποιήθηκε στις 19.9.22. Το ψωμί, το αρχαιότερο και πιο στοιχειώδες είδος της καθημερινής διατροφής εκατομμυρίων Ευρωπαίων, έχει ανατιμηθεί με ρυθμό διπλάσιο από τον πληθωρισμό. Στην Ελλάδα αυξήθηκε 23% τον τελευταίο χρόνο, με ρυθμό διπλάσιο από τον γενικό δείκτη τιμών. Η ΕΛΣΤΑΤ μετρά τον ετήσιο πληθωρισμό της διατροφής πάνω από το 13%. Αλλά αυτό δεν αποτυπώνει τον σκληρό πυρήνα των ανατιμήσεων που περνούν στα ράφια των σουπερμάρκετ μέρα με τη μέρα σε βασικά και αναντικατάστατα είδη διατροφής και πρώτης ανάγκης.

Είναι προφανές ότι ο βασικός παράγοντας των ανατιμήσεων, που αναγκάζουν τα νοικοκυριά να κόβουν ακόμη και από τη διατροφή, είναι η ενεργειακή κρίση, η κερδοσκοπία στα διεθνή χρηματιστήρια εμπορευμάτων και η πολιτική αβουλία των κυβερνήσεων να παρέμβουν στις ανεξέλεγκτες αγορές.

Υπάρχει φυσικά και ένας βαθμός εγχώριας κερδοσκοπίας στις αυξήσεις που αδειάζουν το καλάθι του νοικοκυριού, αλλά το μείζον πρόβλημα είναι το πολιτικό. Από τη μια πλευρά οι κυβερνήσεις της Ε.Ε., με πιο χαρακτηριστική και ακραία την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αρνούνται να βάλουν αποφασιστικό φραγμό στην κερδοσκοπία που αναπτύσσεται με πρόσχημα τον πόλεμο στην Ουκρανία σε βασικά κοινωνικά αγαθά, που μέρος της αποκαλύπτεται στα ουρανοκατέβατα κέρδη των ενεργειακών κολοσσών.

Από την άλλη πλευρά, ενώ αρνούνται να ανακουφίσουν τους πολίτες με μειώσεις σε ΦΠΑ και ειδικούς φόρους σε είδη πρώτης ανάγκης, μην τυχόν και χαθούν φορολογικά έσοδα, τάζουν μικρο-επιδόματα στους φτωχότερους των φτωχών. Αυτή όμως είναι συνταγή διαιώνισης της ακρίβειας. Και για ορισμένους στη βάση της κοινωνικής πυραμίδας μπορεί να σημαίνει ακόμη και ακραία διατροφική υστέρηση».

Αυτά σημειώνει η εν λόγω εφημερίδα.

Ο πληθωρισμός της επιβίωσης | Η Εφημερίδα των Συντακτών (efsyn.gr)

Και είναι κάτι που έχω γράψει πάμπολλες φορές εδώ...

Χωρίς γενναία μείωση των φόρων και του ΦΠΑ σε βασικά είδη διατροφής, πολλοί συμπολίτες μας θα βρεθούν αντιμέτωποι με το φάσμα της φτώχειας αλλά και της πείνας. Και εμείς… απλά θεατές στο κακόβουλο έργο  αυτό…

Φθινοπωρινή ισημερία

 

«’Oποιος αρνείται να προσαρμοστεί πεθαίνει»…

του Γ. Ζαμπετάκη

Σήμερα, μπαίνουμε και αστρολογικά στο φθινόπωρο. Ένα φθινόπωρο με πολλές προκλήσεις και απειλές. Η κυβέρνησή μας εδώ και πολλές εβδομάδες έχει χάσει κάθε επαφή με τα πραγματικά προβλήματα του κόσμου. Το σκάνδαλο των υποκλοπών έχει δυσφημίσει την χώρα μας σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η ακρίβεια σκοτώνει τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις. Ο χειμώνας προβλέπεται πολύ δύσκολος για όλους μας. Και μέσα σε όλα αυτά, έχουμε και υπουργικές δηλώσεις ότι ο χειμώνας θα είναι σαν τον χειμώνα του 1942, όταν η Ελλάδα ήταν υπό γερμανική κατοχή. Απίστευτη έλλειψη ενσυναίσθησης.

Στην ΔΕΘ, ο πρωθυπουργός μοίρασε καθρεφτάκια προς ιθαγενείς…επιδόματα της πλάκας χωρίς μειώσεις σε ΦΠΑ και φόρους. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν άκουσαν τίποτα σχετικό με αυτές. Η ραχοκοκαλιά της ελληνικής οικονομίας έχουν αφεθεί στην τύχη τους.

Και η κυνικότητα των κυβερνώντων φαίνεται να συνοψίζεται στην φράση: «όποιος αρνείται να προσαρμοστεί πεθαίνει»…

Tης μύγας το ξύγκι και ο σκύλος της κερδοσκοπίας…Που δεν γαυγίζει αλλά δαγκώνει άσχημα…

 Του Γιάννη Ζαμπετάκη*

Σε ένα πρόσφατο κείμενό της, η αρχισυντάκτριά μας στο cibum.gr, Ελένη Τσαγκά Έχει τελικά, η μύγα ξύγκι; – Cibum στις 27 Ιούνη ανέλυσε διεξοδικά το θέμα της ακρίβειας στην Ελλάδα μέσα από αναφορές σε… αέρα κοπανιστό και στης μύγας το… ξύγκι!

Συνεχίζοντας σε αυτό το θέμα, η Εφημερίδα των Συντακτών (ΕΦΣΥΝ) έκανε ένα εκτενές ρεπορτάζ στο θέμα της ακρίβειας και του πληθωρισμού. Η μεγάλη «αρπαχτή» με τον υψηλό πληθωρισμό | Η Εφημερίδα των Συντακτών (efsyn.gr)

«Σύνδρομο πνιγμού» για τα λαϊκά νοικοκυριά

Κυβερνητικά στελέχη υποδέχονται με χαμόγελα τις υψηλές πτήσεις του πληθωρισμού, επειδή θα μειώσει το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ. Αρκεί, λένε, να «κρατήσει για λίγο». Δηλαδή μόνο για το 2022. Εδώ ακριβώς κρύβεται η «μεγάλη αρπαχτή» της εξυγίανσης των δημοσιονομικών στοιχείων μέσω του υψηλού πληθωρισμού: ο επίσημος Εθνικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή μπορεί να μειωθεί το 2023, αλλά αυτό σημαίνει μόνο ότι θα μειωθεί το ποσοστό περαιτέρω αύξησης των τιμών. Το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό: οι συνέπειες του υψηλού πληθωρισμού, το 2022 και το 2023, θα «γράψουν» μεσομακροπρόθεσμα, καθώς θα ενσωματωθούν με μόνιμο τρόπο στα δημοσιονομικά στοιχεία αλλά και στο κόστος διαβίωσης των λαϊκών νοικοκυριών:

● Το ονομαστικό ΑΕΠ θα συνεχίσει να αυξάνεται πάνω στις βάσεις που θα διαμορφώσει ο υψηλός πληθωρισμός το 2022.

● Το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ θα συνεχίσει να μειώνεται ως συνέπεια των μόνιμων επιπτώσεων της αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ το 2022.

● Η επίδραση του υψηλού πληθωρισμού στο έλλειμμα ως ποσοστού του ΑΕΠ θα είναι επίσης θετική.

● Τέλος, μόνιμη και καθόλου προσωρινή θα είναι η βαριά επίδραση του υψηλού πληθωρισμού για τα λαϊκά νοικοκυριά, καθώς οι τιμές τα επόμενα έτη θα συνεχίσουν να «χτίζονται» πάνω στα υψηλά επίπεδα του 2022.

Ετσι, η δημοσιονομική «ανάσα» είναι συνώνυμη του «συνδρόμου πνιγμού» για τα λαϊκά νοικοκυριά, που καλούνται για δεύτερη φορά ύστερα από τη μνημονιακή «δημοσιονομική εξυγίανση» να χρηματοδοτήσουν με μια γενναία πραγματική μείωση του μισθού τους τη νέα «εξυγίανση» των δημόσιων οικονομικών (Η πρόσφατη αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 7,5% έχει ήδη «εξουδετερωθεί» από την αύξηση του επίσημου Δείκτη Τιμών. Αν, μάλιστα, πάρουμε υπόψη ότι η ακρίβεια είναι υπερδιπλάσια του επίσημου πληθωρισμού, έχουμε ήδη σημαντική μείωση του πραγματικού μισθού!).

Αν υπάρχει κάτι πραγματικά προσωρινό εδώ, αυτό είναι η (ισχνή ούτως ή άλλως) επίδραση των κυβερνητικών μέτρων για την ακρίβεια. Ο επιδοματικός, προσωρινός και ανεπαρκής χαρακτήρας τους κρατάει τον «σκύλο» της κερδοσκοπίας χορτάτο, ενώ μειώνει τη φτωχική «πίτα» των λαϊκών νοικοκυριών. Στο μεταξύ οι εκπρόσωποι των αγορών καλοδέχονται τον υψηλό πληθωρισμό αρκεί να μην οδηγήσει σε ύφεση και χρηματοπιστωτική κρίση. Γιατί τότε το πρόβλημα περνάει από την πλευρά του λαϊκού εισοδήματος (και) στα κέρδη…

Η γνώμη μας: Mε μέτρα ασπιρίνες που παίρνει η Ελληνική κυβέρνηση, οι πιο αδύναμοι οικονομικά θα «πονέσουν» ακόμα περισσότερο. Η ψαλίδα ανάμεσα στους «προνομιούχους» και στους μη «προνομιούχους» ανοίγει συνεχώς. Μόνο αν μειωθεί ο ΦΠΑ σε τρόφιμα πρώτης ανάγκης και σε καύσιμα μπορεί να δοθεί μια πραγματική βοήθεια στους συνανθρώπους μας που την έχουν πιο πολύ ανάγκη. Παράλληλα το οικονομικό επιτελείο θα πρέπει να δει και το θέμα των άμεσων φόρων – μείωση των φορολογικών συντελεστών για τα χαμηλά εισοδήματα.

Η ακρίβεια των τροφίμων

 

Πηγή : Κουτί της Πανδώρας

Τις τελευταίες μέρες όλοι μιλάμε για την ακρίβεια που έχει χαρακτηριστικά καταιγίδας. Άλλοι λένε ότι για αυτό το κύμα ακρίβειας φταίει το πιο ακριβό πετρέλαιο, άλλοι μιλάνε για τον καιρό (καύσωνας) και την επίδρασή του στην αγροτική παραγωγή και άλλοι (στην κυβέρνηση κυρίως) (παρα)μιλάνε για τα υψηλά επίπεδα ρυθμού ανάπτυξης και άρα τιμών του καταναλωτή.

Χωρίς να θέλουμε να επιβεβαιώσουμε ή να απορρίψουμε τα λεγόμενα όλων αυτών, ας μιλήσουμε για τον τομέα των τροφίμων, ένα τομέα στον οποίο διδάσκω ως μέλος ΔΕΠ επί 23 συναπτά έτη.

Η ακρίβεια, κατά την άποψή μας, στα τρόφιμα είναι το συνδυαστικό αποτέλεσμα τριών παραμέτρων. Ας τα δούμε.

 

1. Ολιγοπώλιο σε διεθνές επίπεδο

2. Ανύπαρκτη Επιτροπή Ανταγωνισμού στην Ελλάδα

3. Έλλειψη σοβαρού καταναλωτικού κινήματος στην Ελλάδα.

 

Στο πρώτο σημείο, πρέπει να δούμε πόσες μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες λειτουργούν σε διεθνές επίπεδο. Υπάρχουν κολοσσοί (π.χ. Ferrero, General Mills, Grupo Bimbo, Kellogg's, Kraft Foods, Mars, Nestlé, PepsiCo, the Coca-Cola Company και Unilever) που κατέχουν πλήθος εταιρείων και άρα εν δυνάμει ελέγχουν τις τιμές σε πλήθος τροφίμων. Mια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο αρκεί για να δούμε πόσες εταιρείες λειτουργούν κάτω από την ομπρέλα της Unilever. Συνεπώς, θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν σε διεθνές επίπεδο οι μεγάλοι κολοσσοί στον τομέα των τροφίμων λειτουργούν υπό καθεστώς πλήρους ανταγωνισμού. Στις 9 Οκτωβρίου 2018, μάθαμε ότι πρόστιμο συνολικού ύψους 27.561.704,7 ευρώ επέβαλε η Ολομέλεια της Επιτροπής Ανταγωνισμού στην εταιρεία Ελαΐς - Unilever, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα για παράβαση των άρθρων 1 και 2 του ν. 703/1977 (πλέον άρθρων 1 και 2 ν. 3959/2011), σχετικά με τις συμφωνίες συνεργασίας της εταιρείας με το λιανεμπόριο και το χονδρεμπόριο για τη διάθεση των προϊόντων μαργαρίνης. Άρα;

Στο δεύτερο σημείο, θα πρέπει να αναρωτηθούμε γιατί η θέση της Επιτροπής Ανταγωνισμού είναι πολιτική θέση, δηλαδή η εκάστοτε κυβέρνηση μπορεί να επιλέγει πρόσωπο της δικής της επιλογής (και επιρροής;) για την θέση αυτή. Κατά την γνώμη μας, αυτή η θέση θα πρέπει να είναι πολυετής και να δίνεται σε άνθρωπο της αγοράς και γνώστη των τεχνοκρατικών και ανταγωνιστικών πρακτικών.

Στο τρίτο σημείο, πρέπει να αποδεχθούμε ότι το να ζητάμε να υπάρξει σοβαρό καταναλωτικό κίνημα στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας ίσως να είναι ουτοπικό αλλά μόνο αν υπάρξει μια σοβαρή, ανεξάρτητη και δυναμική οργάνωση καταναλωτών, τότε μόνο ο καταναλωτής (δηλαδή όλοι εμείς!) θα μπορέσει να εφαρμόσει πρακτικά πίεση σε εταιρείες που πουλάνε ανεξήγητα ακριβά τρόφιμα.

Αυτά τα τρία στοιχεία θα πρέπει να μας απασχολήσουν αν θέλουμε να ασχοληθούμε σοβαρά με τα αίτια της ακρίβειας στον τομέα των τροφίμων.

Τέλος, για να υπάρξει άμεσα μια ανακούφιση των καταναλωτών θα πρέπει να μηδενιστεί ο ΦΠΑ σε τρόφιμα πρώτης ανάγκης. Και ούτε εδώ δεν χρειάζεται να ανακαλύψουμε τον τροχό, ας δούμε τα ποσοστά ΦΠΑ σε άλλες χώρες της ΕΕ και ας τους μιμηθούμε μειώνοντας τον ΦΠΑ. Απλά και άμεσα. Και μετά, ας δούμε τα παραπάνω τρία σημεία.

* Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Πρόεδρος Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία
(ioannis.zabetakis@ul.ie, @yanzabet)