Quo vadis Norvegiae?

 από το cibum.gr

 

Θέμα χρόνου να μολυνθεί η τροφική αλυσίδα…

= = = = = = 

Διαβάζω στον Guardian μια δυσάρεστη εξέλιξη:

Norway to allow mining waste to be dumped in fjords

https://www.theguardian.com/world/2024/jan/12/norway-to-allow-mining-waste-to-be-dumped-in-fjords

“Μετά από μια διαμάχη 15 ετών, η ιδιωτική εταιρεία Nordic Mining έλαβε το πράσινο φως να απορρίψει 170 εκατομμύρια τόνους απορριμμάτων εξόρυξης στον πυθμένα του φιόρδ Førde, τα οποία οι επικριτές λένε ότι θα απειλήσουν τη θαλάσσια ζωή και θα θέσουν σε κίνδυνο τη βιοποικιλότητα.”

Παρά τις προσπάθειες ακτιβιστών “Friends of the Earth, Norway” για να μην απορρίπτονται απόβλητα από εξορύξεις στα φιόρδ της χώρας, η κυβέρνηση προχώρησε νομοθετώντας αυτήν την αποτρόπαια περιβαλλοντική πράξη. Ακόμα και το  Norwegian Institute of Marine Research γνωμοδότησε ενάντια στην απόρριψη των αποβλήτων.

Οι ακτιβιστές δεν μπορούν να συνεχίσουν τον νομικό τους αγώνα ενάντια στην Κυβέρνηση.

Και αυτό μου θύμισε την ομάδα μας (π. Ιωάννης Οικονομίδης, τον αείμνηστο Θανάση Παντελόγλου και μένα) όταν παλεύαμε με τα “θεριά” σε Ασωπό και Μεσσαπία και Σκουριές…αλλά δεν είχαμε πλέον τα χρήματα να συνεχίσουμε την πάλη.

Μια αντίστοιχη πάλη που είχα την τιμή να συμμετάσχω εδώ στην “πολιτισμένη” Ιρλανδία ήταν η υπόθεση της εταιρείας που διαχειρίζεται το Irish Cement Factory στο προάστιο Raheen της πόλης του Λίμερικ.

Παρά τις προσπάθειές μας ( https://izab.net/blog/3-days-of-epa-oral-hearing-we-have-not-become-any-wiser/ ), η EPA (περιβαλλοντική επιτροπή της Ιρλανδίας) προχώρησε στην αδειοδότηση της εταιρείας να καίει τοξικά απόβλητα στο τσιμεντάδικο της Irish Cement Factory. Ο καπνός όμως θα είναι ρυπασμένος με τοξικά μικροσωματίδια που με την βροχή θα ρυπάνουν το έδαφος και το χορτάρι που τρώνε οι αγελάδες και έτσι είναι απλά θέμα χρόνου να επιμολυνθεί η διατροφική αλυσίδα…

 

Συγκλονιστική έρευνα για την παρουσία των “Για πάντα χημικών” PFAS στην Ελλάδα

 Μελέτη του Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών που δημοσιοποιείται 2,5 χρόνια μετά, από τους Reporters United…

Του Γιάννη Ζαμπετάκη*

Αποκαλυπτικό είναι το άρθρο των Reporters United που αποκαλύπτει δεκάδες «επιβεβαιωμένες» και «πιθανολογούμενες» εστίες ρύπανσης από τις χημικές ενώσεις PFAS στην Ελλάδα.

Οι PFAS είναι πολυ-φθοριωμένες αλκυλο-ενώσεις με εξαιρετικά μεγάλη τοξικότητα. Είναι τοξικές γιατί παραμένουν στο περιβάλλον για… πάντα και για αυτό ονομάζονται «αιώνια χημικά».

Η Περιφέρεια Αττικής κρατούσε μυστική για 2,5 χρόνια την μελέτη Τμήματος Χημείας του Πανεπιστημίου Αθηνών η οποία καταγράφει σοβαρές υπερβάσεις των ορίων ρύπανσης από PFAS στον Ασωπό, υπερβάσεις που «υποδεικνύουν κύκλους βιομηχανικής δραστηριότητας / ρίψεις». Η διασυνοριακή έρευνα Αιώνια Χημικά (Forever Pollution) έγινε σε συνεργασία με τις εφημερίδες Monde, Süddeutsche Zeitung, Guardian και άλλα 14 ευρωπαϊκά ΜΜΕ.

Το χρονικό

Το 2017 η Περιφέρεια Αττικής ανέθεσε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών τη διενέργεια μελέτης για την παρακολούθηση της ποιότητας των υδάτων στον Ασωπό. Το 2020 η μελέτη παραδόθηκε από τον καθηγητή Αναλυτικής Χημείας Νίκο Θωμαΐδη στην Περιφέρεια Αττικής. Παρέμεινε όμως μέχρι και σήμερα, δυόμιση χρόνια μετά, κλειδωμένη στα συρτάρια της Περιφέρειας, παρά τα αιτήματα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Ωρωπού και το εύλογο δημόσιο συμφέρον. Το επίσημο αίτημα του Reporters United για χορήγηση της έρευνας προωθήθηκε στο γραφείο του Περιφερειάρχη και εκεί χάθηκαν τα ίχνη του. Παρόλα αυτά, το Reporters United απέκτησε πρόσβαση στην έκθεση και την παρουσιάζει για πρώτη φορά στο κοινό. (Η σύνοψη της έκθεσης είναι διαθέσιμη εδώ ενώ το πλήρες κείμενο εδώ.) Τα νέα δεν είναι ευχάριστα!

Οι υπερφθοριωμένες ουσίες έχουν ρυπάνει και τα ιζήματα του ποταμού αλλά και τα υπόγεια ύδατα της περιοχής, με συγκεντρώσεις που επίσης χαρακτηρίζονται ως hotspot (180 ng/L).

Όπως είναι σαφές από την τεχνική έκθεση, στον Ασωπό αφθονούν υπερφθοριωμένες ενώσεις που κανονικά δεν θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται πλέον- τα οξέα PFOS και PFOA, που βρίσκονται υπό κατάργηση με βάση την Ευρωπαϊκή Οδηγία για τους έμμονους οργανικούς ρύπους ήδη από το 2006. Μια άλλη υπερφθοριωμένη ένωση, η PFHxA έχει την «τιμή» να εμφανίζεται παντού – όχι μόνο στα επιφανειακά ύδατα του ποταμού, στα ιζήματα και στον υπόγειο υδροφορέα, αλλά και σε μία από τις πηγές πόσιμου νερού της περιοχής, όπου η συγκέντρωση μετρήθηκε στα 44,9 ng/L.

Κάπου εδώ ξεκινάει η συζήτηση για το ποια επίπεδα υπερφθοριωμένων ουσιών είναι ασφαλή στο πόσιμο νερό. Σύμφωνα με τα ισχύοντα σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οτιδήποτε κάτω από 100 ng/L είναι ασφαλές. Όμως τα τελευταία χρόνια τα ασφαλή επίπεδα χαμηλώνουν διαρκώς, όσο έρχεται στο φως νέα γνώση. Στην πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την αναθεώρηση της Οδηγίας για τα Νερά, το ανώτατο όριο στο πόσιμο νερό και στα υπόγεια ύδατα πέφτει στα 4,4 ng/L. Στη Δανία τα ασφαλή επίπεδα ορίζονται ήδη στα 2 ng/L. Τον Ιούνιο του 2022, η Υπηρεσία Περιβάλλοντος των ΗΠΑ ανακοίνωσε συνιστώμενα όρια για το πόσιμο νερό μόλις 0,004 ng/L για το PFOA και 0,02 ng/L για το PFOS – τιμές 1.000 φορές χαμηλότερες από τα προηγούμενα συνιστώμενα όρια του 2016. Το νέο όριο για το PFOA είναι 125.000 φορές χαμηλότερο από την οριακή τιμή της ΕΕ για τη συνολική ποσότητα PFAS σε ένα δείγμα. (Στην Ελλάδα δεν υπάρχει ανώτερο όριο, συνεπώς ισχύει το ευρωπαϊκό).

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των Reporters United, οι ρεπόρτερ απεύθυναν ερωτήματα σχετικά με τη χρήση PFAS στους πιθανολογούμενους βιομηχανικούς χρήστες που βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια: Μεταξύ άλλων, στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας και τη Fraport για τα αεροδρόμια, στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας για τις στρατιωτικές βάσεις, στις εταιρείες Motor Oil και ΕΛΠΕ για τα διυλιστήρια, στην εταιρεία Ηλέκτωρ για τους βιολογικούς καθαρισμούς και στις βιομηχανίες ElvalHalcor και ΛΑΡΚΟ. Μέχρι αυτή τη στιγμή, κανείς δημόσιος φορέας και καμία ιδιωτική εταιρεία δεν έχουν απαντήσει…

Από την πλευρά της ελληνικής πολιτείας οι μετρήσεις ποιότητας των υδάτων που γίνονται από το Γενικό Χημείο του Κράτους και παραδίδονται στη Γενική Διεύθυνση Υδάτων του Υπουργείου Ενέργειας δεν δημοσιεύονται. Ούτε από την πλευρά της βιομηχανίας υπάρχουν στοιχεία για ρύπανση από PFAS. Ακόμη και οι μεγαλύτερες βιομηχανίες, που είναι υποχρεωμένες από την ΕΕ να συλλέγουν και να διαβιβάζουν στοιχεία για την ρύπανση που προξενούν οι δραστηριότητές τους, δεν υποχρεούνται να δίνουν στοιχεία για τα PFAS, καθώς τα PFAS δεν υπάγονται στην ισχύουσα ευρωπαϊκή Οδηγία για τους βιομηχανικούς ρύπους. 

«Λόγω των ιδιαίτερων ιδιοτήτων που τις χαρακτηρίζουν, οι ουσίες είναι συστατικό προϊόντων διαφόρων κατηγοριών: ηλεκτρονικών, ιατροτεχνολογικών, χαλιών, πυροσβεστικών αφρών, υφασμάτων», λέει στο Reporters United o γενικός διευθυντής της Ελληνικής Ένωσης Χημικών Βιομηχανιών Πάνος Σκαρλάτος, προσθέτοντας ότι «τα προϊόντα στο τέλος του κύκλου ζωής τους σε κάποιο βαθμό μπορεί να περιέχουν PFAS. Αποτελεί αντικείμενο των νομοθετικών πρωτοβουλιών για την κυκλική οικονομία κατά πόσο και με ποιες προϋποθέσεις τα προϊόντα θα ανακυκλώνονται στο μέλλον». 

Oι ασθένειες που προξενούνται από την υψηλές συγκεντρώσεις PFAS εκτιμάται ότι κοστίζουν στα ευρωπαϊκά συστήματα υγείας από 52 έως 84 δισ. ευρώ ετησίως. Το κόστος για τα συστήματα υγείας μπορεί μόνο να αυξηθεί, γιατί οι υπερφθοριωμένες ουσίες συσσωρεύονται όλο και περισσότερο στο περιβάλλον το νερό και την τροφική αλυσίδα. Πριν λίγους μήνες προξένησε παγκόσμιο σοκ έρευνα που ανίχνευσε PFAS στο νερό της βροχής στο Θιβέτ και στο χιόνι που πέφτει στην Ανταρκτική. Όταν απελευθερώνονται στο περιβάλλον εκατομμύρια τόνοι ουσιών που όχι μόνο δεν αποδομούνται αλλά μετακινούνται και συσσωρεύονται, είναι εύλογο ότι κάποια στιγμή θα ανιχνεύονται παντού.

Καταλήγοντας, θα πρέπει να επισημάνουμε την αξία αυτού του ρεπορτάζ, το γεγονός ότι έχουν γίνει προσπάθειες να μπει στο «συρτάρι» (σας θυμίζει κάτι από… Τέμπη;) αλλά και να δούμε, στη βιομηχανία τροφίμων και νερού, αυτούς τους ανερχόμενους κινδύνους που επιμολύνουν το νερό και την διατροφική αλυσίδα.

Έρευνα συνδέει την ατμοσφαιρική ρύπανση με αυτισμό στα παιδιά και κατάθλιψη

 Η ατμοσφαιρική ρύπανση μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλική βλάβη, αυξάνοντας τον κίνδυνο κατάθλιψης, άγχους και αυτισμού στα παιδιά, σύμφωνα με επιστημονική μελέτη. 

Οι επιστήμονες μελέτησαν 3.515 παιδιά στο Ρότερνταμ ηλικίας εννέα έως 12 ετών. Παρακολουθούνταν σε μηνιαία βάση από τη σύλληψη και μέχρι την ηλικία των 8,5 ετών. Διαπίστωσαν ότι όσα μεγάλωσαν γύρω από πολυσύχναστους δρόμους είχαν αφύσικη λευκή ουσία στον εγκέφαλό τους. Η λευκή ουσία είναι ένα τεράστιο δίκτυο ινών που συνδέει νευρώνες. Όσο μεγαλύτερη ήταν η έκθεση στην ατμοσφαιρική ρύπανση, ιδιαίτερα στη μήτρα και πριν από την ηλικία των πέντε ετών, τόσο μεγαλύτερη ήταν και η επίδραση στον εγκέφαλο των παιδιών.

πηγή : ΕΦΣΥΝ 

Όχι άλλα χημικά στα τρόφιμα!

 Του Γιάννη Ζαμπετάκη*

Η είδηση έρχεται από τον Guardian και δημοσιεύθηκε στις 25 Απρίλη.

Χιλιάδες τοξικών χημικών ενώσεων θα απαγορευθούν σύντομα σύμφωνα με νέες οδηγίες στην Ευρώπη.

Είναι ίσως οξύμωρο ένας Χημικός τροφίμων, όπως είναι ο γράφοντας, να είναι κατά των χημικών ενώσεων. Ας το δούμε όμως αυτό από την οπτική γωνία της διατροφής και της υγείας του ανθρώπου.

Σήμερα, υπάρχουν πάνω από 190 εκατομμύρια συνθετικών χημικών ενώσεων και κάθε 1,4 δευτερόλεπτο που περνά παράγεται και μια καινούργια χημική ένωση.

Αυτές οι ενώσεις δεν κάνουν την ζωή μας καλύτερη όμως! Απλά μεγαλώνουν τον τζίρο της χημικής βιομηχανίας. Μιας βιομηχανίας που αξίζει σήμερα 5 τρις δολλάρια και αυτή η αξία της θα διαπλασιασθεί μέχρι το 2030 ενώ θα τετραπλασιασθεί μέχρι το 2060.

Η ρύπανση με χημικές ενώσεις έχει φτάσει όμως σε κρίσιμα όρια. Αν συνεχισθεί η ρύπανση με τον σημερινό ρυθμό, σε λίγο θα εξαφανισθούν οι φάλαινες. Παράλληλα, η ανθρώπινη γονιμότητα βαίνει μειούμενη μιας και πολλές χημικές ενώσεις διαταράσσουν την ορμονική ισορροπία του ανθρώπου με αποτέλεσμα να έχουμε μείωση της γονιμότητας τόσο στις γυναίκες όσο και στους άνδρες. Και παράλληλα, πάνω από 2 εκατομμύρια θάνατοι κάθε χρόνο οφείλονται στη χημική ρύπανση.

Ποιο είναι το ζητούμενο λοιπόν;

Πολύ απλά.

Να μειώσουμε το χημικό φορτίο των τροφίμων μας. Χρησιμοποιώντας λιγότερα χημικά στην παραγωγή των πρώτων υλών αλλά και στην επεξεργασία των τροφίμων. Δύσκολο το στοίχημα αλλά όσες εταιρείες αναπροσαρμόσουν τις διαδικασίες τους υπό αυτό το πρίσμα, μπορούν να «βγουν μπροστά» στον ανταγωνισμό για πιο υγιεινά τρόφιμα.

Τα πλαστικά, o Βαλεντίνος και οι ευθύνες της βιομηχανίας τροφίμων

Πηγή: cibum.gr

 

Του Γιάννη Ζαμπετάκη*

Το έχουμε δει να στραγγαλίζει τη ζωή στους βαθύτερους ωκεανούς και στα ψηλότερα βουνά. Τώρα σοκαριστικές μελέτες εντοπίζουν πλαστική ρύπανση παντού: στη βροχή, στο φαγητό μας, στο νερό που πίνουμε, ακόμα και στον ανθρώπινο πλακούντα! Δηλητηριάζει εμάς – κι όλη τη ζωή στη Γη.

Αυτή τη στιγμή, ο ΟΗΕ εξετάζει μια νέα φιλόδοξη διεθνή συνθήκη για την αντιμετώπιση της πλαστικής ρύπανσης. Αν οι χώρες συμφωνήσουν, έχουμε μια πραγματική ευκαιρία να καθαρίσουμε τον πλανήτη μας! Αλλά μεγάλοι ρυπαντές προσπαθούν ήδη να αποδυναμώσουν την πρόταση.

Το πλαστικό είναι τοξικό απ’ τη στιγμή που ξεκινά η παραγωγή του. Προέρχεται απ’ τα ίδια βρώμικα ορυκτά καύσιμα που πυροδοτούν την κλιματική κρίση. Και δεν αποσυντίθεται! Ένα πλαστικό μπουκάλι διασπάται σε μικροσκοπικά, αόρατα κομματάκια που μπορούν να ταξιδέψουν ανά τον κόσμο μέσω νερού κι αέρα, μολύνοντας τις θάλασσες και τα ποτάμια μας, ακόμα και το σώμα μας!

Ακόμα κι η βροχή είναι μολυσμένη με πλαστικό. Επιστήμονες στις ΗΠΑ ανακάλυψαν πως 1.000 τόνοι μικροπλαστικών πέφτουν σε προστατευόμενους εθνικούς δρυμούς ετησίως – είναι σαν να βρέχει πάνω από 120 εκατομμύρια πλαστικά μπουκάλια!

Tα πλαστικά μικροσωματίδια υπάρχουν πλέον παντού στον πλανήτη μας! Κυριολεκτικά παντού, από το πιο βαθύ σημείο των ωκεανών μας (Μariana Trench στον δυτικό Ειρηνικό Ωκεανό) μέχρι τα πιο ψηλά όρη (στο όρος Έβερεστ βρέθηκαν μικροπλαστικά σε ύψος 27.690 πόδια, μόλις 1.345 πόδια πιο χαμηλά από την κορυφή!).

Αλλά τι μπορούμε να κάνουμε για αυτό;

Μα πολύ απλά…να μειώσουμε την χρήση των πλαστικών στις συσκευασίες τροφίμων. Δείτε σήμερα, του Αγίου Βαλεντίνου, τα υλικά της συσκευασίας και σκεφτείτε πόσα από αυτά είναι 100% ανακυκλώσιμα…Ελάχιστα…

Ο ρόλος της βιομηχανίας τροφίμων είναι εξαιρετικά σημαντικός και θα πρέπει να πάρει πρωτοβουλίες μείωσης των πλαστικών συσκευασιών αλλά και ενημέρωσης των καταναλωτών για να γίνεται καλύτερη και εκτενέστερη ανακύκλωση.

Προσωπικά, πιστεύω ότι ο καλύτερος τρόπος είναι να μειώσει η βιομηχανία των τροφίμων την χρήση πλαστικών και να αρχίσει να χρησιμοποιεί υλικά πιο φιλικά προς το περιβάλλον που να είναι 100% ανακυκλώσιμα. Και ας σταματήσουμε τις πρακτικές green washing (π.χ. το υλικό Τetra pak δεν είναι 100% ανακυκλώσιμο άρα δεν είναι και …τόσο φιλικό προς το περιβάλλον). Αλλά για το θέμα του green washing θα μιλήσουμε πιο εκτενώς σε άλλο μας σημείωμα.

*O Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Χημείας Τροφίμων, Πρόεδρος του τμήματος Βιολογικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Λίμερικ στην Ιρλανδία και “παίζει” πάντα Αριστερό Εξτρέμ.

H ρύπανση στη Σύρο και μερικές προτάσεις

 

Ενδείξεις για υψηλά επίπεδα βανάδιου, καδμίου, νικελίου, χρωμίου, μαγγανίου και κοβαλτίου, αρσενικού και μολύβδου που μπορούν να περάσουν από το ίζημα της θάλασσας στα μικρά ψάρια και από εκεί στα μεγαλύτερα ψάρια και να καταλήξουν στην διατροφική μας αλυσίδα, γράφει ο Γιάννης Ζαμπετάκης στο Κουτί της Πανδώρας.

* Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Πρόεδρος του Τμήματος Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία. Ο λογαριασμός του στο Twitter είναι το @yanzabet

= = = = = = = = = = = = = = = =  = = = = =  = = = = = = = = = = = =  = = = = = =

Σήμερα στο καρνάγιο του λιμανιού στη Σύρο, υπάρχουν ενδείξεις για πιθανά υψηλά επίπεδα βαρέων μετάλλων σύμφωνα με μία δειγματοληψία της οργάνωσης Aegean Rebreath και την ανάλυση του δείγματος από το ΕΛΚΕΘΕ, όπως βανάδιο, κάδμιο, νικέλιο, χρώμιο, μαγγάνιο και κοβάλτιο, αρσενικό και μόλυβδος. Αυτά τα βαρέα μέταλλα, μπορούν να περάσουν από το ίζημα της θάλασσας στα μικρά ψάρια και από εκεί στα μεγαλύτερα ψάρια και να καταλήξουν στην διατροφική μας αλυσίδα. Δηλαδή έχουμε το λεγόμενο φαινόμενο της βιοσυσσώρευσης. ΄Οσο πιο ψηλά πάμε στην διατροφική αλυσίδα τόσο μεγαλύτερα είναι τα επίπεδα των βαρέων μετάλλων. Αυτό το φαινόμενο ενδέχεται να έχει μεσοπρόθεσμα επίδραση στην τοπική αλιεία.

Σχετικά με την μοναδική μέχρι σήμερα μέτρηση, σύμφωνα με το Κοσμοδρόμιο, η Aegean Rebreath έχει δηλώσει ότι «Τα αποτελέσματα της μέτρησης μετάλλων σε δείγμα του πυθμένα για το νησί της Σύρου παραδόθηκαν μέσω email στο Υπουργείο Περιβάλλοντος, στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και στον Δήμο Σύρου-Ερμούπολης. Από την πρώτη στιγμή, τόσο δημοσίως όσο και σε δια ζώσης συναντήσεις εκπροσώπου του οργανισμού μας με τοπικούς φορείς, κατέστη σαφές ότι παραδώσαμε τα αποτελέσματα μίας μέτρησης που έγινε σε ένα συγκεκριμένο σημείο του νησιού. Τοποθετήσεις τρίτων περί του ότι ο οργανισμός μας δήθεν παρέδωσε σχετική μελέτη δεν αληθεύουν και δεν αποδεικνύονται. Εξ αρχής είχε γίνει ξεκάθαρο προς όλες τις κατευθύνσεις πως ο οργανισμός μας παρέδωσε πρωτογενή δεδομένα προς αξιοποίηση και περαιτέρω διερεύνηση από τις τοπικές και περιφερειακές αρχές».

Σύμφωνα με την ημερήσια εφημερίδα των Κυκλάδων Κοινή Γνώμη, οι τοπικοί πολιτικοί άρχοντες (Δήμος και Περιφέρεια) εξήγγηλαν στις 28 Απρίλη 2021 ότι «επιστημονικές απαντήσεις αναφορικά με το πολυσυζητημένο θέμα της θαλάσσιας και ατμοσφαιρικής ρύπανσης στο λιμάνι της Ερμούπολης, επιδιώκουν να αποκτήσουν η Περιφέρεια Ν. Αιγαίου και ο Δήμος Σύρου – Ερμούπολης, μέσω μελέτης που αποφάσισαν να εκπονήσει το Πολυτεχνείο Κρήτης. Οι δύο πλευρές της Περιφέρειας και του Λιμενικού Ταμείου Σύρου θα υπογράψουν προγραμματική σύμβαση με το αρμόδιο Πανεπιστημιακό Τμήμα που ειδικεύεται στο κομμάτι του υδάτινου περιβάλλοντος, προκειμένου να αποτυπωθεί η κατάσταση στο λιμάνι της Ερμούπολης και να υπάρξει αντιμετώπιση και λύση των όποιων προβλημάτων καταγραφούν. Τα παραπάνω γνωστοποίησαν στις 28 Απρίλη σε κοινή συνέντευξη τύπου ο Αντιπεριφερειάρχης Κυκλάδων, Γιώργος Λεονταρίτης και ο Δήμαρχος Σύρου – Ερμούπολης, Νίκος Λειβαδάρας, προκειμένου να μπει τέλος στον διχασμό που έχει προκαλέσει η συγκεκριμένη υπόθεση στην κοινωνία της πρωτεύουσας των Κυκλάδων». Εδώ η σχετική συνέντευξη των κ.κ Αντιπεριφερειάρχη και Δημάρχου.

Eπί αυτής της εξέλιξης θα θέλαμε να καταθέσουμε στο δημόσιο διάλογο τους εξής προβληματισμούς και προτάσεις:

1. Η επιλογή του ΑΕΙ που θα κάνει την μελέτη θα πρέπει να γίνει με επιστημονικά και αδιάβλητα κριτήρια,

2. Το καθ’ ύλην αρμόδιο ερευνητικό ινστιτούτο ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. θα πρέπει να συμμετέχει στην μελέτη και μάλιστα με πολύ ενεργό ρόλο,

3. Η χρηματοδότηση της μελέτης θα πρέπει να είναι εξ’ολοκλήρου από δημόσιους πόρους. Κάθε είδους συγχρηματοδότηση από ιδιώτες ή εταιρείες (και ειδικότερα από εταιρείες που δραστηριοπούνται στην χωροθετημένη περιοχή της μελέτης) θα μειώσει το κύρος και την αξιοπιστία της μελέτης και κάτι τέτοιο θα πρέπει να αποφευχθεί. Για να γίνουν δεκτά από την τοπική κοινωνία τα αποτελέσματα και τα πορίσματα της μελέτης, η μελέτη θα πρέπει να έχει την μέγιστη δυνατή αξιοπιστία!

4. Το πρωτόκολλο δειγματοληψίας και τα σημεία από τα οποία θα παρθούν δείγματα θα πρέπει να συνταχθεί και να ορισθούν, αντίστοιχα, σύμφωνα με τα διεθνή πρότυπα ISO και την διεθνή περιβαλλοντική πρακτική. 

5. Τέλος, θα πρέπει να βρεθεί ένας αξιόπιστος και ασφαλής τρόπος μεταφοράς των δειγμάτων από τα σημεία δειγματοληψίας στο ΑΕΙ που θα αναλάβει τις μετρήσεις.

Οι προτάσεις αυτές θα υποβληθούν και στους καθ’ ύλην αρμόδιους, τόσο στο Δήμο Σύρου-Ερμούπολης και στο Λιμενικό Ταμείο όσο και στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου.

 

 

 

Τα βαρέα μέταλλα, τα SLAPP και πώς πρέπει να δράσουμε;

 

Γράφει ο Γιάννης Ζαμπετάκης
Πρόεδρος Τμήματος Βιολογικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία
@yanzabet

πηγή: το Κουτί της Πανδώρας

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα της «ΕφΣυν» (3 Φλεβάρη και 4 Μάρτη, 2021), ιδιαίτερα ανησυχητικός για τη δημόσια υγεία στη Σύρο είναι ο εντοπισμός βαρέων μετάλλων από δείγματα που ελήφθησαν από την οργάνωση Aegean Rebreath στον πυθμένα του λιμανιού της Ερμούπολης και εστάλησαν στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ).

Στη Σύρο, μια περιβαλλοντική οργάνωση, το Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Πολιτών της Σύρου, που έθεσε καίρια ερωτήματα για τη ρύπανση στο λιμάνι, βρίσκεται αντιμέτωπη με αγωγή εταιρείας με την οποία διεκδικείται ως αποζημίωση το εξωφρενικό ποσό του 1.000.000 ευρώ για συκοφαντική δυσφήμηση, ηθική βλάβη και διαφυγόντα κέρδη.

Αυτή η ιστορία μου έφερε στο νου τον δικό μας αγώνα που έχουμε ξεκινήσει από το 2006 στα Οινόφυτα, στον Ασωπό, στο Δήμο Μεσσαπίων αλλά και στις Σκουριές.

Λες την άφοβη αλήθεια; Πάρε ένα SLAPP

Το ακρωνύμιο SLAPP μάς έρχεται από την αγγλική γλώσσα και σημαίνει πρακτικά αγωγές και μηνύσεις κατά ανθρώπων που συμμετέχουν στα κοινά. Το SLAPP είναι τα αρχικά των λέξεων Strategic Lawsuit Against Public Participation, σε ελεύθερη μετάφραση παραπέμπουν σε ποινικές στρατηγικές για να αποθαρρύνουν την ενασχόληση με τα κοινά.

Ο σκοπός του SLAPP είναι απλός: να «κόψουν τον βήχα» και εν τέλει να λογοκρίνουν φωνές που ασκούν δημόσια κριτική. Τα θύματα υπόκεινται σε εξευτελισμό και υπέρογκα δικαστικά έξοδα μέχρι που αργά ή γρήγορα αποθαρρύνονται, αποκαρδιώνονται και... σωπαίνουν. Στην Καλιφόρνια, τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά ώστε έχει θεσπιστεί και αντι-SLAPP νομοθεσία (California Code – Section 425.10) ώστε να προστατεύονται οι πολίτες που υπόκεινται σε SLAPP.

Μια «Στρατηγική Αγωγή κατά της Συμμετοχής του Κοινού» ( Strategic Lawsuit Against Public Participation – SLAPP) είναι μια αγωγή που έχει σκοπό να λογοκρίνει, να εκφοβίσει και να φιμώσει όσους ασκούν κριτική, επιβαρύνοντας τους με το κόστος της νομικής τους υπεράσπισης μέχρις ότου εγκαταλείψουν την κριτική ή την αντίθεσή τους. Ο τυπικός ενάγων μιας τέτοιας αγωγής SLAPP συνήθως δεν περιμένει να την κερδίσει. Οι στόχοι του ενάγοντα έχουν επιτευχθεί αν ο εναγόμενος υποκύψει στο φόβο, την τρομοκράτηση, τα αυξανόμενα δικαστικά έξοδα ή απλώς την εξάντληση και εγκαταλείψει την κριτική.  Mια αγωγή SLAPP μπορεί επίσης να εκφοβίσει άλλους και να τους αποτρέψει από τη συμμετοχή στο διάλογο (από την wikipedia.org).

Ο φόβος, η ρύπανση και οι Αγωνιστές

Σε όλο τον πολυετή αγώνα μου που ξεκίνησε το 2007 στον Ασωπό (μαζί με τους Συναγωνιστές μου σε Ασωπό, Μεσσαπία και Σκουριές) έχουν πολλοί από εμάς δεχθεί SLAPP. Αλλά αυτά τα SLAPP δεν καθαρίζουν τα ποτάμια και τα λιμάνια από τα βαρέα μέταλλα, φευ!

Η ρύπανση επεκτείνεται και η Πολιτεία απλά κωφεύει.

Στη Σύρο, στους ποταμούς Ασωπό και Μεσσάπιο σε Βοιωτία και Εύβοια και στους αντίστοιχους υδροφόρους ορίζοντες αλλά και στις Σκουριές τα ερωτήματα είναι απλά και ξεκάθαρα.

Γιατί δεν κάνουν τους απαραίτητους ελέγχους οι κατά τόπους Περιφέρειες και η Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ; Επειδή δεν έχει την απαραίτητη τεχνογνωσία ή μήπως οι λόγοι είναι «απλά» πολιτικοί;

Τα ερωτήματά μας είναι απλά και η απάντησή τους θα μπορούσε να είναι απλή και σύντομη σε μια Πολιτεία όμως που έμπρακτα προστατεύει το Περιβάλλον και τα νερά (γήινα και θαλάσσια). Στην Ελλάδα του 2021, όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και οι ενδεχόμενοι ρυπαντές κάνουν SLAPP για εκφοβισμό...Η ρύπανση όμως και τα βαρέα μέταλλα...φυγείν αδύνατον!

Πώς πρέπει να δράσουμε;

Στην περίπτωση των SLAPP, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να θυμηθούμε τον μύθο του Γολιάθ και του Δαβίδ. Ο μικρός Δαβίδ είναι οι αγωνιστές και ο Γολιάθ οι ρυπαίνοντες και το Κράτος.

Τι πρέπει να κάνουμε, εμείς οι αγωνιστές; Αναλύσεις, αναλύσεις και αναλύσεις. Αναλύσεις του νερού, των τροφίμων, των μετάλλων σε θάλασσα, σε γη και σε τρόφιμα.

Κάνοντας αυτές τις αναλύσεις, μπορούμε να αρχίσουμε να στοιχειοθετούμε την ρίζα του προβλήματος αλλά και την έκταση της ρύπανσης.

Συλλέγοντας αναλυτικά δεδομένα, θα είμαστε σε θέση να δείξουμε τόσο στο Κράτος (Περιφέρειες και ΥΠΕΚΑ) αλλά και στις επερχόμενες δίκες ότι δεν θα έπρεπε να είμαστε εμείς οι κατηγορούμενοι αλλά οι κατήγοροι!

Οι άνθρωποι που αγαπούν τον τόπο τους δεν ανέχονται να τον βλέπουν να ρυπαίνεται και να πεθαίνει σιγά-σιγά. Οι άνθρωποι αυτοί δεν θέλουν να τραβιούνται σε δικαστήρια ως κατηγορούμενοι. Οι αγωνιστές, όλοι μας, θέλουμε να μπορεί η συντεταγμένη Πολιτεία να προσδιορίζει τον ένοχο-ρυπαντή και να βάζει πρόστιμα στους ρυπαντές βάσει της νομικής αρχής «ο Ρυπαίνων πληρώνει». Και τα  πρόστιμα θα πρέπει να είναι ανάλογα της περιβαλλοντικής ζημιάς και του μεγέθους της ρύπανσης. Μόνο με την επιβολή αυστηρών προστίμων από το ΥΠΕΚΑ, θα τεθεί ένα τέλος στη ρύπανση του νερού, της θάλασσας και της διατροφικής αλυσίδας.

Αυτά τα πρόστιμα θα πρέπει να βασίζονται σε αναλύσεις όμως και αναλυτικά δεδομένα. Ποιος θα κάνει αυτές τις ακριβές αναλύσεις; Οι κατά τόπους περιβαλλοντικοί σύλλογοι; Αδύνατον!

Αυτό που επείγει λοιπόν είναι η επιστημονική, η νομική αλλά και η πολιτική προστασία των Αγωνιστών, των ανθρώπων που νοιάζονται για τον τόπο τους.

Συνεπώς, συνένοχοι στα διάφορα περιβαλλοντικά εγκλήματα στην Ελλάδα είναι και όσοι σιωπούν τόσο εκτός όσο και εντός Βουλής.

Ας ελπίσουμε ότι αυτές οι γράμμες θα κάνουν μερικά πολιτικά κόμματα να κάνουν αυτό που πρέπει να κάνουν για να προστατεύσουν τους αγωνιστές αλλά και να δώσουν ένα τέλος στην ρύπανση που σήμερα γίνεται σε Ασωπό, Εύβοια, Σκουριές και Σύρο.

Απτές πολιτικές αποδείξεις επιζητούνται από όλα τα κόμματα και ειδικά τα κόμματα της Αριστεράς!

Ζητάμε πολλά! Αλλά αν όχι εμείς, τότε ποιος; Και αν όχι τώρα, τότε πότε;

Το περιβάλλον, οι αγωνιστές και τα SLAPP

 

                Οι ανησυχητικές εξελίξεις στη Σύρο με τη μόλυνση στο λιμάνι της Ερμούπολης

πηγή: Κουτί της Πανδώρας

 

 

Τα νέα από την Σύρο

Σύμφωνα με την «ΕφΣυν» (3.2.2021), ιδιαίτερα ανησυχητικός για τη δημόσια υγεία στη Σύρο είναι ο εντοπισμός βαρέων μετάλλων από δείγματα που ελήφθησαν από την οργάνωση Aegean Rebreath στον πυθμένα του λιμανιού της Ερμούπολης και εστάλησαν στο Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών (ΕΛΚΕΘΕ).

Ακόμα πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι, παρά τις σχετικές αναφορές της συγκεκριμένης οργάνωσης αλλά και του Παρατηρητηρίου Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου και παρότι τα όρια που θέτει ο νόμος έχουν κατά πολύ ξεπεραστεί (Ν. 3983/2011) δεν έχει προχωρήσει επί πάνω από ένα χρόνο κάτι συγκεκριμένο ούτε από την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου, ούτε επίσης έγιναν έλεγχοι από τους Επιθεωρητές Περιβάλλοντος, όπως συνέστησε το ΥΠΕΝ σε συνεννόηση με το ΕΛΚΕΘΕ.

Το θέμα έφεραν πρόσφατα και στη Βουλή 26 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, για να ακολουθήσει πριν από λίγες μέρες άκρως απαξιωτική και επιθετική κατά του βουλευτή Νίκου Συρμαλένιου ανακοίνωση από το Εργοστασιακό Σωματείο Ναυπηγείων Σύρου.

Τον Σεπτέμβριο του 2019 ελήφθη για εξέταση δείγμα ιζήματος από τον πυθμένα του λιμανιού από την οργάνωση Aegean Rebreath, στο πλαίσιο του προγράμματος της ποιότητας των θαλασσίων υδάτων που διεξήγαγε.

Το δείγμα αυτό απεστάλη στα εργαστήρια του ΕΛΚΕΘΕ και τα αποτελέσματα των αναλύσεων έδειξαν τιμές συγκεντρώσεων βαρέων μετάλλων πολύ άνω των ορίων τα οποία αναφέρονται στην επιστημονική βιβλιογραφία και στον Ν. 3983/2011. Βάσει αυτών των στοιχείων, αναδείχθηκε η αναγκαιότητα για συστηματική έρευνα με σκοπό την καταγραφή της πραγματικής ρύπανσης και των ρυπαντών, καθώς και για τη διαδικασία της απορρύπανσης.

Σε απάντηση ερώτησης στη Βουλή του Κρ. Αρσένη (ΜέΡΑ25) τον Φεβρουάριο του 2020, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΝ αναγνώρισε την αναγκαιότητα διεξοδικής έρευνας. Στη συνέχεια, τον Μάιο του 2020, ο Δήμος Σύρου – Ερμούπολης δέχθηκε συγκεκριμένη πρόταση από το ΕΛΚΕΘΕ, την οποία κοινοποίησε προς την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου, αρμόδια κατά τον νόμο για τον έλεγχο των εκπομπών ρύπων στα παράκτια ύδατα.

Οπως υπογραμμίζουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, από τη συζήτηση στη Βουλή «φωτογραφήθηκε ως κύρια αιτία της ρύπανσης οι δραστηριότητες από τις γειτνιάζουσες ναυπηγοεπισκευαστικές εργασίες και, ειδικότερα, η χρήση ψηγματοβολών, υδροβολών και χρωματισμών πλοίων».

«Οι εργασίες αυτές, αν και λαμβάνουν χώρα εντός του πυκνοκατοικημένου αστικού ιστού, γίνονται χωρίς να χρησιμοποιούνται μέσα που να εμποδίζουν τη διασπορά της σκόνης των αποβλήτων των ψηγματοβολών, των υγρών αποβλήτων και της νέφωσης των υδροβολών, καθώς και των σταγονιδίων των χρωμάτων κατά τις βαφές, στην πόλη και στα νερά του λιμανιού.

Ειδικά για τα αερομεταφερόμενα σωματίδια των αποβλήτων των ψηγματοβολών και των σταγονιδίων των χρωμάτων και των υφαλοχρωμάτων, τα οποία είναι άκρως επικίνδυνα για την υγεία, δεν υπάρχει μηχανισμός αποτροπής της διασποράς τους στις κατοικημένες περιοχές και της εισχώρησής τους στον ανθρώπινο οργανισμό (μέσω πολλαπλών οδών), με προφανείς καταστρεπτικές επιπτώσεις» αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου.

Μέχρι και τις αρχές Φλεβάρη 2021 δεν είχε αναληφθεί καμία πρωτοβουλία παρά το πιθανό ενδεχόμενο να συνεχίζεται ανεμπόδιστα η ρύπανση. Σημειώνεται πως ο υφυπουργός Περιβάλλοντος σχολίασε στη Βουλή σχετικά: «Στο λιμάνι της Σύρου υπάρχουν πάρα πολλές δραστηριότητες, οι οποίες ενδεχομένως θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τέτοιες καταστάσεις». Δεν διευκρίνισε ποιες είναι αυτές οι δραστηριότητες. 

Επιπλέον, στη Βουλή ακούστηκε και το εξής εξωφρενικό: τόσο ο υφυπουργός όσο και η Διεύθυνση Περιβάλλοντος της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου ανέφεραν ότι δεν υπάρχουν θεσμοθετημένα όρια βαρέων μετάλλων για θαλάσσια ιζήματα στον βυθό! Αρα μπορεί κανείς να ρυπαίνει τον βυθό χωρίς να πληρώνει; Προφανώς όχι.

Αν η συσσώρευση των βαρέων μετάλλων στον βυθό οφείλεται σε ρυπογόνες δραστηριότητες, το μόνο αποδεκτό «όριο» είναι ότι απλά δεν θα έπρεπε να υπάρχουν εκεί, δεδομένου ότι σύμφωνα με το Π.Δ. 55/98: «Απαγορεύεται η απόρριψη στις ακτές, στα λιμάνια και στα ελληνικά χωρικά ύδατα πετρελαίου, πετρελαιοειδών μιγμάτων, επιβλαβών ουσιών ή μιγμάτων αυτών και πάσης φύσεως αποβλήτων λυμάτων και απορριμμάτων από τα οποία μπορεί να προκληθεί ρύπανση της θάλασσας και των ακτών».

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ρωτούν το ΥΠΕΝ «τι μέτρα πρόκειται να ληφθούν έτσι ώστε να διασφαλιστούν τόσο η απρόσκοπτη συνέχεια και ανάπτυξη της λειτουργίας του ναυπηγείου αλλά και των συναφών όμορων δραστηριοτήτων (καρνάγιο κ.λπ.) όσο και η πλήρης απορρύπανση του λιμένα της Ερμούπολης από τις δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις»;

Ακολούθησε η ανακοίνωση σε δεύτερο πρόσωπο του Σωματείου Εργαζομένων του Νεωρίου, στην οποία η οργάνωση «Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου» χαρακτηρίζεται ως «ένας αυθαίρετος σύλλογος κυρίως μη Συριανών που τους ενοχλούν όλα», ενώ γίνεται κατά μέτωπο επίθεση στο πρόσωπο του βουλευτή Ν. Συρμαλένιου:

«Εσύ, κ. Συρμαλένιε, τι συμφέροντα εξυπηρετείς; Εσύ πόσο καθυστερημένος μπορεί να είσαι; Εσύ τι ψέματα είπες για να σε ακολουθήσουν 25 υγιώς σκεπτόμενοι συνάδελφοί σου; Τους είπες ότι οι καρκινικοί δείκτες δεν έχουν καμία διαφορά από τα υπόλοιπα νησιά; Γιατί κύριε σε ενοχλεί η εργασία, η πρόοδος και η ανάπτυξη;..»

Ανεξάρτητα από την εμπρηστική ανακοίνωση, το πραγματικό ερώτημα είναι ποιος φορέας (και με ποια χρηματοδότηση) θα είναι η αναθέτουσα αρχή της σχετικής αναγκαίας μελέτης, το ΥΠΕΝ, η Περιφέρεια ή ο Δήμος Σύρου-Ερμούπολης; Εξάλλου, μόνο αν γίνει ολοκληρωμένη μελέτη θα προσδιοριστεί αν η συσσώρευση οφείλεται σε φυσικές διεργασίες ή έχει προκύψει από ρυπογόνες δραστηριότητες. Εκτός αν κάποιοι αρνούνται τους ελέγχους...

Οι αγωγές και οι Αγωνιστές

Σύμφωνα με την «ΕφΣυν» (4 Μάρτη 2021), μαίνεται ο επιχειρηματικός πόλεμος Ταβουλάρη - Ξενοκώστα γύρω από τα Νεώρια της Σύρου και της Ελευσίνας. Και ενώ διατυπώνονται εκατέρωθεν σοβαρές καταγγελίες ανάμεσα στους μετόχους της Νεώριον Συμμετοχών (ιδιοκτήτρια των Ναυπηγείων Ελευσίνας), στη Σύρο μια περιβαλλοντική οργάνωση, το Περιβαλλοντικό Παρατηρητήριο Πολιτών της Σύρου, που έθεσε καίρια ερωτήματα για τη ρύπανση στο λιμάνι, βρίσκεται αντιμέτωπη με αγωγή της εταιρείας ΟΝΕΧ Ελληνικά Ναυπηγεία Σύρου A.E. με την οποία διεκδικείται ως αποζημίωση το εξωφρενικό ποσό του 1.000.000 ευρώ για συκοφαντική δυσφήμηση, ηθική βλάβη και διαφυγόντα κέρδη.

Στις 21/12/2020 το Παρατηρητήριο απέστειλε αίτημα στον υπ. Περιβάλλοντος Κ. Χατζηδάκη που αφορούσε τη στασιμότητα, για πάνω από έναν χρόνο, της υπόθεσης των βαρέων μετάλλων στο λιμάνι της Ερμούπολης, υπόθεση για την οποία ήδη ο βουλευτής του ΜέΡΑ25 Κρ. Αρσένης είχε κάνει δύο επίκαιρες κοινοβουλευτικές ερωτήσεις. Στις 14/1/2021, η εταιρεία ONEX, συμφερόντων Ξενοκώστα, απέστειλε εξώδικο προς τον σύλλογο ζητώντας να ανακληθεί το περιεχόμενο της ανωτέρω επιστολής. «Μας δήλωσε μεταξύ άλλων ότι διατηρεί ακέραιο το δικαίωμά της να ζητήσει την παραδειγματική μας τιμωρία», αναφέρει ο σύλλογος.

Το Παρατηρητήριο Περιβάλλοντος Σύρου μετά την αγωγή εναντίον του ανακοίνωσε πως θα ζητήσει να κληθούν στο δικαστήριο ο δήμαρχος Σύρου, ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, οι συγκεκριμένοι βουλευτές της αντιπολίτευσης αλλά και ο υπουργός (με άλλο χαρτοφυλάκιο πλέον) Κ. Χατζηδάκης, «ώστε να καταθέσουν τις απόψεις τους για το ποιος και αν δυσφημείται».

Το Παρατηρητήριο εκφράζει την απορία του γιατί «οι εταιρείες δεν ζητάνε αποζημίωση και από τους βουλευτές, αλλά στρέφονται μόνο εναντίον των πολιτών που αγωνιούν για την απαράδεκτη καθυστέρηση στη διερεύνηση της πιθανής ρύπανσης με βαρέα τοξικά μέταλλα στον λιμένα της Σύρου». Τη διερεύνηση, για της οποίας την αναγκαιότητα έχουν αποφανθεί και ο Δήμος Σύρου - Ερμούπολης και η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου διά της Διεύθυνσης Περιβάλλοντος και οι κ.κ. Υπουργός και Υφυπουργός Περιβάλλοντος».

Η «Εφ.Συν.» επικοινώνησε με την Onex ρωτώντας γιατί η εταιρεία βάλλει κατά ενός περιβαλλοντικού συλλόγου, ο οποίος μάλιστα δεν κατονομάζει την Onex ως ρυπαντή αλλά αναφέρεται γενικά στη μόλυνση του λιμανιού. «Στην επιστολή που έστειλε το Παρατηρητήριο στον υπουργό, μας ονομάζουν και μας εγκαλούν ως τους υποτιθέμενους ρυπαντές ενώ ακόμα δεν υπάρχει κάποιο πόρισμα. Η επιστολή συνοδεύεται από φωτογραφίες και παραπλανητικά σχόλια. Δεν θέλουμε δικαστικές διαμάχες, δεν είμαστε γι’ αυτό στη Σύρο. Τους στείλαμε εξώδικο, παρ’ όλα αυτά το μπαράζ συκοφαντικών αναρτήσεων συνεχίστηκε. Λένε μόλυνση Λιμανιού και δείχνουν Νεώριο και δείχνουν Οnex. Δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος για να προστατευθεί το συμφέρον του Νεώριου από τη δικαστική προσφυγή. Επίσης εκφράζουμε απορία για το πώς χρονικά μπορεί να συμπίπτουν επιχειρηματικές επιθέσεις από την προηγούμενη διοίκηση Ταβουλάρη εκτός Σύρου με ενέργειες που γίνονται εντός του νησιού», δηλώνουν στην «Εφ.Συν.» νομικοί σύμβουλοι της Onex.

Oι αναφερόμενες «εκτός νησιού ενέργειες» δεν είναι άλλες από τις πρόσφατες καταγγελίες της εταιρείας Axis, μετόχου της «Νεώριον Συμμετοχών» (έχει το 24%), κατά της Onex. Η Axis, μια εταιρεία με έδρα στο Λουξεμβούργο, συμφερόντων Ταβουλάρη, κατηγορεί τους νέους ιδιοκτήτες με αναφορά της σε έξι υπουργούς και την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς, πως δεν έχει τηρήσει τους όρους της συμφωνίας μεταβίβασης του Νεωρίου της Σύρου όπως ορίζεται στο άρθρο 106 του Πτωχευτικού Κώδικα και όπως επικυρώθηκε από δικαστική απόφαση.

Από την πλευρά της η Onex μιλά για «λάσπη» και καταγγέλλει την εταιρεία Axis ότι επιχειρεί να σταματήσει την προσπάθεια εξυγίανσης. Μάλιστα πρόσφατα στάλθηκε επιστολή στον πρωθυπουργό και στα μέλη της κυβέρνησης με την οποία ζητείται η παρέμβασή τους. Τι σχέση όμως έχουν όλα αυτά με την περιβαλλοντική μόλυνση στο λιμάνι της Σύρου η οποία ενδεχομένως οφείλεται τόσο στο Νεώριο όσο και σε διαφορετικές δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα επί δεκαετίες;

Τη δική τους απάντηση δίνουν μέλη του Παρατηρητηρίου Περιβάλλοντος στην «Εφ.Συν.» (4.3.2021): «Εμείς δεν ξεχωρίζουμε τη διοίκηση Ταβουλάρη ή τη διοίκηση Ξενοκώστα. Ζητάμε επιτέλους να διερευνηθεί το μέγεθος της ρύπανσης στο λιμάνι, να βρεθούν οι υπαίτιοι. Οπου δεν υπάρχει παραγραφή αδικημάτων να αποδοθούν ευθύνες και όποιος ρυπαίνει να σταματήσει και να ληφθούν μέτρα περιβαλλοντικής προστασίας».

Λες την άφοβη αλήθεια; Πάρε ένα SLAPP

Το ακρωνύμιο SLAPP μάς έρχεται από την αγγλική γλώσσα και σημαίνει πρακτικά αγωγές και μηνύσεις κατά ανθρώπων που συμμετέχουν στα κοινά. Το SLAPP είναι τα αρχικά των λέξεων Strategic Lawsuit Against Public Participation, σε ελεύθερη μετάφραση παραπέμπουν σε ποινικές στρατηγικές για να αποθαρρύνουν την ενασχόληση με τα κοινά.

Ο σκοπός του SLAPP είναι απλός: να «κόψουν τον βήχα» και εν τέλει να λογοκρίνουν φωνές που ασκούν δημόσια κριτική. Τα θύματα υπόκεινται σε εξευτελισμό και υπέρογκα δικαστικά έξοδα μέχρι που αργά ή γρήγορα αποθαρρύνονται, αποκαρδιώνονται και…σωπαίνουν. Στην Καλιφόρνια, τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά ώστε έχει θεσπιστεί και αντι-SLAPP νομοθεσία (California Code – Section 425.10) ώστε να προστατεύονται οι πολίτες που υπόκεινται σε SLAPP.

Μια «Στρατηγική Αγωγή κατά της Συμμετοχής του Κοινού» ( Strategic Lawsuit Against Public Participation – SLAPP) είναι μια αγωγή που έχει σκοπό να λογοκρίνει, να εκφοβίσει και να φιμώσει όσους ασκούν κριτική, επιβαρύνοντάς τους με το κόστος της νομικής τους υπεράσπισης μέχρις ότου εγκαταλείψουν την κριτική ή την αντίθεσή τους. Ο τυπικός ενάγων μιας τέτοιας αγωγής SLAPP συνήθως δεν περιμένει να την κερδίσει. Οι στόχοι του ενάγοντα έχουν επιτευχθεί αν ο εναγόμενος υποκύψει στο φόβο, την τρομοκράτηση, τα αυξανόμενα δικαστικά έξοδα ή απλώς την εξάντληση και εγκαταλείψει την κριτική.  Mια αγωγή SLAPP μπορεί επίσης να εκφοβίσει άλλους και να τους αποτρέψει από τη συμμετοχή στο διάλογο (από την wikipedia.org).

Ο φόβος, η ρύπανση και οι Αγωνιστές

Σε όλο τον πολυετή αγώνα μου (μαζί με τους Συναγωνιστές μου σε Ασωπό, Μεσσαπία και Σκουριές) έχουν πολλοί από εμάς δεχθεί SLAPP. Αλλά αυτά τα SLAPP δεν καθαρίζουν τα ποτάμια και τα λιμάνια από τα βαρέα μέταλλα, φευ!

Η ρύπανση επεκτείνεται και η Πολιτεία απλά κωφεύει.

Γιατί δεν κάνουν τους απαραίτητους ελέγχους οι κατά τόπους Περιφέρειες και η Υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος του ΥΠΕΚΑ; Επειδή δεν έχει την απαραίτητη τεχνογνωσία ή μήπως οι λόγοι είναι «απλά» πολιτικοί;

Τα ερωτήματά μας είναι απλά και η απάντησή τους θα μπορούσε να είναι απλή και σύντομη σε μια Πολιτεία όμως που έμπρακτα προστατεύει το Περιβάλλον και τα νερά (γήινα και θαλάσσια). Στην Ελλάδα του 2021, όμως κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει και οι ενδεχόμενοι ρυπαντές κάνουν SLAPP για εκφοβισμό...Η ρύπανση όμως και τα βαρέα μέταλλα...φυγείν αδύνατον!

Η ρύπανση του αρδευτικού νερού, η διατροφική αλυσίδα και τα βαρέα μέταλλα

 

Η συσχέτιση του ρυπαντικού φορτίου του αρδευτικού νερού με την επιμόλυνση της διατροφικής αλυσίδας

Ζαμπετάκης Ιωάννης

Εργαστήριο Χημείας Τροφίμων, Τμήμα Χημείας, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου, 15784 Αθήνα

 

Σε πρόσφατη μελέτη ερευνητών του Τμήματος Χημείας του ΕΚΠΑ μελετήθηκε αν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της ρύπανσης του αρδευτικού νερού με βαρέα μέταλλα και της τυχούσας επιμόλυνσης (cross-contamination) της διατροφικής αλυσίδας. Πιο συγκεκριμένα, καρότα, κρεμμύδια και πατάτες καλλιεργήθηκαν με νερό που προσομοίαζε 

 

τα ρυπαντικά φορτία σε Ασωπό Βοιωτίας και Μεσσαπία Ευβοίας, με συγκεντρώσεις Νi(ΙΙ) και Cr(VI) από 0 (control) ως 250 μg/L.

Στο τέλος του πειράματος ποσοτικοποιήθηκαν τα επίπεδα του Ni και του (ολικού) Cr στα τρόφιμα και βρέθηκε ότι:

1. H επιμόλυνση στα φύλλα των κρεμμυδιών που ποτίστηκαν με το διάλυμα που περιείχε Cr(VI) σε συγκέντρωση 10 μg/L ανήλθε στο 109,2% (σε σχέση με το control), με το εν λόγω παράδειγμα να αναδεικνύει το γεγονός ότι επιβαρύνονται έως και τα υπέργεια μέρη του φυτού.

2. H επιμόλυνση στο ίδιο μέρος του κρεμμυδιού (φύλλα) που ποτίστηκε με διάλυμα που περιείχε Νi(II)σε συγκέντρωση 250 μg/L άγγιξε το 90,2%, ενώ στον βολβό η επιμόλυνση από το ίδιο διάλυμα έφτασε το 55%.

3. Oι πατάτες που ποτίστηκαν με το διάλυμα Νi(II) συγκέντρωσης 20 μg/L επιβαρύνθηκαν με το μέταλλο σε ποσοστό 28,1%.

Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι στατιστικώς σημαντικά και αξίζει να σημειωθεί ότι το χώμα που χρησιμοποιήθηκε λήφθηκε από πιστοποιημένο βιολογικό θερμοκήπιο και δεν είχε ρυπανθεί στο παρελθόν.

Με αυτό τον τρόπο αποδεικνύεται η μετανάστευση βαρέων μετάλλων από το νερό στα τρόφιμα: τρόφιμα-βολβοί που αρδεύθηκαν σε θερμοκήπιο με ρυπασμένο από βαρέα μέταλλα (νικέλιο και χρώμιο) νερό απορρόφησαν σε μεγάλα ποσοστά τα τοξικά μέταλλα.

Με αυτή την μελέτη, καταδεικνύεται πως η ρύπανση του περιβάλλοντος (είτε γεωγενής είτε ανθρωπογενής) επιμολύνει τη διατροφική αλυσίδα και αυξάνει την επικινδυνότητα συγκεκριμένων τροφίμων.

Τα ευρήματα της μελέτης αυτής δημοσιεύθηκαν πρόσφατα στην έγκριτη επιστημονική επιθεώρηση“Ecotoxicology and Environmental Safety“ [1] καθώς και στο Newsletter της ΕΕ “Science for Environment Policy“ [2]. Επίσης, τα αποτελέσματα γνωστοποιήθηκαν στον ΕΦΕΤ και την EFSA η οποία έχει ξεκινήσει τη διαδικασία συλλογής δεδομένων για την τοξικότητα των νικελίου και χρωμίου στα τρόφιμα (EFSA-Q-2012-00378 για Ni και EFSA-Q-2012-00379 για Cr, με καταληκτικές ημερομηνίες 31.12.2014 και 31.12.2013, αντίστοιχα), αφού η ισχύουσα νομοθεσία ΕΚ 1881/2006 δεν προβλέπει όρια για το νικέλιο και το χρώμιο στα τρόφιμα.

 

= = = 

Κίνδυνος από βαρέα μέταλλα

 

= = = =

Η διαχείριση των απορριμμάτων σε Ελλάδα και Ιρλανδία

«Ελλάς - Γαλλία Συμμαχία» έλεγε η μητέρα μου το 1980 (μέρες Μιτεράν - Ανδρέα Παπανδρέου τότε). Σήμερα, θα έλεγα «Ελλάς - Ιρλανδία Συμμαχία»... στην κοντόφθαλμη διαχείριση απορριμμάτων. Ας δούμε το γιατί και πώς.

 

Ελλάδα: θεωρητικά υπάρχει από το τέλος του 2015 ένα Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) που εγκρίθηκε με την Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου 49 της 15.12.2015 και ένα Εθνικό Σχέδιο Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων (ΕΣΔΕΑ) που εγκρίθηκε με την ΚΥΑ οικ.62952/5384/2016 (ΦΕΚ Β΄ 4326, 30.12.2016). Και λέμε θεωρητικά, μια και στην πράξη τίποτα δεν έχει υλοποιηθεί. Για παράδειγμα στον Ασωπό, ακόμα και σήμερα, είναι άγνωστος ο τρόπος με τον οποίο οι ρυπαντές διαχειρίζονται τα απόβλητά τους. Και μια και δεν υπάρχουν πλέον εντατικοί έλεγχοι από τους επιθεωρητές Περιβάλλοντος, η κατάληξή τους είναι άγνωστη.

Πρόσφατα, με αφορμή τον θάνατο του Βασίλη Μάγγου (που είχε πάει σε μια πορεία κατά της καύσης απορριμμάτων από την ΑΓΕΤ-Ηρακλής στον Βόλο, την μέρα που ξυλοκοπήθηκε άγρια από την ΕΛ.ΑΣ.) ήρθε ξανά στο φως της επικαιρότητας η καύση σκουπιδιών. Πρόσφατα, η κυβέρνηση ολοκλήρωσε με διαδικασία απλής τροποποίησης την περιβαλλοντική αδειοδότηση της «ΤΙΤΑΝ» στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης για την καύση των «απορριμματογενών καυσίμων» SRF και RDF, μέσα σε συνθήκες πανδημίας. Ετσι, άλλη μια τσιμεντοβιομηχανία (έπειτα από εκείνη στον Βόλο) αδειοδοτήθηκε να καίει SRF και RDF.

Η αδειοδότηση είναι όμως προβληματική, μια και δεν ελέγχονται τα εισερχόμενα προς καύση απορρίμματα για ενδεχόμενα τοξικά απόβλητα και δεν ελέγχει το κράτος τα επίπεδα των εκλυόμενων μικροσωματιδίων (particulatematter, PM 10 και PM2,5 είναι οι τεχνικοί όροι), διοξινών και βαρέων μετάλλων. Με δεδομένη την τοξικότητα αυτών των ρύπων, οι τοπικές κοινωνίες έχουν δίκιο να διαμαρτύρονται.

Ιρλανδία: οι Ιρλανδοί έχουν προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα. Αρχικά οι εταιρείες καύσης απορριμμάτων παίρνουν άδεια για μια μικρή ποσότητα επικίνδυνων αποβλήτων και στη συνέχεια αναθεωρούν την άδεια για να καίνε πολλαπλάσια απόβλητα με μια απλά τυπική διαδικασία. Πρόσφατο παράδειγμα είναι η εταιρεία Indaver στην πόλη Duleek της κομητείας Meath, η οποία αιτήθηκε την αύξηση των επικίνδυνων αποβλήτων που μπορεί να διαχειρίζεται από 10.000 σε 25.000 τόνους ανά έτος, ενώ η εταιρεία CRH στο Platin αρχικά αδειοδοτήθηκε για 120.000 τόνους και πρόσφατα ζήτησε επέκταση σε 600.000 τόνους, με σημαντική αύξηση των επικίνδυνων αποβλήτων.

Για την αρχική αδειοδότηση απαιτείται μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων και πρόσφατα βρήκαμε μια τέτοια μελέτη για τσιμεντοβιομηχανία που την έχει συντάξει εταιρεία συμβούλων στην οποία εργαζόταν νυν βουλευτής των Πρασίνων. Το οξύμωρο είναι ότι οι Πράσινοι, το ένα από τα τρία κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση, είναι κατά της καύσης απορριμμάτων, αλλά ο βουλευτής άλλα έπραττε προεκλογικά.

Στις δυο χώρες, οι κοινές συνισταμένες του προβλήματος είναι οι ακόλουθες:

1. Δεν είναι γνωστή η σύσταση των «επικίνδυνων αποβλήτων» τη στιγμή της αίτησης προς αδειοδότηση,
2. To σύστημα ελέγχου των ρύπων (PM10, PM2,5, διοξίνες και βαρέα μέταλλα) δεν ελέγχει τους ρύπους σε αληθινό χρόνο, αλλά συνήθως δίνει μέσους όρους (ανά εβδομάδα ή μήνα) και έτσι χάνεται η αναλυτική πληροφορία των ρύπων τη στιγμή λειτουργίας του αποτεφρωτήρα. Οι μέσες τιμές είναι πάντα εντός ορίων, μια και υπάρχουν μεγάλα διαστήματα με μηδενικές εκπομπές!
3. Πιθανή επιμόλυνση των υδάτινων πόρων και της διατροφικής αλυσίδας δεν μπορεί να αποκλεισθεί (βλ. παράδειγμα Ασωπού και υπόγειου υδροφόρου ορίζοντα αλλά και διατροφικής αλυσίδας).
4. Η αδειοδοτούσα αρχή και η επιβλέπουσα αρχή ανήκουν στην ίδια υπηρεσία, το Υπ. Περιβάλλοντος και Ενέργειας στην Ελλάδα και η EPA (Environmental Protection Agency) στην Ιρλανδία! Αυτή η ταυτοπροσωπία όμως δεν είναι καθόλου αποτελεσματική! Πώς ο αδειοδοτών να είναι και αυστηρός ελεγκτής της ρύπανσης;
5. Δεν έχουν γίνει σοβαρές μελέτες διασποράς ρύπων στο νερό και στα τρόφιμα, όπως η παρακάτω που αφορά την παρουσία διοξινών στο μητρικό γάλα.

Σε μια επιστημονική δημοσίευση του 2019 από ομάδα Κινέζων ερευνητών με τίτλο «High intake of persistent organic pollutants generated by a municipal wasteincinerator by breastfedinfants» στην επιθεώρηση «Environmental Pollution», αναλύθηκαν τα επίπεδα μιας σειράς διοξινών σε μητρικό γάλα. Τα δείγματα που αναλύθηκαν προέρχονταν από δύο ομάδες μητέρων: η μια ομάδα ζούσε κοντά σε αποτεφρωτήρα (εκτιθέμενη ομάδα) και η άλλη όχι (ομάδα ελέγχου). Στην εκτιθέμενη ομάδα τα συνολικά επίπεδα των διοξινών ήταν στατιστικώς σημαντικά αυξημένα σε σχέση με την ομάδα ελέγχου (3,36 vs.1.47 pg/gwetweight· 0.24 vs. 0.12 pgTEQ/gwetweight).

Οι διοξίνες είναι εξαιρετικά καρκινογόνες και ως εκ τούτου τα όποια όρια υπάρχουν για τον αέρα, το νερό και τα τρόφιμα θα πρέπει να τα αντιμετωπίζουμε σκωπτικά, αφού και για καρκινογόνες ενώσεις θα έπρεπε να ισχύει η αρχή της προφύλαξης και συνεπώς μηδενικά νομικά όρια.

 

= = = = = = 

Ο Ασωπός και ο πραγματικός εχθρός του Λαού

(...)

Και το θέατρο συνεχίζεται: 6 Ιούνη 2017…

Η πολιτειακή, πολιτική και Ελληνορθόδοξη ηγεσία μαζεύτηκε σήμερα στον Ασωπό για να εξαγγείλει μέτρα που έχουν χιλιο-εξαγγελθεί…

Τα ερωτήματα όμως παραμένουν αναπάντητα:

1. Με τα βιομηχανικά απόβλητα τι γίνεται; Πού θάβονται σήμερα;
2. Με το γραφείο Επιθεωρητών Περιβάλλοντος που θα άνοιγε στα Οινόφυτα τι γίνεται; Αληθεύει ότι το σώμα των Επιθεωρητών Περιβάλλοντος οδεύει προς …κατάργηση; Αν κρίνουμε από την επιλογή ΥΠΕΝ του δικηγόρου που επιλέχθηκε στις Σκουριές για την επιδιαιτησία, τότε, μόνο απαισιόδοξοι μπορούμε να είμαστε…
3. Σχετικά με το νομικό όριο για εξασθενές χρώμιο στο πόσιμο νερό, πότε θα εισακουσθούν οι εισηγήσεις του Συνηγόρου του Πολίτη; Πότε θα νομοθετήσει η Πολιτεία;
4. Τέλος, με την χρήση ποιου νερού παράγονται σήμερα τα τρόφιμα βολβοί; Η έρευνά μας έχει δείξει πέρα από κάθε αμφιβολία και αμφισβήτηση ότι τα βαρέα μέταλλα μπορούν να περάσουν από το αρδευτικό νερό στη τροφική αλυσίδα. H πολιτεία γιατί κωφεύει επ’ αυτού;

Ο πολυετής αγώνας των ενεργών κατοίκων στον Ασωπό μάλλον απέτυχε αν κρίνουμε εκ του αποτελέσματος! Αλλά πέτυχε να δείξει όλα τα παραπάνω και να διατυπώσει αυτά τα ερωτήματα…

Στην πορεία του Αγώνα αυτού χάσαμε ένα Φίλο και Σύντροφο από καρκίνο…Τον Θανάση τον Παντελόγλου, ή τον My Dear Watson, όπως τον αποκαλούσα χαϊδευτικά.

Κερδίσαμε όμως μερικές δυνατές φιλίες.

Μα πάνω από όλα, το πιο μεγάλο κέρδος ήταν ότι μάλλον καταφέραμε να δείξουμε και σε άλλους συναγωνιστές στην Ελλάδα ότι οι περιβαλλοντικοί αγώνες είναι δύσκολοι και μακροχρόνιοι…

Με αυτούς τους νέους συντρόφους στην Εύβοια, στο Ναύπλιο, στις Σκουριές συνεχίζουμε τον αγώνα για να κάνουμε τον βίο μας αξιοβίωτο, όπως έλεγε ο Θανάσης!

Θανάση, είμαι σίγουρος ότι μάλλον υπομειδιάς σήμερα από εκεί ψηλά! Και εγώ το ίδιο…

Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα τα ίδια μένουν…

Γιάννης Ζαμπετάκης

 

1. http://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0147651313000390
2. http://ec.europa.eu/environment/integration/research/newsalert/pdf/336na4_en.pdf  (αρχείο PDF)
   

ο Αυγενάκης και ο ...Χρυσός

 Ο Λευτέρης Αυγενάκης, γραμματέας της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ, βουλευτής και προσωπικός φίλος του Κυριάκου Μητσοτάκη, έχει καταγραφεί από τον κοριό της ΕΥΠ να συνομιλεί με άτομα που έχουν καταδικαστεί για εκβιασμό, ερευνώνται για παράνομη εμπορία χρυσού και διακίνηση μαύρου χρήματος και συνθέτουν ένα δίκτυο με πλοκάμια στην πολιτική, την αστυνομία και την Εκκλησία.

Η καταγραφή των συνομιλιών του Αυγενάκη δεν αποτελεί απλή καραμπόλα που προέκυψε κατά την έρευνα, αλλά δείχνει σχέσεις του βουλευτή ο οποίος κάνει εξυπηρετήσεις στους συνομιλητές του τόσο προσωπικά όσο και μέσω του φρουρού του Νίκου Μανώλη. 

Τα μέλη της ομάδας δηλώνουν ότι με τη σειρά τους κάνουν προσωπικά δώρα στον Αυγενάκη και στη σύζυγό του. Με το ίδιο κύκλωμα έχει επαφές και ο Γιάννης Σαραντόπουλος, αξιωματικός της ΕΛΑΣ και επικεφαλής της φρουράς της Ντόρας Μπακογιάννη.

Η συγκεκριμένη ομάδα, μέλη της οποίας είναι πρώην στελέχη του ΣΔΟΕ, δικηγόροι, αστυνομικοί και φερόμενοι ως ελεύθεροι επαγγελματίες που διαχειρίζονται εκατομμύρια παρότι είναι άεργοι, είχε εκβιάσει το 2013 την έμπορο χρυσού Μάρα Αναστοπούλου, η οποία όμως τους οδήγησε σε παγίδα έχοντας ενημερώσει τις Εσωτερικές Υποθέσεις της ΕΛΑΣ. 

Τα στελέχη του ΣΔΟΕ, μέλη του κυκλώματος, είχαν κατασχέσει ύστερα από έρευνα 16 κιλά χρυσό από τα γραφεία της εταιρείας της κ. Αναστοπούλου με το πρόσχημα ότι δεν υπήρχαν παραστατικά και απαιτούσαν να τους δώσει 500.000 ευρώ για να κάνουν θετικά πορίσματα. Ενδιάμεσος στον εκβιασμό ήταν ο «επιχειρηματίας» Παναγιώτης Μπαμπάμτσης.

πηγή 

 

= = = = = = = = =

 Οι συνακροάσεις που καίνε τον Γραμματέα της ΝΔ Λευτέρη Αυγενάκη

 

                Παναγιώτης Μπαμπάμτσης, με ένα ποτήρι σαμπάνια στο χέρι παρέα με τον Γιάννη                                                                 Στασινόπουλο, φερόμενο ως συνέταιρό του.  

= = = = = =

τα παραπάνω σχετίζονται με την Μάρα Αναστοπούλου και την διακίνηση (παράνομη ή νόμιμη) χρυσού από τα ελληνικά σκραπάδικα προς την Ανατολή αλλά και την Δύση.

Μίλησα με την Μάρα για την επιβεβαίωση των παραπάνω άρθρων όπως και για το άρθρο του ΗΟΤ DOC το 2013.

Η όλη ιστορία έχει να κάνει με κρατική διαφθορά και το πώς πολιτικά πρόσωπα καλύπτουν ή δίνουν στεγνά στελέχη του κρατικού μηχανισμού. 

Πώς συνδέονται όλα αυτά όμως με το Περιβάλλον. Οι ανοικτές εξορύξεις πολύτιμων μετάλλων είναι ο κοινός παρανομαστής! Και αυτές οι εταιρείες που κάνουν ανοικτές εξορύξεις συνήθως είναι και από τους μεγαλύτερους ρυπαντές του περιβάλλοντος και των υπόγειων υδροφορέων.

Στις 29.12.2009, έγραψα αυτό το κείμενο στα ΝΕΑ.

Αντιγράφω από το κείμενό μου.

Για να αξιολογήσουμε την επικινδυνότητα του κάθε κινδύνου, πρέπει να σκεφτούμε την πιθανότητα να προκαλέσουν θάνατο ή μη αντιστρεπτή βλάβη στον άνθρωπο ή στο περιβάλλον. Θάνατοι ζώων και ανθρώπων που σχετίζονται με τη ρύπανση του περιβάλλοντος παρατηρούνται συνεχώς (Κορώνεια, Μαλιακός, Οινόφυτα). Άρα, ο πιο σημαντικός κίνδυνος για τον άνθρωπο στην Ελλάδα του 2009 δεν είναι το CΟ2 (και η κλιματική αλλαγή), αλλά το μολυσμένο και ρυπασμένο νερό. Το οποίο, λόγω των συγκοινωνούντων δοχείων που είναι τα κανάλια του υδροφόρου ορίζοντα, εξαπλώνεται γοργά.

Μαγικές λύσεις δεν υπάρχουν. Αλλά μην κρυβόμαστε πίσω από πολιτικά προσωπεία και Κοπεγχάγες! Το πρόβλημα στην Ελλάδα σήμερα δεν είναι το κλίμα, αλλά το στραβό μας το κλήμα που σύντομα θα το φάει ο γάιδαρος. Το πιο μεγάλο πρόβλημα είναι η ανύπαρκτη διαχείριση των ρυπαντών και των σκουπιδιών- από τις παράνομες χωματερές και το αμφίβολο χρονοδιάγραμμα για τους νέους ΧΥΤΑ στην Αττική ώς τα καρκινογόνα στοιχεία στο νερό και ενδεχομένως και στα τρόφιμα. Συνάμα δεν υπάρχει πραγματική τιμωρία για τους ρυπαίνοντες. Ένα πρόστιμο- χάδι (ακόμη και αν εισπραχθεί) δεν θα σταματήσει καμία βιομηχανία να συνεχίσει να ρυπαίνει. Απαιτείται καλλιέργεια καταναλωτικής παιδείας με τη δημιουργία μιας δημόσιας βάσης δεδομένων με τις εταιρείες που τους έχουν επιβληθεί πρόστιμα και αν αυτά τα πρόστιμα έχουν πληρωθεί. Ένας «Τειρεσίας Προστίμων» για το περιβάλλον και τα τρόφιμα χρειάζεται, για να ξέρουμε ποιος ρυπαίνει ή παράγει μη ασφαλή τρόφιμα. Έτσι θα μπορούμε ως καταναλωτές να τους μποϊκοτάρουμε εμπορικά.

Σ το forum του ΥΠΕΚΑ για το Περιβαλλοντικό Έγκλημα, στις 4.12.09, ακούσαμε από την κ. Μαργαρίτα Καραβασίλη ότι αυτός ο «Τειρεσίας Προστίμων» που έχουμε ζητήσει δημόσια από τις 14.12.2007 γίνεται πραγματικότητα! Για να αποκτήσει όμως και δεδομένα των αληθινών ρυπαντών, πρέπει να αρχίσουν αληθινοί έλεγχοι με αυστηρό αλγόριθμο προστίμων. Μόνο έτσι δεν θα πουν το νερό νεράκι τα παιδιά μας... 

= = =

Σήμερα, δεν έχει ακόμα δημιουργηθεί ο Τειρεσίας Προστίμων και δεν υπάρχει καμιά ελπίδα να γίνει κάτι τέτοιο...

Σήμερα, στην μνημονιακή Ελλάδα, οι ΑΕΠΟ εγκρίνονται με fast track διαδικασίες και οι εξορύξεις σε Μεσσαπία και Σκουριές είναι όλες τους ανοικτές γεωτρήσεις. Πιο πολλά επ'αυτών την ερχόμενη Δευτέρα στο Κουτί της Πανδώρας.

watch this space.

Γιάννης Ζαμπετάκης