Friday, 17 December 2021

2021: Year Review


2021 has been a good year.

The year started with an interview on Irish Times.

With the help and support of colleagues, a lot of work has been done around the license of Irish Cement Factory burning toxic waste working for LAP and waste recycling working at ZWAI

In Greece, I supported the work of Syros Environment Observatory and their legal fight on the SLAPP lawsuits they faced on trial on Friday 10th December. 

Last October, I also joined the Board of Management (BOM) of Saint Munchins College, as parent representative, working with College's teachers on a number of important projects.

The new year will find us more united in all fronts fighting for a cleaner and healthier Environment and therefore healthier and tastier food.

Our motto is simple: the Environment is not ours but we have only borrowed it from our children and the next generations.

Merry Christmas and may 2022 bring you and yours Health!

Καλά Χριστούγεννα και ας σας φέρει ο νέος χρόνος Υγεία!

Ioannis Zabetakis 



Thursday, 9 December 2021

Τα SLAPP και η Δικαιοσύνη


 

Πηγή : Εφημερίδα των Συντακτών 8.12.2021

Γιάννης Ζαμπετάκης*

Το ακρωνύμιο SLAPP μάς έρχεται από την αγγλική γλώσσα και σημαίνει πρακτικά αγωγές και μηνύσεις κατά ανθρώπων που συμμετέχουν στα κοινά. Το SLAPP είναι τα αρχικά των λέξεων Strategic Lawsuit Against Public Participation, σε ελεύθερη μετάφραση παραπέμπουν σε ποινικές στρατηγικές για να αποθαρρύνουν την ενασχόληση με τα κοινά.

Ο σκοπός του SLAPP είναι απλός: να «κόψουν τον βήχα» και εν τέλει να λογοκρίνουν φωνές που ασκούν δημόσια κριτική. Τα θύματα υπόκεινται σε εξευτελισμό και υπέρογκα δικαστικά έξοδα μέχρι που αργά ή γρήγορα αποθαρρύνονται, αποκαρδιώνονται και… σωπαίνουν. Στην Καλιφόρνια τα πράγματα είναι τόσο σοβαρά ώστε έχει θεσπιστεί και αντι-SLAPP νομοθεσία (California Code - Section 425.10) για να προστατεύονται οι πολίτες που υπόκεινται σε SLAPP.

Μια «Στρατηγική Αγωγή κατά της Συμμετοχής του Κοινού» (Strategic Lawsuit Against Public Participation - SLAPP) είναι μια αγωγή που έχει σκοπό να λογοκρίνει, να εκφοβίσει και να φιμώσει όσους ασκούν κριτική, επιβαρύνοντάς τους με το κόστος της νομικής τους υπεράσπισης μέχρις ότου εγκαταλείψουν την κριτική ή την αντίθεσή τους. Ο τυπικός ενάγων μιας τέτοιας αγωγής SLAPP συνήθως δεν περιμένει να την κερδίσει. Οι στόχοι του ενάγοντος έχουν επιτευχθεί αν ο εναγόμενος υποκύψει στον φόβο, την τρομοκράτηση, τα αυξανόμενα δικαστικά έξοδα ή απλώς την εξάντληση και εγκαταλείψει την κριτική. Mια αγωγή SLAPP μπορεί επίσης να εκφοβίσει άλλους και να τους αποτρέψει από τη συμμετοχή στον διάλογο (από τη wikipedia.org).

Ο τυπικός ενάγων μιας τέτοιας αγωγής SLAPP συνήθως δεν περιμένει να την κερδίσει ή τουλάχιστον να εισπράξει όλα όσα διεκδικεί.

Οι νόμοι κατά του SLAPP επιδιώκουν να αποτρέψουν τις αγωγές αυτού του είδους, θεμελιώνοντας και επεκτείνοντας τη νομική προστασία που είναι διαθέσιμη στους υποψήφιους «κατηγορούμενους» και παράλληλα επιβάλλοντας πρόστιμα σε όσους κινούν τέτοιες διαδικασίες.

Στο πλαίσιο αυτό ήδη η Ε.Ε. έχει λάβει πρωτοβουλία για σχετική νομοθετική παρέμβαση, συγκεκριμένα με την πρόταση Οδηγίας υπό τον τίτλο «Δράση της Ε.Ε. κατά της καταχρηστικής προσφυγής στη Δικαιοσύνη (στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού - SLAPP) με στόχο δημοσιογράφους και υπερασπιστές δικαιωμάτων».

Η πρόταση «αποσκοπεί στην προστασία δημοσιογράφων και ακτιβιστών των πολιτικών και κοινωνικών δικαιωμάτων στο πλαίσιο στρατηγικών αγωγών προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού (SLAPP). Πρόκειται για αγωγές που κατατίθενται κατά των προσώπων αυτών με σκοπό να αποτραπεί η ενημέρωση του κοινού και η υποβολή εκθέσεων σχετικά με ζητήματα δημόσιου συμφέροντος».

Στη χώρα μας οι πρόσφατες υποθέσεις πολυεθνικών που στρέφονται με μηνύσεις και αγωγές κατά περιβαλλοντικών ακτιβιστών στη Σύρο και δημοσιογράφων στη Θεσσαλονίκη φέρουν έντονα χαρακτηριστικά της τακτικής των Στρατηγικών Αγωγών για την Αποθάρρυνση της Συμμετοχής του Κοινού, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη ανάληψης νομοθετικής πρωτοβουλίας κατά των SLAPP.

Πριν από λίγες μέρες το ΜέΡΑ25 κατέθεσε τροπολογία για να εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη ο όρος «Στρατηγική Αγωγή», προκειμένου να καθίσταται αυτός ο όρος αναγνωρίσιμος και διακριτός από την κοινή αγωγή αποζημίωσης, η οποία με το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο αντιμετωπίζεται με τη γενική ρήτρα της «καταχρηστικότητας». Η τροπολογία αποσκοπεί στη θωράκιση του δημόσιου διαλόγου από αδικαιολόγητες και καταχρηστικές παρεμβάσεις, στη διασφάλιση της ελευθερίας του λόγου, της ελευθεροτυπίας και στην ορθή λειτουργία του ελέγχου των εξουσιών σε μια υγιή δημοκρατική κοινωνία.

Η δίκη που ξεκινά την Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου στη Σύρο έχει τεράστιο ενδιαφέρον. Η νομική στρατηγική είναι απλή: να αποδειχτεί στο δικαστήριο ότι η αγωγή έχει χαρακτηριστικά SLAPP, να αναδειχτεί ότι οι εναγόμενοι δεν άσκησαν κριτική για να εξυπηρετήσουν ίδια συμφέροντα, αλλά για την προάσπιση του περιβάλλοντος από τη ρύπανση με καρκινογόνες ουσίες (βαρέα μέταλλα). Διότι το περιβάλλον (η θάλασσα, το νερό, το δάσος) ανήκει σε όλους μας και η προστασία του από ρυπαντές είναι καθήκον κάθε ενεργού πολίτη και οι εναγόμενοι στη Σύρο αυτό προσπαθούν να κάνουν με τις ενέργειές τους: να προστατέψουν το περιβάλλον από την καρκινογόνο ρύπανση.

*Πρόεδρος Βιολογικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία ioannis.zabetakis@ul.ie

Wednesday, 8 December 2021

I wish I could have eased dad’s suffering


 

Source: The Times, 08.12.2021


It has been almost a year since I lost my dad, Aristotelis. He died in Athens, Greece, four days before Christmas, aged 76. I had moved to Ireland five years earlier and couldn’t travel home to see him or attend his funeral due to Covid-19 restrictions. Like Ireland, voluntary assistance in death is illegal in Greece. If it was permitted in Ireland I would have brought him here to die. In my mind, dad died when he became bedridden, 16 months before he took his last breath.

My dad studied chemistry and economics at the University of Athens and went on to work in the textile industry. In the later stages in his career, he researched how to make fabrics more UV-radiation protective, the system for rating clothes now known as the Ultraviolet Protection Factor.

Dad inspired me in many ways. He taught me to be practical and always to look at the bigger picture. I owe to him my disposition for applied research, which led me to pursue a career in academia.

Dad was diagnosed with Parkinson’s in 2013. We knew what was coming; we knew that at some point he would not be able to eat, to move, to breathe. The summer of 2018 was the last time I was able to spend quality time with him. By the following year dad couldn’t walk down the stairs of his second storey apartment. It was a downward spiral from there.

By September 2019 dad was bedridden and cared for full time by a live-in nurse. He couldn’t swallow. His medicine was crushed up and delivered with his food through a stomach peg. He had a catheter and wore a nappy. On the good days he could say one or two words, or smile.

On New Year’s Day last year I showed dad photos of the fireworks in Limerick. He said: “Wow, this is impressive.” The next day he couldn’t speak. Soon after, there was no communication at all. I could still hug him, hold his hands and talk to him, although I do not know if he could understand me. He couldn’t express himself, he couldn’t tell us how he felt.

It was very hard, especially in the last four months as dad’s oxygen levels were dropping. We couldn’t do anything; we could only watch him die slowly. If I could have eased his suffering earlier I would have. He had a long fight and there was no quality of life for him. When he passed away it was a relief — for him from the suffering and for us watching him die. It wasn’t a decent death.

We need to show more empathy to people who have terminal or degenerative illnesses. We need to have legislation in place so that people can make the choice to die with dignity. I’m not sure if my dad would have chosen medical assistance to die, but I think everyone should have the right to choose.

Dad loved travelling, dancing and soccer. When he retired, he moved to the village of Styra in Southern Evia where he joined a local dance society that he would attend three times a week. Every summer he would dance in the local festival.

When I travel with my sons or we watch soccer matches together, I feel closer to dad. These are the things we shared in the good days. That’s how I try to remember him. Not the way that he died.

Dr Ioannis Zabetakis, head of the biological sciences department at the University of Limerick, backs the Times and Sunday Times campaign to legalise assisted dying













Thursday, 2 December 2021

Is there a God? Why is there something instead of nothing? This article explains it all

 

How good can a God be? Stephen Fry and Gottfried Wilhelm von Leibniz have opposing views. Photograph: PA/Getty

Source: Irish Times

Unthinkable: No of course it doesn't, but it does try to address life’s ultimate questions

Ο covid-19, η φλεγμονή και η διατροφή μας



πηγή: Κουτί της Πανδώρας, 30.11.2021


 Με τα μέχρι σήμερα δεδομένα, το 95% των θανάτων από covid-19 στην Ελλάδα είναι συνάνθρωποί μας με υποκείμενο νόσημα. Τα υποκείμενα νοσήματα είναι οι λεγόμενες χρόνιες ασθένειες, όπως διαβήτης, καρκίνος, καρδιαγγειακά νοσήματα, υψηλή αρτηριακή πίεση και η παχυσαρκία. 

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο ιός προκαλεί οξεία φλεγμονή στο σώμα μας και ειδικά στο αναπνευστικό μας σύστημα. Η προστασία μας θα πρέπει να είναι κατ’αρχήν το εμβόλιο. Είναι επιτακτικό να πειστούν οι μη ανεμβολίαστοι συμπολίτες μας να εμβολιαστούν. Αν και δεν είναι πανάκεια το εμβόλιο, μειώνει σημαντικά το κίνδυνο να νοσήσουμε βαριά από το ιό αν είμαστε εμβολιασμένοι. 

Τα εμβόλια στην Ελλάδα έχουν σώσει 12.175 ζωές (11.429 μετά τις δύο δόσεις και 746 μετά την πρώτη δόση), αποτρέποντας ισάριθμους θανάτους λόγω Covid-19, σύμφωνα με κοινή μελέτη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) και του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC) σε 33 χώρες, μεταξύ των οποίων και η χώρα μας.Οι θάνατοι λόγω Covid-19 που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα στις ηλικίες άνω των 60 ετών αναφέρεται ότι είναι 11.703. Η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο Eurosurveillance, εκτιμά ότι το ποσοστό των αναμενόμενων θανάτων ανθρώπων άνω των 60 ετών λόγω κορονοϊού, που αποτράπηκαν στην Ελλάδα χάρη στα εμβόλια, είναι 51%, δηλαδή τα εμβόλια περιόρισαν τουλάχιστον στους μισούς τους θανάτους που αλλιώς θα υπήρχαν.

Παράλληλα, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η διατροφή μας μπορεί να μας προσφέρει μια επιπλέον ασπίδα εναντίον της χρόνιας φλεγμονής και άρα των χρόνιων παθήσεων. Ας θυμηθούμε την περίφημη ρήση του Ιπποκράτη: «κάνε το φάρμακο τροφή σου και την τροφή σου φάρμακό σου». Συνεπώς, θα πρέπει να φροντίζουμε η καθημερινή μας διατροφή να είναι πλούσια σε αντιφλεγμονώδη τρόφιμα. 

* Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι Πρόεδρος Βιολογικών Επιστημών, Πανεπιστήμιο του Λίμερικ, Ιρλανδία

ioannis.zabetakis@ul.ie

@yanzabet