Ο Λαβύρινθος
Aγγίζω τα χείλη σου AγνήΚαι μας παίρνει η αυγήΌταν σβήνει η βροχήΣτα μάτια σου παίζει ένα φωςΚι ο αέρας περνάειΣτα φιλιά σου γελάει
Στο παράθυρο γέρνω να δωΤο χρυσάφι του κόσμου θαμπόΜα η καρδιά σου ανασαίνειΚι όπως πριν μ' ανασταίνει
Σε βλέπω με μάτια κλειστάΣα να βρίσκεσαι εδώΚι όμως είσαι μακρυάΘυμάμαι τραγούδια να λεςΓια τις άδειες στιγμέςΤις χαμένες καρδιές
Στο λαβύρινθο έχω χαθείΤου Θησέα κρατάω την κλωστήΜα τα χέρια πονάνεΚαι τα μάτια ξεχνάνε
Αγγίζω τα χέρια σου ΑγνήΤο κεφάλι μου γέρνειΚαι η νύχτα με παίρνειΔεν θέλω ούτε λέξη να πωΣτ' ανοιχτά τ' όνειροΜε κρατάει ναυαγό
Στο παράθυρο γέρνω να δωΤο χρυσάφι του κόσμου θαμπόΜα η καρδιά σου ανασαίνειΚι όπως πριν μ' ανασταίνει
