Εμπρησμός στα “ΑΒΓΑ ΤΣΑΚΙΡΗ”: Η τρομοκρατική επίθεση με το πρόσχημα της ευζωίας των ζώων

Η διατροφική αλυσίδα, οι ΜΚΟ, η παγκόσμια ελληνική πρωτιά και η αλήθεια.

  Του Γιάννη Ζαμπετάκη

 

Μέχρι σήμερα ο όρος “food terrorist” αφορούσε επιθέσεις με σκόπιμη μόλυνση τροφίμων. Σήμερα (ίσως για πρώτη φορά σε παγκόσμιο επίπεδο) είδαμε μία άλλη διάσταση της τρομοκρατικής επίθεσης εναντίον εταιρείας τροφίμων. Δράστες της φωτιάς στη μεγαλύτερη εταιρεία αυγών της Β. Ελλάδας είναι… “ακτιβιστές” προστασίας των ζώων, που συνήθως (τουλάχιστον στο εξωτερικό) διοργανώνουν σοβαρές εκστρατείες και “επιτίθενται”, με αφίσες, ή με ανακοινώσεις ή με άλλους ευφάνταστους και φαντασμαγορικούς τρόπους όπως πχ η παρεμπόδιση της πρόσβασης σε ένα σφαγείο, με στόχο πάντα την ευαισθητοποίηση του κοινού. Γενικά οι δράσεις των ακτιβιστών προστασίας των ζώων, είναι ήπιες μορφές αντίδρασης και σίγουρα όχι εμπρησμοί που θα μπορούσαν να έχουν και ανθρώπινα θύματα.

Διάβασα με έκπληξη λοιπόν, τα σχετικά με την πυρκαγιά (βλ. εμπρησμό από την “ΜΑΖ”) στην εταιρεία “Αυγά Τσακίρης”, όπως δημοσιεύτηκε στο cibum.gr. “Σε εμπρησμό φαίνεται πως αποδίδεται η πυρκαγιά στις κεντρικές εγκαταστάσεις της Tsakiris Family A.E., στη Νεοχωρούδα Θεσσαλονίκης, την προηγούμενη εβδομάδα, και για την πράξη αυτή υπήρξε τα προηγούμενα 24ωρα ανάληψη ευθύνης με κείμενο σε γνωστή ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου, το οποίο υπογράφει η αυτοαποκαλούμενη ομάδα ΜΑΖ (Μέτωπο Απελευθέρωσης Ζωών)”.

Και σαν να μην έφτανε αυτό το γεγονός, όπου μια αυτοαποκαλούμενη ομάδα εμπρηστών θέλησε με αυτό τον τρόπο να καταγγείλει την μη ευζωία του ζωικού κεφαλαίου, ήρθε και το Ελληνικό παράρτημα της ΜΚΟ Greenpeace να ρίξει ακόμα περισσότερο λάδι στην φωτιά “καταγγέλλοντας” ότι χιλιάδες κοτόπουλα κάηκαν ζωντανά! Στην συνέχεια ωστόσο, η ΜΚΟ ανακάλεσε την ανάρτησή της αλλά η ζημιά είχε ήδη γίνει!

Η διατροφική αλυσίδα

Είναι σε όλους μας γνωστό ότι η εντατική γεωργία και κτηνοτροφία είναι μια πραγματικότητα την οποία δεν μπορούμε να την αγνοήσουμε ή να κάνουμε τα στραβά μάτια. Κάθε λεπτό, στα δάση του πλανήτη μας αποψιλώνεται έκταση όσο 27 γήπεδα ποδοσφαίρου! Είναι μια καταστροφή μη αναστρέψιμη.

Τα αίτια αυτής της καταστροφής; Η εντατική γεωργία που απαιτείται για την αύξηση της καλλιεργούμενης γης για φυτά που να παράγουν έλαια, π.χ. σογιέλαιο.

To σογιέλαιο χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη σε μια μεγάλη γκάμα τροφίμων. Μήπως να κάψουμε και αυτές τις εταιρείες παραγωγής τροφίμων επειδή συσχετίζονται με την αποψίλωση των δασών;

Αλλά ας μην κάνουμε τα στραβά μάτια. Ο τρόπος παραγωγής αυγών δεν είναι και ότι πιο βέλτιστο για την ευζωία των αυγοπαραγωγών κοτών. Το έχω δει με τα ίδια μου τα μάτια. Οι κότες μένουν ανά δυο σε εξαιρετικά μικρά κλουβιά που ούτε να στρίψουν δεν μπορούν και έχουν πρόσβαση σε τροφή και νερό. Τα αυγά πέφτουν σε ένα συλλεκτικό υμάντα.

Πάμε τώρα στα κρεατοπαραγωγά κοτόπουλα: τα κοτόπουλα ελευθέρας βοσκής είναι μεγάλη “απάτη” : χιλιάδες κοτόπουλα ζουν σε εγκαταστάσεις πραγματικά κολλητά το ένα στο άλλο. Αλλά αν έχουν έστω και ελάχιστη πρόσβαση σε “κήπο”/αγρόκτημα” εκτός των εγκαταστάσεων, τότε αποκαλούνται “ελευθέρας βοσκής”.

Επίσης, όλα τα κοτόπουλα που καταναλώνουμε έχουν ζήσει για 45 μέρες περίπου και τα χαράματα μιας μέρας κρεμιούνται σε ένα τσιγκέλι, περνάνε μέσα από ένα υδρόλουτρο με υψηλή τάση, αναισθητοποιούνται και μετά κόβεται ο λαιμός τους…

Και όταν οι κότες μεγαλώσουν σε ηλικία (περίπου 1,5 έτος) τότε χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ζωμών κότας. Ότι και να κάνουν, κάποια στιγμή θα θανατωθούν…

Το μοντέλο αυτό εφαρμόζεται σε όλα τα ζώα της κτηνοτροφίας. Πρόκειται για ένα κακό μοντέλο αλλά το άλλοθι είναι οι διατροφικές ανάγκες του πληθυσμού: η μεγάλη μας εξάρτηση σε τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Πόσες μέρες της εβδομάδας καταναλώνουμε τρόφιμα ζωικής προέλευσης;

Ο τρόπος διαβίωσης που έχουμε επιλέξει με πολλά ζωικά τρόφιμα στο μενού μας προκαλεί μια σειρά χρόνιων ασθενειών αλλά ασκεί και ολοένα αυξανόμενη πίεση ώστε να γίνει ακόμη πιο εντατική η γεωργία και η κτηνοτροφία.

Αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις ανθρώπων που αποφάσισαν να κάνουν κάτι για αυτό. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Alexis Gauthier που είχε τα κότσια να μετατρέψει το με Michelin βραβευμένο εστιατόριό του σε εστιατόριο χωρίς καθόλου κρέας στο μενού, ονόματι ‘Studio Gauthier’ στο Λονδίνο.

Ο Gauthier με αυτήν την κίνηση και την αλλαγή φιλοσοφίας έβαλε το δικό του μικρό λιθαράκι για να μειωθεί η κατανάλωση ζώων που έχουν εκτραφεί με εντατικό τρόπο. Μια τέτοια κίνηση μπορεί να γίνει ο καταλύτης για να αλλάξουν και άλλα φημισμένα εστιατόρια το μενού τους.

Ο ρόλος των ΜΚΟ και του περιβαλλοντικού ακτιβισμού

Και ερχόμαστε τώρα στον ρόλο των ΜΚΟ και των ακτιβιστών.

Τo WWF και η Greenpeace είναι οι μεγαλύτερες ΜΚΟ που έχουν στο μικροσκόπιο τους την ευζωία των ζώων που εκτρέφονται είτε για το κρέας τους είτε για άλλα ζωικά προϊόντα. Ο ρόλος τους όμως δεν θα πρέπει να είναι καταγγελτικός και να στρέφεται κατά συγκεκριμένων εταιρειών αλλά κατά της ΕΕ και κρατών και κυβερνήσεων. Μιας και μόνο η ΕΕ και οι κυβερνήσεις μπορούν να αλλάξουν το νομικό πλαίσιο σχετικά με την διαχείριση του φυτικού και ζωικού πλούτου. Με λίγες νομικές κινήσεις, μπορούν (αν θέλουν!) οι κυβερνήσεις και η ΕΕ να βάλουν φρένο στην εντατική γεωργία και κτηνοτροφία.

Παράλληλα, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί περιβαλλοντικοί ακτιβιστές θα πρέπει να έχουμε μια διαφορετική προσέγγιση, πιο δύσκολη αλλά πιο επιστημονική και άρα πιο τεκμηριωμένη.

Οι πραγματικοί ακτιβιστές δεν είναι ούτε εμπρηστές ούτε καταστροφείς περιουσιών, αλλά άνθρωποι που συλλέγουν επιστημονικές πληροφορίες (π.χ. επίπεδα ορμονών σε ζώα) και… φωτογραφίες που να αποδεικνύουν πως η εντατική παραγωγή τροφίμων στη στεριά (κοτόπουλα, χοίροι κλπ) αλλά και στη θάλασσα (έχετε δει κλουβιά ιχθυοκαλλιέργειας και πόσα ψάρια εκτρέφονται εκεί;) δεν είναι βιώσιμο μοντέλο και δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη του την ευζωία των ζώων και των ψαριών.

Ας πούμε, μια υποβρύχια φωτογραφία ενός κλουβιού ιχθυοκαλλιέργειας δεν θα είχε πολύ περισσότερη δύναμη και βαρύτητα παρά ένας εμπρησμός; 

Εν κατακλείδι, είναι επιτακτική ανάγκη να κάτσουμε στο ίδιο τραπέζι πολιτικοί, επιστήμονες τροφίμων και περιβαλλοντολόγοι, διατροφικές ενώσεις και οργανισμοί αλλά και ΜΚΟ και ακτιβιστές και να δούμε πώς μπορούμε να σταματήσουμε (ή έστω να μειώσουμε) αυτή την καταστροφή. Τι λέω τώρα; Να ανάψει κανείς ένα σπίρτο είναι τόσο πιο εύκολο…

 

Ταξιδεύοντας στην Ευρώπη και “ιχνηλατώντας” αποδυτήρια και τουαλέτες σε ελληνικές παραλίες

 Πηγή: Αριστερό Εξτρέμ

 

Φέτος το καλοκαίρι, οι διακοπές ήταν κάπως διαφορετικές. Κάναμε (με την σύντροφό μου και τον Θησέα) ένα road trip από την Ιρλανδία στην Ελλάδα, μέσω Ισπανίας, Γαλλίας και Ιταλίας και στον γυρισμό πετάξαμε από Αθήνα στο Δουβλίνο με την αγαπημένη μου εταιρεία (Aegean  Airlines) (δεν γουστάρω να δίνω τα χρήματά μου σε Ιρλανδικές εταιρείες όταν μπορώ να στηρίξω μια Ελληνική!).

Σε όσες παραλίες πήγαμε, παντού υπήρχαν κουβούκλια για αποδυτήρια και τουαλέτα! Σε όλες!

Σε πόσες Ελληνικές παραλίες, υπάρχουν και τα δύο; Και δεν μιλάμε για παραλίες που ακουμπά κανείς € 30-50 για ομπρέλα και ξαπλώστρες. Αλλά από αυτές που είναι ανοικτές στον κόσμο.

Κάναμε μεταξύ μας ένα γκάλοπ για το ποια παραλία είναι η καλύτερη. Ομόφωνα καταλήξαμε στις παραλίες της Νότιας Εύβοιας, όπου δεν υπάρχουν και αποδυτήρια και τουαλέτα! Μόνο αποδυτήρια έχουν μερικές…

Και τουαλέτα; Πίσω από τα βράχια!

Έτσι, θα προωθήσουμε τον τουρισμό μας; Έτσι, θα αυξήσουμε τον ποιοτικό τουρισμό;

Στον γυρισμό (μιας και έχω μαζέψει αρκετά μίλια με την Aegean) είχαμε πρόσβαση στο business lounge στο Ελευθέριος Βενιζέλος. Και μείναμε κατάπληκτοι αλλά και ευχαριστημένοι με τις οινικές προτάσεις της Aegean.

Δοκιμάσαμε ένα λευκό και ένα κόκκινο.

Το κόκκινο ήταν το Seiradi, από τις Κυκλάδες (ποικιλία Μανδηλαριά). https://www.seiradipfc.com/red-new

Απλά υπέροχο!

To λευκό ήταν το Ίαμα (τριποικιλιακό : Ασύρτικο, Μαλαγουζιά και Βραδυανό), από την (αγαπημένη μας) Εύβοια, τόσο αρωματικό και με πολύπλοκη γεύση. https://www.vriniotiswinery.gr/product/iama-white/?lang=en

Πολλά μπράβο στους ανθρώπους της Aegean που επιλέγουν διαμάντια κρασιά! Ένας εξαιρετικός τρόπος προώθησης της Ελληνικής οινοποιίας!

 

 

Plain packaging worked to reduce smoking. Unhealthy food should be next

 From the Irish Times, 14.8.2024

 

Removing branding from cigarette boxes has reduced smoking among young people. We must now do the same with unhealthy food and drinks as childhood obesity can trigger disease in later life 

Prof Donal O’Shea

Donal O’Shea is professor of medicine in University College Dublin, a consultant endocrinologist at St Vincent’s University and St Columcille’s Hospitals, and the national clinical lead for obesity with the Health Service Executive. He is supporting Safefood’s ‘Building a healthier food environment’ campaign.

 

Tobacco brands were among the best-known and most popular consumer brands of the 20th century, thanks in no small part to their instantly recognisable packaging and advertising. Nowadays, most people under the age of 40 would most likely struggle to differentiate one brand of cigarettes from another. The cigarette box, once a fashion accessory and a signifier of self-image, was wiped of its branding with the introduction of the Public Health Act in 2015. It’s an initiative that’s gone a long way to addressing the problem of smoking in young people. Almost 10 years on, the time has come to apply the same thinking to unhealthy food and drinks – especially those targeting children.

Plain packaging involves removing all branding and standardises the packaging to a uniform colour and design. This would help in reducing the consumption of high-fat, high-salt, high-sugar food and drinks; a critical step if we are to make headway with our obesity problem.

Our health service is under enormous strain because of obesity. One in five Irish children have either overweight or obesity, a problem that will track into adulthood. Childhood obesity is linked to accelerated weight gain in the fourth decade of life, the time when we gain most weight at a population level. We are now coming to terms with managing obesity itself as a disease, not a lifestyle choice and realising that, for decades, we have been treating the complications of obesity, such as Type 2 diabetes, cancer, heart disease and dementia. In the same way that we learned smoking tobacco can cause cancer, heart disease and many other illnesses, we now know that a poor diet can have long-reaching health effects and impact our life spans. The health burden of obesity is snowballing, and we need an array of measures that will change the trajectory of our food environment which over time has become increasingly unhealthy.

The proliferation of unhealthy foods and drinks promoted and marketed to us is now a bigger driver of disease than smoking

There is agreement that no single measure will buck the trend of unacceptably high obesity rates. That, however, must not stop us from pursuing changes within the system that might ultimately help. The sugar tax was one step in the right direction. Calorie posting on menus is another evidence-based and effective measure. Three ministers for health (two of whom have gone on to be taoiseach) promised to legislate for it, but it has been successfully opposed by the food and drinks industry. It appears to be dead in Government Buildings.

[ Higher rate of obesity in children from disadvantaged areas in Ireland, conference hearsOpens in new window ]

[ ‘Tide is turning more rapidly than ever in terms of obesity management’Opens in new window ]

We know that plain packaging works – we have the evidence from the tobacco area. Young people immediately find cigarettes less appealing and find the health warnings more striking against a plain background. If applied to food and drinks, plain packaging would ensure that the labelling with all the nutritional content of the product will not be crowded out. Combine this with measures that prevent access and you begin to transfer the learnings from successes in the tobacco space to the childhood obesity space. Healthy vending machines and removing the placement of unhealthy foods away from checkouts would build on the tobacco lessons.

Brand is everything – especially for younger people. Coca‑Cola has been promoting Christmas since the 1920s, sponsoring the Olympics since the 1930s and putting peoples’ names on bottles since 2011. The latter resulted in a surge in consumption of sugar-sweetened drinks by young people in particular – and reversed a downward trend. Plain packaging would have made the “Share a Coke” campaign impossible.

One in five Irish children have either overweight or obesity, a problem that will track into adulthood. Childhood obesity is linked to accelerated weight gain in the fourth decade of life, the time when we gain most weight

There is evidence that children are particularly open to the power of packaging – and that changes to make it plain would reduce the appeal of the products. The food and drinks industry have a very scientific approach to establishing the “bliss point” for a child’s palate for a particular product – the point at which maximal enjoyment is reached for a particular offering. They know that this is different for a three year old, a seven year old and a 12 year old, and they know that different-aged brains will respond differently to cartoon characters, fonts and enticing images. They influence children’s choice and pattern of consumption. Increasingly, the display of products targeting children in shops is at that child’s eye level – just look at the shelves of sweets and confectionery in your local supermarket and compare what is higher up versus closer to the ground.

[ Western diets high in fat and sugar can lead to bowel disease and cancer, Irish study revealsOpens in new window ]

Protecting children’s health is at the heart of Safefood’s new public health campaign, “Building a healthier food environment”. This five-year initiative represents a new approach to public health campaigning, focusing on the factors that influence consumer decision-making, including how foods are packaged and sold to us. Safefood is asking consumers to start a conversation with one another about the food environment and consider ways we can change it.

[ ‘Soup and shake’ diet puts almost a third of type 2 diabetes cases in remissionOpens in new window ]

From a health or economic perspective, we can’t afford to continue as we are. The proliferation of unhealthy foods and drinks that are promoted and marketed to us is now a bigger driver of disease than smoking. Bold public policy is essential in shaping a food environment that protects our children’s health, so we need to learn from the positive impact of plain packaging on cigarette-smoking behaviour in young people and apply it to unhealthy food and drinks.