Embrace the Day
Metabolise Adversity and don't compromise your speed
Η πρώτη φράση είναι σε μια κούπα που μου χάρισε ο αδερφός μου για το 2024.
Η δεύτερη φράση είναι συμβουλή ενός φίλου καλού.
Δυο συμβουλές,
μια όμως φιλοσοφία ζωής...
Δυο συμβουλές,
11 λέξεις...
11 λέξεις που με βοήθησαν για 16 μήνες...
Πολύμηνη περίοδος...
Δύσκολη...
Κακοτράχαλη...
Απαιτητική!
Δεν υπέκυψα όμως,
δεν έσκυψα,
δεν έχασα την αισιοδοξία μου και την Πίστη μου,
16 μήνες...
χωρίς να χαμηλώνω όμως τον ρυθμό μου,
χωρίς να πατήσω φρένο...
Μια περίοδος που αναθεώρησα πολλά και ...πολλούς!
Μια περίοδος με διάβασμα, sprints, πολλά Km περπάτημα με τον τετράποδο κολλητό μου,
Μια περίοδος με Μουσική (μάθημα και άκουσμα),
Μια περίοδος που τέλειωσα την συγγραφή ενός (ακόμη...) βιβλίου.
Και τώρα που έχει μπει η Άνοιξη του 2025,
(εδώ στα κέλτικα εδάφη, η Άνοιξη μπαίνει στην ονομαστική εορτή της Saint Brigid, 1η Φλεβάρη)
Και τώρα που ήρθε η Νίκη,
Και τώρα που ξεκινά ένα νέο κεφάλαιο,
ένα νέο Project,
μια νέα "περιπέτεια",
οι στίχοι του Αλεξανδρινού είναι στο μυαλό μου αλλά και η αφιέρωση που έκανα στο τελευταίο μου βιβλίο.
Γράφω εκεί:
Dedication
Life is a sailing journey: to arrive to interesting ports and eventually to the final destination, a skipper needs a compass and bright stars, not GPS. On the journey to my own Ithaca, I am grateful to Nathaniel and Thiseas (my two brightest stars in the sky) and to Breda (my compass for life).
Love always,
Ioannis
Νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.
Από την επιστολή του Αποστόλου Παύλου Πρὸς Κορινθίους Α' 13
[13.1] ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον. [13.2] καὶ ἐὰν ἔχω προφητείαν καὶ εἰδῶ τὰ μυστήρια πάντα καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν καὶ ἐὰν ἔχω πᾶσαν τὴν πίστιν ὥστε ὄρη μεθιστάναι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐθέν εἰμι. [13.3] κἂν ψωμίσω πάντα τὰ ὑπάρχοντά μου, καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθήσωμαι, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, οὐδὲν ὠφελοῦμαι.
[13.4] ἡ ἀγάπη μακροθυμεῖ, χρηστεύεται, ἡ ἀγάπη οὐ ζηλοῖ, {ἡ ἀγάπη} οὐ περπερεύεται, οὐ φυσιοῦται, [13.5] οὐκ ἀσχημονεῖ, οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς, οὐ παροξύνεται, οὐ λογίζεται τὸ κακόν, [13.6] οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ ἀληθείᾳ· [13.7] πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει.
[13.8] ἡ ἀγάπη οὐδέποτε πίπτει· εἴτε δὲ προφητεῖαι, καταργηθήσονται· εἴτε γλῶσσαι, παύσονται· εἴτε γνῶσις, καταργηθήσεται. [13.9] ἐκ μέρους γὰρ γινώσκομεν καὶ ἐκ μέρους προφητεύομεν· [13.10] ὅταν δὲ ἔλθῃ τὸ τέλειον, τὸ ἐκ μέρους καταργηθήσεται. [13.11] ὅτε ἤμην νήπιος, ἐλάλουν ὡς νήπιος, ἐφρόνουν ὡς νήπιος, ἐλογιζόμην ὡς νήπιος· ὅτε γέγονα ἀνήρ, κατήργηκα τὰ τοῦ νηπίου. [13.12] βλέπομεν γὰρ ἄρτι δι᾽ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι, τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον· ἄρτι γινώσκω ἐκ μέρους, τότε δὲ ἐπιγνώσομαι καθὼς καὶ ἐπεγνώσθην. [13.13] νυνὶ δὲ μένει πίστις, ἐλπίς, ἀγάπη, τὰ τρία ταῦτα· μείζων δὲ τούτων ἡ ἀγάπη.
[13,1] Εάν τις γλώσσες των ανθρώπων1 μιλώ και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, έγινα χαλκός που ηχεί2 ή κύμβαλο που αλαλάζει. [2] Και αν έχω το χάρισμα της προφητείας3 και κατέχω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, κι αν έχω όλη την πίστη, ώστε και όρη να μετακινώ, αλλά δεν έχω αγάπη, είμαι ένα τίποτα. [3] Και αν μοιράσω στους φτωχούς όλα μου τα υπάρχοντα, και αν παραδώσω στη φωτιά το σώμα μου για να καεί, αλλά δεν έχω αγάπη, ποιο το όφελος;
[4] Η αγάπη μακροθυμεί, είναι γεμάτη καλοσύνη· η αγάπη δεν είναι ζηλότυπη, δεν μεγαλαυχεί, ούτε επαίρεται, [5] δεν ασχημονεί, δεν είναι εγωιστική, δεν είναι ευερέθιστη, δεν θυμάται το κακό, [6] δεν χαίρεται με την αδικία, μετέχει όμως στη χαρά για το ορθό· [7] όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, για όλα ελπίζει, όλα τα υπομένει.
[8] Η αγάπη ποτέ δεν θα πάψει να υπάρχει. Τα λόγια των προφητών κάποτε θα στερέψουν, οι γλώσσες θα σιγήσουν· η γνώση θα καταργηθεί. [9] Γιατί γνωρίζουμε σπαράγματα μόνο της αλήθειας, και οι προφητείες μας είναι ατελείς. [10] Όταν όμως έλθει το τέλειο, το μερικό θα παύσει να υπάρχει. [11] Όταν ήμουν μικρό παιδί, μιλούσα σαν μικρό παιδί, σκεπτόμουν σαν μικρό παιδί, συλλογιζόμουν σαν μικρό παιδί. Όταν έγινα άντρας,4 κατάργησα τους τρόπους του νηπίου. [12] Γιατί τώρα βλέπουμε αμυδρά σαν μέσα σε καθρέφτη· τότε όμως θα βλέπουμε πρόσωπο με πρόσωπο. Τώρα η γνώση μου είναι μερική, τότε όμως θα έχω πλήρη γνώση, όπως και ο Θεός ήδη στην εντέλεια με γνωρίζει. [13] Στο τέλος μένουν αυτά τα τρία: η πίστη ,η ελπίδα, η αγάπη· και από αυτά το μέγιστο η αγάπη.
(μετάφραση Γιώτα Κριτσέλη)
[Log posts on this blog are short texts/poems that I started writing in Oct 2018, I chose this name for these posts as Georgios Seferis has written poems using this title]
[Τα Log Posts σε αυτό το ιστολόγιο είναι σύντομα ποιήματα που ξεκίνησα να γράφω τον Οκτώβρη του 2018, διάλεξα αυτό το όνομα μιας και ο Γιώργος Σεφέρης έχει γράψει ποιητικές συλλογές με τίτλο "Ημερολόγια Καταστρώματος"]

No comments:
Post a Comment